Loading...

Paliverse

Αναζήτηση Ρώτησε το PaliVerse Είσοδος

The PaliVerse Project

A Universe of Wisdom
100%
Γραμματοσειρά
Θέμα
Πλοήγηση και Αναζήτηση

Πώς μπορώ να βοηθήσω;

Previous 9. Το βιβλίο των εννέα

10.

Το βιβλίο των δέκα

439.

Η τζάτακα της Τσατουντβάρα (1)

1.

Τετράπυλη αυτή η πόλη, σιδερένια με στερεά τείχη·

Είμαι κλεισμένος και περικυκλωμένος, τι κακό διαπράχθηκε από εμένα;

2.

Όλες οι πόρτες είναι κλειστές, είμαι παγιδευμένος όπως πτηνό·

Για ποια αιτία, δαίμονα, είμαι χτυπημένος από τον τροχό;

3.

Αφού απέκτησες εκατοντάδες χιλιάδες, και επιπλέον είκοσι·

των συμπονετικών συγγενών, τα λόγια σωστά δεν έκανες.

4.

Πήδηξες στον ωκεανό, στη θάλασσα με λίγη επιτυχία·

Με τέσσερις πέτυχε οκτώ, και με οκτώ δεκαέξι.

5.

Και με δεκαέξι τριάντα δύο, ο απλήστως επιθυμών συνάντησε τον τροχό·

Σε αυτόν που πλήττεται από επιθυμία, ο τροχός περιστρέφεται στο κεφάλι του.

6.

Προς τα πάνω ευρεία, δυσκολοχόρταγη, η επιθυμία που πηγαίνει παντού·

και όσοι λαχταρούν αυτήν, αυτοί γίνονται φορείς του τροχού.

7.

Αφήνοντας πίσω πολλά αγαθά, χωρίς να εξετάσει την οδό·

και όσοι δεν το σκέφτηκαν αυτό, αυτοί γίνονται φορείς του τροχού.

8.

Την πράξη ας εξετάζει και τον άφθονο πλούτο, επιθυμία μη επωφελή ας μην ακολουθεί·

Ας κάνει τα λόγια των συμπονετικών, τέτοιον ο τροχός δεν θα ξεπεράσει.

9.

Πόσο καιρό, δαίμονα, ο τροχός θα στέκεται στο κεφάλι μου;

Πόσες χιλιάδες χρόνια; Πες μου αυτό που ρωτήθηκες.

10.

Υπερβολικά θα υποφέρεις, θα υποφέρεις ξανά, Μιτταβίντα άκουσέ με·

Ο τροχός στο κεφάλι σου μην τρυπηθεί, δεν θα απελευθερωθείς από αυτόν ζωντανός.

Η τζάτακα της Τσατουντβάρα, πρώτη.

440.

Το τζάτακα του Κάνχα (2)

11.

Σκοτεινός πράγματι αυτός ο άνθρωπος, σκοτεινή τροφή τρώει·

σε σκοτεινή περιοχή γης, δεν είναι αγαπητός στον νου μου.

12.

Δεν είναι σκοτεινός από το δέρμα, από την εσωτερική ουσία είναι βραχμάνος·

σε όποιον υπάρχουν κακές πράξεις, αυτός πράγματι είναι σκοτεινός, ω καλέ σύζυγε.

13.

Σε αυτό το καλά ειπωμένο σου, το πρέπον, το ωραία εκφρασμένο·

Μια ευχή, βραχμάνε, σου δίνω, ό,τι επιθυμείς στον νου σου.

14.

Αν μου έδωσες ευχή, Σάκκα, κύριε όλων των όντων·

καλά απαλλαγμένο από οργή, καλά απαλλαγμένο από μίσος, χωρίς απληστία, τη συμπεριφορά του εαυτού μου·

χωρίς προσκόλληση επιθυμώ, αυτές είναι οι τέσσερις ευχές μου.

15.

Τι άραγε στην οργή ή στο μίσος, στην απληστία και στην προσκόλληση, βραχμάνε·

Κίνδυνο εσύ βλέπεις; Πες μου αυτό που ρωτήθηκες.

16.

Λίγη αφού ήταν πολλή γίνεται, αυξάνεται αυτή η γεννημένη από έλλειψη υπομονής·

προκαλεί προσκόλληση, πολλή ταλαιπωρία, για αυτό την οργή να μην εγκρίνει.

17.

Του κακού η σκληρή ομιλία, η προσκόλληση με εγγύτητα·

Από αυτό το χέρι, από αυτό το ραβδί, του μαχαιριού ο ύψιστος προορισμός·

Το μίσος έχει προέλευση την οργή, για αυτό το μίσος να μην εγκρίνει.

18.

Αρπαγές, βίαιες πράξεις, απάτες και εξαπατήσεις·

φαίνονται σε αυτούς που κυριαρχούνται από απληστία, για αυτό την απληστία να μην εγκρίνει.

19.

Οι νοητικοί κόμβοι συνδεδεμένοι με προσκόλληση, κείτονται νοητικής φύσης πολλοί·

αυτοί πολύ ταλαιπωρούν, για αυτό την προσκόλληση να μην εγκρίνει.

20.

Σε αυτό το καλά ειπωμένο σου, το πρέπον, το ωραία εκφρασμένο·

Μια ευχή, βραχμάνε, σου δίνω, ό,τι επιθυμείς στον νου σου.

21.

Αν μου έδωσες ευχή, Σάκκα, κύριε όλων των όντων·

σε μένα που διαμένω στο δάσος, πάντα ζώντας μόνος·

ασθένειες ας μην εγερθούν, που δημιουργούν σφοδρά εμπόδια.

22.

Σε αυτό το καλά ειπωμένο σου, το πρέπον, το ωραία εκφρασμένο·

Μια ευχή, βραχμάνε, σου δίνω, ό,τι επιθυμείς στον νου σου.

23.

Αν μου έδωσες ευχή, Σάκκα, κύριε όλων των όντων·

ούτε ο νους ούτε το σώμα, εξαιτίας μου, Σάκκα, κανενός·

ποτέ να μην βλαφτεί, αυτή την ευχή, Σάκκα, εύχομαι.

Η τζάτακα του Κάνχα, δεύτερη.

441.

Η τζάτακα της Τσατουποσαθίγια (3)

24.

Αυτός που δεν κάνει εκνευρισμό σε αυτά που προκαλούν εκνευρισμό, το ενάρετο άτομο δεν οργίζεται ποτέ·

ακόμη και θυμωμένος αυτός δεν εκδηλώνει εκνευρισμό, αυτόν πράγματι τον άνθρωπο τον αποκαλούν ασκητή στον κόσμο.

