Καλά προστατευμένη από τον Ναντισένα, τον ανθρώπινο λέοντα, τον καλά διδαγμένο.

έτσι ακριβώς ειπώθηκε από σένα, ασκούμενε στην άγια ζωή, αυτοί που έχουν γίνει ευθείς δεν λένε ψέματα.

αυτό ειπώθηκε ψευδώς από σένα, βασιλιά των θεών, εξαρτώμενος από τι, Μαγκχαβάν Μαχίντα;

Το δάμασμα, η αυτοσυγκέντρωση του νου αδιάσπαστη, η αταραξία και η προσπάθεια την κατάλληλη ώρα·

Και η σταθερή ενεργητικότητα και η ανθρώπινη προσπάθεια, με αυτά ακριβώς υπήρξε η νίκη των Ασσακών».

όταν πέσει σε καταστροφή στις συμφορές, δεν βρίσκει σύντροφο.

όταν πέσει σε καταστροφή στις συμφορές, βρίσκει σύντροφο.

αλλά αυτό που έγινε στους ευγενείς και στους έντιμους, έχει μεγάλο καρπό ακόμα και το ελάχιστο σε τέτοιους.

είτε θα έκανε μετά είτε δεν θα έκανε, είναι απόλυτα άξιος τιμής.

Αυτός τώρα στο δύσβατο στην κόλαση πεταμένος, δεν εγκαταλείπεις την ομορφιά και τη δύναμη την παλιά;

αυτά τώρα αφού απέκτησα πώς άραγε, βασιλιά, να εγκαταλείψω εγώ την ομορφιά και τη δύναμη την παλιά;

Και αφού απέκτησες φήμη προηγούμενη εξαίρετη, δεν εγκαταλείπεις την ομορφιά και τη δύναμη την παλιά;

οι γαλήνιοι και στις δύο περιπτώσεις, με κατασβεσμένο νου, γίνονται ίσοι στην ευτυχία και στη δυστυχία».

«Βατραχοφάγε, που ζεις στις όχθες του νερού», εμένα το δηλητηριώδες φίδι, αυτοί οι μη δηλητηριώδεις με βρίζουν.

ας φτιάξει μεγάλη αποθήκη, για να αποθηκεύσει τις κακόβουλες κουβέντες.

δεν πρέπει εκεί να δείχνει αλαζονεία, ζώντας ανάμεσα σε μη συγγενικά πρόσωπα.

πρέπει να υπομένει ο σοφός, ακόμα και την απειλή ενός δούλου.

τα όντα του δάσους βλέπουν, αυτό ο αδαής φαντάζεται απόκρυφο.

Εκεί όπου άλλον δεν βλέπω, μη κενό είναι αυτό για μένα.

και ο Βέτζα και ο Αντουβασίλα, αυτοί εγκατέλειψαν τη Διδασκαλία επιθυμώντας.

Αυτός που τηρεί τη διδασκαλία, με σταθερότητα και προσήλωση στην αλήθεια.

Κοκκινωπά, όμορφα, πες μου αυτό που ρωτήθηκες».

με τα χέρια στην ποδιά μάζευες, αυτός είναι ο καρπός σου από τα τζιτζίφια.

εκεί λοιπόν αυτήν επιστρέψτε, όπου τζιτζίφι θα μαζεύει.

Συγχώρεσε, θεέ, την ευγενή, μη θυμώνεις μαζί της, ταύρε των αρματηλατών.

καταβάλλοντας έντονη ενεργητικότητα, σταθερά επιμελής, για ευχάριστο ύπνο ρωτάς, για ποιο λόγο;

Για αυτό προσκυνώ αυτό το φύλλωμα, όσα πνεύματα είναι εδώ, αυτά είναι η αιτία για τον πλούτο.

Πώς είναι δυνατόν αφού ήρθες μπροστά στους αγαθούς, οι προσπάθειές σου να ήταν μάταιες.

στη ρίζα της αυτός ο θησαυρός είναι θαμμένος, χωρίς κληρονόμο, πήγαινε και ανάσυρέ τον».

Βασιλιά των ζώων, τιμή σε σένα, μήπως κάτι λάβουμε.