25.

Αυτός με άδεια κοιλιά που υπομένει την πείνα, δαμασμένος, αυστηρός ασκητής, με μετρημένο ρόφημα και τροφή·

εξαιτίας τροφής δεν κάνει κακό, αυτόν πράγματι τον άνθρωπο τον αποκαλούν ασκητή στον κόσμο.

26.

Αφού εγκατέλειψε κάθε παιχνίδι και τέρψη, δεν λες τίποτα ψεύτικο στον κόσμο·

απέχοντας από τη θέση του καλλωπισμού και από τη συνουσία, αυτόν πράγματι τον άνθρωπο τον αποκαλούν ασκητή στον κόσμο.

27.

Αυτός που πράγματι, έχοντας κατανοήσει πλήρως, εγκαταλείπει την κατοχή και κάθε κατάσταση απληστίας·

τον δαμασμένο, τον εσωτερικά στέρεο, χωρίς «δικό μου», χωρίς επιθυμία, αυτόν πράγματι τον άνθρωπο τον αποκαλούν ασκητή στον κόσμο.

28.

Ρωτάμε τον δημιουργό με την ασύγκριτη σοφία, στις συζητήσεις μας διαφωνία έχει προκύψει·

Κόψε σήμερα την αβεβαιότητα και τις αμφιβολίες, αυτήν σήμερα την αβεβαιότητα ας ξεπεράσουμε όλοι.

29.

Αυτοί που είναι σοφοί, που βλέπουν το νόημα, μιλούν συνετά εκεί την κατάλληλη ώρα·

πώς άραγε λόγων που δεν ειπώθηκαν, το νόημα θα μπορούσαν να οδηγήσουν οι επιδέξιοι άρχοντες των ανθρώπων;

30.

Πώς πράγματι μιλά ο βασιλιάς των ερπετών, ο γκαρούλα όμως ο Βενατέγια τι είπε;

Ο βασιλιάς των γκαντχάμπα όμως τι λέει, πώς όμως ο έξοχος βασιλιάς των Κούρου.

31.

Ο βασιλιάς των ερπετών πράγματι διδάσκει την υπομονή, ο γκαρούλα ο Βενατέγια τη λίγη τροφή·

Ο βασιλιάς των γκαντχάμπα την εγκατάλειψη της τέρψης, ο έξοχος βασιλιάς των Κούρου το να μην κατέχει κανείς τίποτα.

32.

Όλα αυτά είναι καλά λόγια, δεν υπάρχει εδώ τίποτε κακώς ειπωμένο·

Και σε όποιον αυτά είναι εδραιωμένα, όπως οι ακτίνες καλά συναρμοσμένες στην πλήμνη·

αυτόν που είναι προικισμένος με τέσσερις ιδιότητες, αυτόν πράγματι τον άνθρωπο τον αποκαλούν ασκητή στον κόσμο.

33.

Εσύ πράγματι είσαι ο άριστος, εσύ είσαι ανυπέρβλητος, εσύ έχεις φτάσει στη Διδασκαλία, γνώστης της Διδασκαλίας, σοφός·

Αφού κατανόησε πλήρως την ερώτηση με τη σοφία, ο σοφός έκοψε τις αμφιβολίες·

Έκοψε την αβεβαιότητα και τις αμφιβολίες, όπως ο Τσούντα τον χαυλιόδοντα του ελέφαντα με τη λίμα.

34.

Με τη λάμψη μπλε λωτού, άσπιλο, ανεκτίμητο, αυτό το ύφασμα με χρώμα όμοιο με καπνό·

Ικανοποιημένος από την απάντηση στην ερώτηση, σου το δίνω ως τιμή στη Διδασκαλία, σοφέ.

35.

Χρυσή γιρλάντα με εκατό πέταλα ανθισμένη, με στήμονες, στολισμένη με χίλια πολύτιμα πετράδια·

Ικανοποιημένος από την απάντηση στην ερώτηση, σου το δίνω ως τιμή στη Διδασκαλία, σοφέ.

36.

Τον πολύτιμο λίθο ανεκτίμητο, όμορφο, λαμπρό, κρεμασμένο στον λαιμό, στολισμένο με πολύτιμους λίθους, δικό μου·

Ικανοποιημένος από την απάντηση στην ερώτηση, σου το δίνω ως τιμή στη Διδασκαλία, σοφέ.

37.

Χίλιες αγελάδες και έναν ταύρο ελέφαντα, και δέκα άρματα ζεμένα με ευγενή άλογα·

ικανοποιημένος από την απάντηση στην ερώτηση, σου δίνω δεκαέξι εκλεκτά χωριά.

38.

Ο Σαριπούττα τότε ήταν ο ελέφαντας, ο σουπάνα όμως ο Κολίτα·

ο βασιλιάς των γκαντχάμπα ο Ανουρούντα, ο βασιλιάς Άναντα ο σοφός·

ο Βιντχούρα ο Μπόντχισαττα επίσης, έτσι να θυμάστε το Τζάτακα.

Η τζάτακα της Τσατουποσαθίγια, τρίτη.

442.

Η τζάτακα της Σάνκχα (4)

39.

Πολυμαθής και έχεις ακούσει τη Διδασκαλία, κόχλε, έχουν ιδωθεί από σένα ασκητές και βραχμάνοι·

Τότε σε ακατάλληλη στιγμή δείχνεις φλυαρία, ποιος άλλος άραγε είναι συνομιλητής σου εκτός από εμένα;

40.

Με όμορφο πρόσωπο, ωραία, με χρυσά κοσμήματα καλά φορεμένα, σηκώνοντας ψηλά χρυσό πιάτο·

«Φάε τροφή» έτσι μου λέει, με πίστη και ικανοποίηση, σε αυτήν εγώ λέω «όχι».

41.

Βλέποντας τέτοιον δαίμονα, βραχμάνε, θα ρωτούσε ένας άνθρωπος που επιθυμεί ευτυχία·

σήκω, με ενωμένες παλάμες ρώτησέ την, μήπως είσαι θεά ή μήπως άνθρωπος;

42.

Επειδή εσύ με χαρά με κοιτάζεις, «φάε τροφή» έτσι μου λες·

σε ρωτώ, γυναίκα με μεγάλη δύναμη, μήπως είσαι θεά ή μήπως άνθρωπος;

43.

Θεά εγώ, κόχλε, με μεγάλη επιρροή, ήρθα εδώ στη μέση των νερών του ωκεανού·

Συμπονετική και όχι με διεφθαρμένο νου, για τον σκοπό σου ακριβώς ήρθα εδώ.

44.

Εδώ τροφή και ρόφημα και κρεβάτι και κάθισμα, και οχήματα ποικίλα και διάφορα, κόχλε·

όλα αυτά εγώ θα σου προμηθεύσω, ό,τι επιθυμείς στον νου σου.

45.

Ό,τι θυσία και προσφορά δική μου, όλων αυτών εσύ είσαι κυρίαρχος, ωραιοσώματη·

ωραιόμηρη, ωραιοπρόσωπη, με όμορφα λυγερή μέση, ποιας πράξης μου είναι αυτό το επακόλουθο;

46.

Στη ζέστη στο μονοπάτι, βραχμάνε, έναν μοναχό, με πληγωμένα πόδια, διψασμένο, κουρασμένο·

του έδωσες, κόχλε, σανδάλια, εκείνη η προσφορά εκπληρώνει τις επιθυμίες σου σήμερα.

47.

Ας είναι αυτό το πλοίο εφοδιασμένο με σανίδες, αδιάβροχο, εξοπλισμένο με καλάμι και άνεμο·

Για άλλο όχημα δεν υπάρχει εδώ έδαφος, σήμερα κιόλας να με φέρεις στη Μολίνι.

48.

Αυτή εκεί ικανοποιημένη, χαρούμενη, αγαλλιασμένη, αφού δημιούργησε ένα στολισμένο πλοίο·

αφού πήρε τον Σάνκχα μαζί με τον άνδρα, τον οδήγησε στην πόλη, την πολύ όμορφη.

Η τζάτακα της Σάνκχα, τέταρτη.

443.

Η τζάτακα της Τσούλαμπόντχι (5)

49.

Αυτός που αυτήν με τα μεγάλα μάτια, την αγαπημένη που μιλά γλυκά·

αφού την πήρε με τη βία θα έφευγε, τι άραγε θα έκανες, βραχμάνε;

50.

Αν εγερθεί σε μένα δεν θα απαλλασσόταν, δεν θα απαλλασσόταν από μένα ενόσω ζω·

όπως η άφθονη βροχή τη σκόνη, γρήγορα θα την αποτρέψω.

51.

Αυτός που πριν καυχιόταν, σαν να στηριζόταν σε δύναμη·

Σήμερα σιωπηλός τώρα, κάθεσαι και ράβεις τον διπλό χιτώνα.

52.

Εγέρθηκε σε μένα, δεν μου ξέφυγε, δεν μου ξέφυγε ζωντανός·

όπως η άφθονη βροχή τη σκόνη, γρήγορα την ανέκοψα.

53.

Τι εγέρθηκε σε σένα και δεν ξέφυγε, τι δεν σου ξέφυγε ζωντανός;

Όπως η άφθονη βροχή τη σκόνη, ποιο εσύ απέτρεψες;

54.

Όταν εγείρεται δεν βλέπει, όταν δεν έχει εγερθεί βλέπει καλά·

αυτή εγέρθηκε σε μένα και δεν ξέφυγε, η οργή που τρέφεται από τους άφρονες.

55.

Αυτός με τη γέννηση του οποίου χαίρονται οι εχθροί που επιζητούν τη δυστυχία·

αυτή εγέρθηκε σε μένα και δεν ξέφυγε, η οργή που τρέφεται από τους άφρονες.

56.

Και σε αυτόν που γεννιέται, το δικό του καλό δεν κατανοεί·

αυτή εγέρθηκε σε μένα και δεν ξέφυγε, η οργή που τρέφεται από τους άφρονες.

57.

Αυτός από τον οποίο κυριευμένος εγκαταλείπει το καλό, και το μεγάλο όφελος για τους άλλους·

αυτός με τον τρομερό στρατό, ο δυνατός, ο καταστροφέας, η οργή, μεγάλε βασιλιά, δεν με αφήνει.

58.

Όταν το ξύλο τρίβεται, φωτιά ονομαζόμενη γεννιέται·

Αυτό ακριβώς το ξύλο καίει, από το οποίο αυτή η φωτιά γεννιέται.

59.

Έτσι σε ένα ανόητο άτομο, αδαή που δεν κατανοεί·

από την ορμητικότητα γεννιέται η οργή, κι αυτός καίγεται από αυτήν ακριβώς.

60.

Σαν φωτιά σε χόρτα και ξύλα, η οργή αυτού αυξάνεται·

η φήμη του μειώνεται, όπως η σελήνη στη σκοτεινή δεκαπενθήμερο.

61.

Σαν φωτιά χωρίς καύσιμα, η οργή εκείνου καταπαύει·

η φήμη του αυξάνεται, όπως η σελήνη στη φωτεινή δεκαπενθήμερο.

Η τζάτακα της Τσούλαμπόντχι, πέμπτη.

444.

Η τζάτακα του Κανχαντιπάγιανα (6)

62.

Μόνο επτά ημέρες εγώ με γαλήνια συνείδηση, επιθυμώντας αξιέπαινη πράξη άσκησα την άγια ζωή·

επιπλέον αυτό που πράχθηκε από μένα, πενήντα και πλέον χρόνια·

χωρίς επιθυμία πράγματι εγώ ζω, με αυτή την αλήθεια ας υπάρξει ευημερία·

ας καταστραφεί το δηλητήριο, ας ζήσει ο Γιανναντάττα.

63.

Επειδή δωρεά δεν απόλαυσα ποτέ, αφού είδα φιλοξενούμενο την ώρα της διαμονής·

ούτε όμως τη δυσαρέσκειά μου γνώρισαν, οι πολυμαθείς ασκητές και βραχμάνοι.

Χωρίς επιθυμία πράγματι εγώ δίνω, με αυτή την αλήθεια ας υπάρξει ευημερία·

ας καταστραφεί το δηλητήριο, ας ζήσει ο Γιανναντάττα.

64.

Το δηλητηριώδες φίδι, αγαπητέ, με έντονη λάμψη, που σε δάγκωσε αφού σηκώθηκε από την τρύπα·

και σε εκείνο λόγω της αντιπάθειάς μου σήμερα, και στον πατέρα σου δεν υπάρχει καμία διάκριση·

με αυτή την αλήθεια ας υπάρξει ευημερία, ας καταστραφεί το δηλητήριο, ας ζήσει ο Γιανναντάττα.

65.

Γαλήνιοι και δαμασμένοι πράγματι αναχωρούν, εκτός από τον σκοτεινό δεν υπάρχει κανείς χωρίς επιθυμία για ηδονή·

Ντιπάγιανα, τι αηδιάζοντας, χωρίς επιθυμία ζεις την άγια ζωή;

66.