όντας ανάμεσα στα δόντια μου, αυτό είναι πολύ που ακόμα ζεις.

σε όποιον δεν υπάρχει ευγνωμοσύνη, ανώφελη είναι η συναναστροφή μαζί του.

Χωρίς να φθονεί, χωρίς να υβρίζει, αργά από αυτόν απομακρύνεται.

Και οι δύο έχουν εκπέσει από τη φύση τους, αυτός που διδάσκει τις Βέδες·

Και αυτός που μελετά τις Βέδες.

για αυτό δεν ακολουθώ αυτή την πρακτική, που ακολουθούσαν οι σοφοί.

Μη σε το άδικο που διέπραξες, σαν πέτρα στάμνα συντρίψει.

η διαβίωση που είναι με ξεπεσμό ή με ανήθικη συμπεριφορά».

δεν θα επιθυμούσα μαζί με κατηγορία, έτσι, Σέγια, να γνωρίζεις.

η διαβίωση που είναι με ξεπεσμό ή με ανήθικη συμπεριφορά.

αυτή ακριβώς η διαβίωση είναι καλύτερη, από την αναζήτηση με άδικο τρόπο.

χωρίς να βλάπτει άλλον στον κόσμο, ακόμη και από τη βασιλεία αυτό είναι καλύτερο.

Μη σε πιάσουν οι βασιλιάδες, εσένα που διαπράττεις αδικήματα στο χωριό.

τι σχέση έχει με αυτό το δέντρο νιμ, που γεννήθηκε και στέκεται στο δάσος;

Αφού πιάσουν τον κλέφτη οι βασιλιάδες, αυτόν που διαπράττει αδικήματα στο χωριό·

Τον καρφώνουν σε πάσσαλο νιμ, σε αυτό ο νους μου φοβάται.

Ο σοφός που φοβάται τους μελλοντικούς κινδύνους, παρατηρεί και τους δύο κόσμους.

όλα αυτά τα υπομένει ο σοφός, ο συνετός τα ανέχεται.

οι ανόητοι σαν κύπελλα σπάζουν, αυτοί δεν έφτασαν στην ηρεμία.

αυτός που γνωρίζει το παράπτωμα, και αυτός που γνωρίζει την ομολογία.

Αυτός που αξίζει να συμφιλιώνει ο ίδιος εκείνους που έχουν σφάλει απέναντι σε άλλους.

σε αυτόν οργίσου, μεγάλε ήρωα, μην καταστρέψεις αυτό το βασίλειο.

για πολύ καιρό ας ζήσει εκείνος ο βασιλιάς, διότι όμοιοι με μένα δεν οργίζονται.

Αυτόν που παρέμενε σταθερός στην υπομονή, ο βασιλιάς των Κασί τον διαμέλισε.

Αυτό που ο βασιλιάς των Κασί βίωσε, ριγμένος στην κόλαση.

ενώ υπήρχαν αγαθά, νησί δεν φτιάξαμε για τον εαυτό μας.

για εμάς που υποφέρουμε στην κόλαση, πότε θα έρθει το τέλος;

διότι τότε διαπράχθηκε κακό, από μένα και από σένα, αγαπητέ.

γενναιόδωρος, τέλειος στην ηθική, θα κάνω πολύ καλό».

Σαν κιλόμα τα λόγια σου, κιλόμα, φίλε, σου δίνω.

Η ομιλία σου είναι όμοια με μέλος, μέλος, φίλε, σου δίνω.

Η ομιλία σου είναι όμοια με καρδιά, καρδιά, φίλε, σου δίνω.

η ομιλία σου είναι όμοια με όλα, όλα, φίλε, σου δίνω».

Αυτό, βραχμάνε, έχω εγώ, αυτό αφού φας στο δάσος να ζεις.

και δύο σουβλισμένα κρέατα βαράνου, και μία στάμνα γιαούρτι·

Αυτό, βραχμάνε, έχω εγώ, αυτό αφού φας στο δάσος να ζεις.

Αυτό, βραχμάνε, έχω εγώ, αυτό αφού φας στο δάσος να ζεις.

με αυτή τη φωτιά μαγειρεμένο, εμένα αφού φας στο δάσος να ζεις».