Με πίστη βγαίνοντας και πάλι επέστρεψε, αυτός σαν κουφός και βουβός αδαής πράγματι αυτός·

Αυτή τη διδασκαλία αηδιάζοντας, χωρίς επιθυμία ζω την άγια ζωή·

Και τον τόπο που επαινείται από τους νοήμονες και τους αγαθούς, έτσι εγώ γίνομαι αυτός που κάνει αξιέπαινες πράξεις.

67.

Ασκητές εσύ, βραχμάνους και ταξιδιώτες, ικανοποιείς με τροφή και ρόφημα, προσφερόμενη τροφή·

σαν πηγή νερού είναι αυτό το σπίτι σου, προικισμένο με τροφή και ρόφημα·

τότε ποια διδασκαλία αηδιάζοντας, χωρίς επιθυμία αυτή τη δωρεά δίνεις;

68.

Οι πατέρες μου και οι παππούδες μου, είχαν πίστη, ήταν γενναιόδωροι, ευγενικοί·

Αυτό το οικογενειακό καθήκον ακολουθώντας, μη γίνω εγώ στην οικογένεια ο τελευταίος άχρηστος·

Αυτή τη διδασκαλία αηδιάζοντας, χωρίς επιθυμία αυτή τη δωρεά δίνω.

69.

Νεαρή κοπέλα χωρίς ώριμη σοφία, την οποία έφερα από την οικογένεια των συγγενών, ωραιοσώματη·

ούτε όμως τη δυσαρέσκειά μου γνώρισε, ενώ με υπηρετούσε χωρίς ηδονή·

τότε με ποιον λόγο από εμένα, κυρία, η συμβίωση ήταν τέτοια για σένα;

70.

Μακριά, πολύ μακριά, δεν υπάρχει εδώ ποτέ, διαδοχή ονομαζόμενη σε αυτή την οικογένεια·

Αυτό το οικογενειακό καθήκον ακολουθώντας, μη γίνω εγώ στην οικογένεια η τελευταία άχρηστη·

Αυτή τη διδασκαλία αηδιάζοντας, χωρίς επιθυμία σε υπηρετώ.

71.

Μαντάμπυα, είπα αυτό που δεν έπρεπε να ειπωθεί, ας συγχωρεθεί αυτό σήμερα εξαιτίας του γιου·

από αγάπη για τον γιο, δεν υπάρχει τίποτε άλλο εδώ ή πέρα, αυτός ο Γιανιαντάττα μας ζει».

Η τζάτακα του Κανχαντιπάγιανα, έκτη.

445.

Η τζάτακα της Νιγκρόντχα (7)

72.

Δεν γνωρίζω εγώ αυτό, ποιος είναι αυτός ή τίνος είναι·

Όπως ο Σάκχα συμπεριφέρθηκε έτσι, Νιγκρόντα, τι νομίζεις;

73.

Τότε με το λαιμό σύροντάς με, οι άνδρες με έβγαλαν έξω·

Δίνοντας χτυπήματα στο πρόσωπο, εκτελώντας τη διαταγή του Σάκχα.

74.

Τέτοιο πράγμα από έναν κακόβουλο, αχάριστο, προδότη·

ανευγενής πράξη έγινε από τον φίλο, από τον σύντροφό σου, κυρίαρχε των ανθρώπων.

75.

Δεν γνωρίζω εγώ αυτό, ούτε κανείς μου το αναφέρει·

Αυτό που εσύ, φίλε, μου εξήγησες, ότι βασανισμός έγινε από τον φίλο.

76.

Των φίλων δημιουργός βιοπορισμού, του Σάκχα μου και τα δύο·

Εσύ είσαι σε μας δωρητής εξουσίας, μεταξύ των ανθρώπων μεγαλοπρέπεια·

Από σένα αποκτήθηκε αυτή η υπερφυσική δύναμη, σε αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία μου.

77.

Όπως ακριβώς ο σπόρος στη φωτιά, καίγεται και δεν αναπτύσσεται·

Έτσι αυτό που γίνεται σε ανάρετο άτομο, χάνεται και δεν αναπτύσσεται.

78.

Και σε ευγνώμονα άνθρωπο, ηθικό με ευγενή συμπεριφορά·

όπως σπόροι σε καλό χωράφι, το γενόμενο σε αυτόν δεν χάνεται.

79.

Αυτόν τον ευτελή απατεώνα, που σκέφτεται σαν ανάρετο άτομο·

ας τον σκοτώσουν με λόγχες μαζί με το κλαδί, δεν επιθυμώ τη ζωή του.

80.

Συγχώρεσέ τον, μεγάλε βασιλιά, τα έμβια όντα δεν επαναφέρονται·

Συγχώρεσε, θεέ, το ανάρετο άτομο, δεν επιθυμώ εγώ τη δολοφονία του.

81.

Την μπανιά να ακολουθεί κανείς, να μη συγκατοικεί με κλαδί·

στη μπανιά ο θάνατος είναι καλύτερος, παρά η ζωή σε κλαδί.

Η τζάτακα της Νιγκρόντχα, έβδομη.

446.

Η τζάτακα της Τακκάλα (8)

82.

Δεν υπάρχουν τακκαλά ούτε αλούβα, ούτε βολβοί ούτε καλάμπα, αγαπητέ·

Μόνος στο δάσος στη μέση του νεκροταφείου, για ποιο σκοπό, αγαπητέ, σκάβεις λάκκο;

83.

Ο παππούς σου, αγαπητέ, είναι πολύ αδύναμος, πληττόμενος από πολλές ασθένειες με πόνο·

Αυτόν σήμερα εγώ θα θάψω σε λάκκο, διότι δεν μου αρέσει αυτή η ζωή του.

84.

Αυτόν τον κακόβουλο λογισμό έχοντας αποκτήσει, επιβλαβή πράξη κάνεις, σκληρή·

και από μένα, αγαπητέ, θα λάβεις εσύ, τέτοια πράξη, από το γήρας οδηγημένος·

αυτό το οικογενειακό καθήκον ακολουθώντας, κι εγώ εσένα θα θάψω σε λάκκο.

85.

Με σκληρά λόγια υπερισχύοντας, προσβάλλοντάς με εσύ μιλάς, πρίγκιπα·

Γιος μου γνήσιος όντας, εσύ που επιθυμείς τη δυστυχία μου είσαι, γιε μου.

86.

Δεν είμαι εγώ, αγαπητέ, αυτός που επιθυμεί τη δυστυχία σου, επιθυμώ την ευημερία σου κι εγώ, αγαπητέ·

και εσένα που κάνεις αυτή την κακόβουλη πράξη, δεν είμαι κατάλληλος να σε αποτρέψω από αυτό.

87.

Αυτός που τη μητέρα ή τον πατέρα, τους αγαπημένους, τους αθώους βλάπτει, ο κακόβουλου χαρακτήρα·

με την κατάρρευση του σώματος στη μελλοντική ζωή, αναμφίβολα αυτός πηγαίνει στην κόλαση.

88.

Αυτός που τη μητέρα ή τον πατέρα, τους αγαπημένους, με τροφή και ρόφημα φροντίζει·

με την κατάρρευση του σώματος στη μελλοντική ζωή, αναμφίβολα αυτός πηγαίνει σε καλότυχο κόσμο.

89.

Δεν είσαι εσύ, γιε μου, αυτός που επιθυμεί τη δυστυχία μου, επιθυμείς την ευημερία μου εσύ, γιε μου·

και εγώ ενώ μου το λέει η μητέρα σου, τέτοια σκληρή πράξη κάνω.

90.

Αυτή η σύζυγός σου με μη ευγενή μορφή, είναι η δική μου μητέρα, μητέρα μου·

Δίωξέ την από το δικό σου σπίτι, και άλλη δυστυχία αυτή θα σου φέρει.

91.

Αυτή η σύζυγός σου με μη ευγενή μορφή, είναι η δική μου μητέρα, μητέρα μου·

δαμασμένη σαν ελεφαντίνα οδηγημένη σε υποταγή, αυτή η κακόβουλου χαρακτήρα ας επιστρέψει ξανά.

Η τζάτακα της Τακκάλα, όγδοη.

447.

Η τζάτακα του Μαχαντχαμμαπάλα (9)

92.

Ποια ήταν η ασκητική σου πρακτική, ποια η άγια σου ζωή, ποιας καλά εκτελεσμένης πράξης αυτό είναι το επακόλουθο;

Πες μου βραχμάνε αυτό το νόημα, γιατί άραγε οι νέοι σας δεν πεθαίνουν;

93.

Ασκούμε τη Διδασκαλία, δεν ψευδόμαστε, τις κακές πράξεις αποφεύγουμε·

το μη ευγενές αποφεύγουμε όλο, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.

94.

Ακούμε τη διδασκαλία των μη αγαθών και των αγαθών, αλλά δεν ευχαριστιόμαστε με τη διδασκαλία των μη αγαθών·

αφήνοντας τους μη αγαθούς δεν εγκαταλείπουμε τους αγαθούς, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.

95.

Πριν ακόμα από τη δωρεά χαρούμενοι γινόμαστε, δίνοντας πράγματι ικανοποιημένοι γινόμαστε·

αφού δώσουμε πράγματι δεν μετανιώνουμε μετά, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.

96.

Ασκητές εμείς, βραχμάνους και ταξιδιώτες, επαίτες, ζητιάνους, φτωχούς·

με τροφή και ρόφημα ικανοποιούμε, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.

97.

Και εμείς δεν παραβαίνουμε τη σύζυγο, και οι σύζυγοι δεν μας παραβαίνουν·

Εκτός από αυτές ζούμε την άγια ζωή, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.

98.

Από τον φόνο έμβιων όντων απέχουμε όλοι, το μη δοσμένο στον κόσμο αποφεύγουμε·

δεν πίνουμε μεθυστικά ούτε ψευδόμαστε, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.

99.

Σε αυτές πράγματι τις ενάρετες γεννιούνται, σοφοί είναι με άφθονη σοφία·

Πολυμαθείς και που έχουν φτάσει στο τέλος της γνώσης είναι, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.

100.

Η μητέρα και ο πατέρας και η αδελφή και τα αδέλφια, και οι γιοι και οι σύζυγοι και εμείς όλοι·

ασκούμε τη Διδασκαλία για χάρη του μεταθανάτιου κόσμου, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.

101.

Δούλοι και δούλες και εξαρτώμενοι, υπηρέτες και εργάτες, όλοι·

ασκούν τη Διδασκαλία για χάρη του μεταθανάτιου κόσμου, γι' αυτό λοιπόν οι νέοι μας δεν πεθαίνουν.

102.

Η Διδασκαλία πράγματι προστατεύει αυτόν που ζει σύμφωνα με τη Διδασκαλία, η Διδασκαλία καλά ασκημένη φέρνει ευτυχία·

αυτό είναι το όφελος όταν η Διδασκαλία είναι καλά ασκημένη, αυτός που ζει σύμφωνα με τη Διδασκαλία δεν πηγαίνει στον κακότυχο κόσμο.

103.

Η Διδασκαλία πράγματι προστατεύει αυτόν που ζει σύμφωνα με τη Διδασκαλία, όπως μεγάλη ομπρέλα κατά τη βροχερή εποχή·

Προστατευμένος από τη Διδασκαλία ο Νταμμαπάλα μου, τα οστά είναι κάποιου άλλου, ευτυχισμένος είναι ο γιος μου.»

Η τζάτακα του Μαχαντχαμμαπάλα, ένατη.

448.

Η τζάτακα του κόκορα (10)

104.

Μην εμπιστεύεσαι αυτόν που έχει διαπράξει κακό, μην εμπιστεύεσαι αυτόν που λέει ψέματα·

Μην εμπιστεύεσαι αυτόν που σκέφτεται μόνο το δικό του όφελος, μην εμπιστεύεσαι ούτε αυτόν που φαίνεται υπερβολικά ήρεμος.

105.

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, σαν διψασμένες αγελάδες·

Καταβροχθίζουν θα έλεγα τους φίλους, με την ομιλία και όχι με την πράξη.

106.

Με υψωμένες άδειες παλάμες, καλυμμένοι με λόγια·

άνθρωποι χωρίς ουσία, μην τους πλησιάζεις, σε όποιον δεν υπάρχει ευγνωμοσύνη.

107.

Όχι λοιπόν σε αυτούς με ασταθή νου, είτε γυναίκες είτε άνδρες·

αφού σφίξουν τον δεσμό με διάφορους τρόπους, ούτε σε τέτοιον να εμπιστεύεσαι.

108.

Αυτόν που έχει βυθιστεί σε μη ευγενείς πράξεις, τον ασταθή, τον καταστροφέα όλων·

σαν ακονισμένο ξίφος καλυμμένο, ούτε σε τέτοιον να εμπιστεύεσαι.

109.

Με μορφή φίλου εδώ μερικοί, με ηπιότητα ομιλίας χωρίς καρδιά·

με διάφορα μέσα πλησιάζουν, ούτε σε τέτοιον να εμπιστεύεσαι.

110.

Υλικά αγαθά ή πλούτο, όπου βλέπει ένας τέτοιος·

προδοσία κάνει ο άφρονας, και αφού τον σκοτώσει φεύγει.

111.

Με προσωπείο φίλου πολλοί, κρυμμένοι υπηρετούν τα όντα·

ας εγκαταλείψει τους κακούς ανθρώπους αυτούς, όπως ο κόκορας τον Σένακα.

112.

Όποιος το ξεσηκωμένο όφελος, δεν κατανοεί γρήγορα·

πέφτει στην εξουσία εχθρού, και μετά μετανιώνει.

113.

Όποιος το ξεσηκωμένο όφελος, γρήγορα κατανοεί·

Απελευθερώνεται από τον εγκλεισμό του εχθρού, όπως ο κόκορας από τον Σένακα·

114.

Αυτόν τον τέτοιον, σαν παγίδα στημένη στο δάσος, τον άδικο, που πάντα προκαλεί καταστροφή·

από μακριά ας αποφεύγει ο διορατικός άνθρωπος, όπως ο κόκορας το γεράκι στο δάσος από μπαμπού.

Η τζάτακα του Κουκκούτα, δέκατη.

449.

Η τζάτακα της Ματθακουνταλί (11)

115.

«Στολισμένος, Ματθακουνταλί, φορώντας γιρλάντες, αλειμμένος με κίτρινο σανταλόξυλο·

με τα χέρια υψωμένα κλαις, μέσα στο δάσος γιατί είσαι δυστυχισμένος εσύ;»

116.

Χρυσό και λαμπρό, εμφανίστηκε το σκελετό του άρματός μου·

γι' αυτό δεν βρίσκω ζευγάρι τροχών, με αυτόν τον πόνο εγκαταλείπω τη ζωή.

117.

Χρυσό ή από πολύτιμους λίθους, χάλκινο ή ακόμη ασημένιο·

πες μου τι άρμα θα σου φτιάξω, θα σου προμηθεύσω ζευγάρι τροχών.

118.

Ο νεαρός βραχμάνος του είπε: «Η σελήνη και ο ήλιος και τα δύο εδώ είναι αδέλφια·

Χρυσό είναι το άρμα μου, με αυτό το ζευγάρι τροχών λάμπει».

119.

«Αδαής πράγματι είσαι εσύ, νεαρέ, που εσύ επιθυμείς το ανεπιθύμητο·

Νομίζω ότι εσύ θα πεθάνεις, διότι δεν θα αποκτήσεις τη σελήνη και τον ήλιο».

120.

Το πήγαινε-έλα φαίνεται, η λάμψη του χρώματος και στα δύο εδώ στις τροχιές·

το φάντασμα όμως δεν φαίνεται καθόλου, ποιος άραγε από αυτούς που θρηνούν είναι πιο ανόητος;

121.

Την αλήθεια πράγματι λες, νεαρέ, εγώ ο ίδιος από αυτούς που θρηνούν είμαι πιο ανόητος·

σαν παιδί που κλαίγοντας επιθυμεί τη σελήνη, επιθύμησα το φάντασμα που πέθανε.

122.

Εμένα που ήμουν φλεγόμενος, σαν φωτιά περιχυμένη με βούτυρο·

περιχύνοντάς με σαν με νερό, έσβησε όλη την αγωνία.

123.

Πράγματι αφαίρεσε από μένα το βέλος, που ήταν εδραιωμένο στην καρδιά·

αυτός που σε μένα τον κατακλυσμένο από λύπη, τη λύπη για τον γιο απομάκρυνε.

124.

Έτσι εγώ έχω τραβήξει έξω το βέλος, χωρίς λύπη, χωρίς θολότητα·

δεν θρηνώ, δεν κλαίω, ακούγοντας εσένα, νεαρέ».

Η τζάτακα της Ματθακουνταλί, ενδέκατη.

450.

Η τζάτακα της Μπιλαρακοσίγια (12)

125.

Ακόμη και χωρίς να μαγειρεύουν, επιθυμούν να δώσουν, οι γαλήνιοι αφού αποκτήσουν τροφή·

Πόσο μάλλον εσύ που μαγειρεύεις, αυτό που δεν δίνεις δεν είναι δίκαιο.

126.

Εξαιτίας της τσιγκουνιάς και της αμέλειας, έτσι η δωρεά δεν δίνεται·

από αυτόν που επιθυμεί αξιέπαινη πράξη, πρέπει να δίνεται από αυτόν που γνωρίζει.

127.

Αυτό ακριβώς που φοβούμενος δεν δίνει ο τσιγκούνης, αυτό ακριβώς είναι ο φόβος για αυτόν που δεν δίνει·

η πείνα και η δίψα, την οποία φοβάται ο τσιγκούνης·

αυτή ακριβώς αγγίζει τον αδαή, σε αυτόν τον κόσμο και στον άλλο.

128.

Για αυτό, αφού απομακρύνει την τσιγκουνιά, ας δίνει δωρεά αυτός που υπερνικά τον ρύπο·

οι αξιέπαινες πράξεις στον μεταθανάτιο κόσμο, γίνονται υποστήριξη για τα έμβια όντα.

129.

Αυτών που δίνουν το δυσκολοδώρητο, που κάνουν τη δυσκολοκατόρθωτη πράξη·

οι μη αγαθοί δεν μιμούνται, η αρχή των αγαθών είναι δυσκολοακολούθητη.

130.

Για αυτό των αγαθών και των μη αγαθών, διαφορετικός είναι ο προορισμός από εδώ·

οι μη αγαθοί πηγαίνουν στην κόλαση, οι αγαθοί είναι κατευθυνόμενοι στον ευδαιμονικό κόσμο.

131.

Κάποιοι δίνουν από τα λίγα, κάποιοι με πολλά δεν δίνουν·

η προσφορά που δίνεται από τα λίγα, μετριέται ίση με χίλια.

132.

Αυτός που ακολουθεί τη Διδασκαλία, ακόμη και αν ζει συλλέγοντας σπόρους, και συντηρεί τη σύζυγο, δίνοντας από τα λίγα·

εκατό χιλιάδες που θυσιάζουν χιλιάδες, ούτε ένα κλάσμα δεν αξίζουν αυτού του είδους.

133.

Πώς αυτή η θυσία απέραντη και εξυψωμένη, δεν ισούται σε αξία με αυτό που δόθηκε δίκαια;

Πώς εκατό χιλιάδες που θυσιάζουν χιλιάδες, ούτε ένα κλάσμα δεν αξίζουν αυτού του είδους».

134.

«Κάποιοι δίνουν εδραιωμένοι στο άδικο, αφού έκοψαν, αφού σκότωσαν και αφού προκάλεσαν θλίψη·

εκείνη η προσφορά με δακρυσμένα πρόσωπα, με τιμωρία, δεν ισούται σε αξία με αυτό που δόθηκε δίκαια·

έτσι εκατό χιλιάδες που θυσιάζουν χιλιάδες, ούτε ένα κλάσμα δεν αξίζουν αυτού του είδους».

Η τζάτακα της Μπιλαρακοσίγια, δωδέκατη.

451.

Η τζάτακα της Τσακκαβάκα (13)

135.

Είσαι όμορφος και ωραίος, συμπαγής με ωραίο κόκκινο χρώμα·

Τσακραβάκα, είσαι εύμορφος, με γαλήνιο πρόσωπο και αισθήσεις.

136.

Πατίνα, παβούσα ψάρι, μπαλάτζα, μούντζα και ροχίτα·

καθισμένος στην όχθη του Γάγγη, έτσι τρως τροφή.

137.

Δεν τρώω εγώ αυτό, ούτε κρέατα από ξηρά ή υδρόβια ζώα·

εκτός από φύκια και υδρόβια φυτά, αυτή είναι η τροφή μου, φίλε.

138.

Δεν πιστεύω εγώ αυτό, την τροφή του τσακραβάκα·

κι εγώ, φίλε, τρώω, στο χωριό αλάτι και λάδι.

139.

Μεταξύ ανθρώπων παρασκευασμένη τροφή, αγνή με σάλτσα από κρέας·

Αλλά δεν έχω τέτοια ομορφιά, τσακραβάκα, όπως εσύ.

140.

Βλέποντας στον εαυτό σου έχθρα, βλάπτοντας την ανθρώπινη γενιά·

τρομαγμένος τρως φοβισμένος, γι' αυτό η εμφάνισή σου είναι τέτοια.

141.

Εχθρικός είσαι σε όλο τον κόσμο, κοράκι, με κακόβουλη πράξη·

η αποκτηθείσα τροφή δεν ικανοποιεί, γι' αυτό η εμφάνισή σου είναι τέτοια.

142.

Κι εγώ, φίλε, τρώω, χωρίς να βλάπτω κανένα ον·

ζώντας άνετα, χωρίς προσκόλληση, χωρίς λύπη, χωρίς φόβο από πουθενά.

143.

Αυτός κάνε προσπάθεια, ξεπέρασε την κακή συμπεριφορά·

με μη βία ζήσε στον κόσμο, αγαπητός θα είσαι όπως εγώ.

144.

Αυτός που δεν σκοτώνει ούτε προκαλεί φόνο, δεν νικά ούτε προκαλεί ήττα·

αυτός που έχει μερίδιο φιλικότητας προς όλα τα όντα, δεν έχει έχθρα με κανέναν».

Η τζάτακα της Τσακκαβάκα, δέκατη τρίτη.

452.

Η τζάτακα της Μπουριπάνια (14)

145.

Είναι αλήθεια λοιπόν εσύ, ευρείας σοφίας, που τέτοια λαμπρότητα, επιμονή και νόηση έχεις·

δεν προστατεύεσαι από τη μελλοντική ύπαρξη, εσύ που τρως κριθάρι με λίγο καρύκευμα;

146.

Ωριμάζοντας την ευτυχία με τη δυστυχία, από καιρό σε καιρό αναζητώντας, σκεπασμένος από επιθυμία·

ανοίγοντας τις θύρες του οφέλους, γι' αυτό εγώ ικανοποιούμαι με ρύζι κριθαριού.

147.

Και γνωρίζοντας τον χρόνο για την επίθεση, αφού ωριμάσω το σχέδιο με συμβουλές·

θα τεντωθώ με τεντώματα λιονταριού, με αυτή την υπερφυσική δύναμη θα με δεις ξανά.

148.

Κάποιοι ακόμα και ευτυχισμένοι δεν κάνουν κακό, από φόβο συναναστροφής με κακόφημους πάλι κάποιοι·

όντας ικανός, σκεπτόμενος το ευρύ όφελος, για ποιο λόγο δεν μου προκαλείς δυστυχία;

149.

Οι σοφοί δεν διαπράττουν κακές πράξεις για χάρη της δικής τους ευτυχίας·

αγγιγμένοι από δυστυχία, ακόμη κι αν σφάλλουν, γαλήνιοι, από επιθυμία και μίσος δεν εγκαταλείπουν τη Διδασκαλία.

150.

Με οποιαδήποτε αιτία, μαλακή ή σκληρή·

ας ανυψώσει τον ταπεινωμένο εαυτό του, μετά ας εφαρμόζει τη Διδασκαλία.

151.

Στη σκιά όποιου δέντρου θα καθόταν ή θα ξάπλωνε,

κλαδί του δεν θα έσπαζε, διότι ο προδότης φίλου είναι κακός.

152.

Από όποιον επίσης ένας άνθρωπος θα συνειδητοποιούσε τη Διδασκαλία, και όσοι γαλήνιοι απομακρύνουν την αβεβαιότητά του·

αυτός πράγματι είναι το νησί του και ο τελικός σκοπός του, ο σοφός δεν θα πρέπει να αφήσει να γεράσει η φιλικότητα με εκείνον.

153.

Ο τεμπέλης οικοδεσπότης που απολαμβάνει ηδονές δεν είναι καλός, ο ασυγκράτητος αναχωρητής δεν είναι καλός·

Ο βασιλιάς που ενεργεί χωρίς σκέψη δεν είναι καλός, όποιος σοφός είναι οργίλος, αυτό δεν είναι καλό.

154.

Αφού εξετάσει ο πολεμιστής θα ενεργούσε, όχι χωρίς εξέταση ο κυρίαρχος των κατευθύνσεων·

Του βασιλιά που ενεργεί με σύνεση, η φήμη και η δόξα αυξάνονται.

Η τζάτακα της Μπουριπάνια, δέκατη τέταρτη.

453.

Η τζάτακα της Μαχαμάνγκαλα (15)

155.

Τι λοιπόν ο άνθρωπος ψέλνοντας να μάθει στον κατάλληλο χρόνο, ή ποια αληθινή γνώση ή ποια από τις μαθήσεις;

Αυτός ο θνητός σε αυτόν και στον άλλο κόσμο, πώς πράττοντας προστατεύεται με ευημερία;

156.

Αυτού του οποίου οι θεοί και οι πατέρες όλοι, τα ερπετά και όλα τα όντα επίσης·

με φιλικότητα πάντα χαίρουν εκτίμησης, αυτό πράγματι λένε ευημερία στα όντα.

157.

Αυτός που είναι ταπεινός στη συμπεριφορά προς ολόκληρο τον κόσμο, προς γυναίκες και άνδρες μαζί με τα παιδιά τους·

υπομονετικός στα κακόβουλα λόγια, χωρίς να μιλά αντίθετα, αυτό λένε ευημερία της ανοχής.

158.

Αυτός που δεν περιφρονεί τους συντρόφους και φίλους, λόγω τέχνης ή καταγωγής ή πλούτου ή γέννησης·

με καλή σοφία, σε καιρό ανάγκης συνετός, αυτό πράγματι λένε ευημερία στους συντρόφους.

159.

Αυτού πράγματι του οποίου οι φίλοι γίνονται αγαθοί, έμπιστοι σε αυτόν που δεν εξαπατά·

Δεν είναι προδότης φίλων, μοιράζεται τον πλούτο, αυτό πράγματι λένε ευημερία στους φίλους.

160.

Αυτού του οποίου η σύζυγος είναι ίσης ηλικίας, σε ομόνοια, υπάκουη, αγαπά τη Διδασκαλία, γόνιμη·

από καλή οικογένεια, ηθική, αφοσιωμένη στον σύζυγο, αυτό πράγματι λένε ευημερία στις συζύγους.

161.

Αυτού του οποίου ο ένδοξος βασιλιάς, άρχοντας των όντων, γνωρίζει την αγνότητα και την προσπάθεια·

με αμεροληψία, «αυτός είναι καλόκαρδος δικός μου», αυτό πράγματι λένε ευημερία στους βασιλιάδες.

162.

Τροφή και ρόφημα δίνει ο πιστός, γιρλάντα και άρωμα και καλλυντικό·

με γαλήνια συνείδηση δίνοντας ευχαριστίες, στους παραδείσους πράγματι ευημερία αυτό λένε.

163.

Αυτόν που με την ευγενή διδασκαλία καθαρίζουν οι μεγαλύτεροι, ικανοποιημένοι από την ίση συμπεριφορά οι γαλήνιοι·

οι πολυμαθείς σοφοί ηθικοί, αυτό λένε ευημερία ανάμεσα στους Άξιους.

164.

Αυτές πράγματι είναι οι ευλογίες στον κόσμο, επαινεμένες από τους νοήμονες, που φέρνουν ευτυχία·

αυτές εδώ ας ακολουθεί ο σοφός άνθρωπος, διότι στην ευλογία δεν υπάρχει τίποτα αληθινό.

Η τζάτακα της Μαχαμάνγκαλα, δέκατη πέμπτη.

454.

Η τζάτακα του Γκατάπαντιτα (16)

165.

Σήκω, Κάνχα, γιατί κοιμάσαι; Ποιο όφελος έχει για σένα ο ύπνος;

Αυτός που είναι ο δικός σου αδελφός, η καρδιά και το δεξί μάτι σου·

σε αυτόν οι άνεμοι δυναμώνουν, ο Γκχάτα ψελλίζει, Κεσάβα.

166.

Αφού άκουσε αυτά τα λόγια του Ροχινέγια, ο Κεσάβα·

βιαστικά σηκώθηκε, βασανισμένος από τη λύπη για τον αδελφό.

167.

Τι άραγε σαν τρελός, ολόκληρη αυτή τη Ντβάρακα·

λαγός, λαγός, φλυαρείς, ποιος λοιπόν σου πήρε τον λαγό;

168.

Χρυσό ή από πολύτιμους λίθους, χάλκινο ή ακόμη ασημένιο·

από κοχύλι, κρύσταλλο ή κοράλλι, θα φτιάξω για σένα λαγό.

169.

Υπάρχουν και άλλοι λαγοί, που ζουν στα δάση και τα άλση·

και αυτούς θα σου φέρω, τι είδους λαγό ποθείς;

170.

Δεν επιθυμώ αυτούς, όσους λαγούς εξαρτώνται από τη γη·

επιθυμώ τον λαγό από το φεγγάρι, αυτόν κατέβασέ μου, Κεσάβα.

171.

«Τότε λοιπόν, γλυκέ συγγενή, θα εγκαταλείψεις τη ζωή·

εσύ που επιθυμείς το ανεπιθύμητο, ποθείς τον λαγό από το φεγγάρι».

172.

«Αν έτσι, Κάνχα, γνωρίζεις, όπως καθοδηγείς άλλον·

γιατί τον γιο που πέθανε πριν, ακόμα και σήμερα θρηνείς;»

173.

Αυτό που δεν μπορεί να επιτευχθεί από άνθρωπο, ή ακόμα και από μη ανθρώπινο πνεύμα·

«ο γιος μου που γεννήθηκε ας μην πεθάνει», πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί το ανεπίτευκτο;

174.

Ούτε με ξόρκια ούτε με φάρμακα από ρίζες, ούτε με βότανα ή με πλούτη·

είναι δυνατόν να φέρεις πίσω, Κάνχα, αυτόν τον νεκρό που θρηνείς.

175.

Όποιος είχε τέτοιους σοφούς άνδρες ως υπουργούς·

Όπως σήμερα με δίδαξε ο Γκχάτα, ο σοφός άνδρας.

176.

Εμένα που ήμουν φλεγόμενος, σαν φωτιά περιχυμένη με βούτυρο·

περιχύνοντάς με σαν με νερό, έσβησε όλη την αγωνία.

177.

Πράγματι αφαίρεσε από μένα το βέλος, που ήταν εδραιωμένο στην καρδιά·

αυτός που σε μένα τον κατακλυσμένο από λύπη, τη λύπη για τον γιο απομάκρυνε.

178.

Έτσι εγώ έχω τραβήξει έξω το βέλος, χωρίς λύπη, χωρίς θολότητα·

δεν θρηνώ, δεν κλαίω, ακούγοντας εσένα, νεαρέ.

179.

Έτσι κάνουν οι σοφοί, αυτοί που είναι συμπονετικοί·

απομακρύνουν από τη λύπη, όπως ο Γκχάτα τον μεγαλύτερο αδελφό του.

Η τζάτακα του Γκατάπαντιτα, δέκατη έκτη.

Τέλος του κεφαλαίου των δέκα.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

Ντάλχα, Κάνχα, Ντχανάντζαγια, Σανκχαβάρα, βασιλιάς, επτά ημέρες, Κάσσα και Τακκαλίνα·

Ντχάμμα, Κουκκούτα, Κουντάλι, δωρητής τροφής, Τσακκαβάκα, Σουμπχούρισα, ευλογία, Γκχάτα.

Next 11. Το βιβλίο των έντεκα
×

Σφάλμα: Η φόρμα επικοινωνίας δε βρέθηκε.

×

Προσθήκη σημειώσεων για προσωπική χρήση