Όλοι όσοι φέρουν σώμα, σταδιακά εγκαταλείπουν τη ζωή.

Χωρίς κυριαρχία επί του σώματός τους, ενώ απολαμβάνουν εγκαταλείπουν τη ζωή.

Ο θρήνος και το κλάμα είναι χωρίς όφελος, γιατί σας καταπλακώνουν σωροί λύπης;

τον σοφό θεωρούν ανόητο, όσοι είναι ανίδεοι της Διδασκαλίας.

τη Σάμα με το μπράτσο έσφιξες, αυτή σου είπε ότι είναι υγιής.

αν ο άνεμος παρέσυρε το βουνό, θα παρέσυρε και ολόκληρη τη γη·

εκεί όπου η Σάμα έχει πεθάνει, αυτή μου είπε ότι είναι υγιής.

Τρώγοντας μία φορά την ημέρα η σκουρόχρωμη, ακριβώς εκείνον λαχταρά.

και η σκουρόχρωμη θα μπορούσε να ανταλλάξει κι εμένα με άλλον, από εδώ εγώ πιο μακριά θα πάω».

Στέκομαι ακριβώς στην ενέδρα, ποιος άραγε, σεβάσμιε κύριε, είναι ο προορισμός μου;

σε αυτόν που δεν ασχολείται, τον καλό, το κακό δεν προσκολλάται.

εξαρτώμενος από αυτό βιώνει πράξη, σε αυτό ο νους μου φοβάται.

σε αυτόν που ζει άνετα, τον καλό, το κακό δεν προσκολλάται».

Τι για την ωφέλεια αυτού που δίνει, με λόγια έδωσε το βουνό.

αυτόν που δεν κάνει αλλά μιλάει, οι σοφοί τον κατανοούν πλήρως.

εσύ που έφτασες σε καταστροφή, ο νους σου χαίρεται στην αλήθεια.

αυτή είναι η ύψιστη σύζυγός του, ενώ για αυτόν που έχει χρυσό υπάρχουν γυναίκες.

τότε με ποιον λόγο, οικία δεν υπάρχει σε σένα;

αυτή που είναι η άριστη μεταξύ των ανθρώπων, αυτή η σοφία δεν υπάρχει σε μένα.

Που πάντα έχει ασταθή ηθική, κατάσταση ευτυχίας δεν υπάρχει.

προστασία από κρύο και άνεμο, κάνε μια φωλιά, πίθηκε.»

Εγώ επίσης αυτό δεν γνωρίζω, τι είναι αυτό που κάνει βροντερό ήχο.

ακούγοντας τα λόγια του λαγού, τρομαγμένο το κοπάδι των ελαφιών.

οι αδαείς που θεωρούν τον ήχο ως υπέρτατο, αυτοί εξαρτώνται από άλλους.

οι σοφοί που απέχουν μακριά, δεν εξαρτώνται από άλλους.

απώλεια ή κέρδος χρημάτων, τέτοια είναι η φύση της επαιτείας.

Αυτός που την παράκληση απορρίπτει, αυτό το αποκαλούν αντίκλαμα.

ή εσένα να αντικλαίς, για αυτό επιθυμώ εγώ απόκρυφο μέρος.

πώς ένας ευγενής να μην έδινε σε ευγενή, αφού άκουσε τους στίχους σου σύμφωνους με τη Διδασκαλία;

Αυτός που τον βραχμάνο, προικισμένο με καταγωγή και μάντρας, τιμά, ο ένδοξος εξαίρετος κριός.

Επιθυμώντας πολύ ένα δυνατό χτύπημα, υποχωρώντας θα δώσει ένα καλό χτύπημα.

Και τα δύο χέρια υψώνοντας κλαίει, «Τρέξτε, σκοτώνεται ο ασκούμενος στην άγια ζωή.»

όπως εγώ σήμερα χτυπημένος, σκοτωμένος από τον κριό, ο ανόητος.»

αυτός με χτύπησε με ραβδί, όπως ένας μη ασκητής.

Το εσωτερικό σου είναι πυκνό δάσος, το εξωτερικό καθαρίζεις.

λάδι και αλάτι έχω εγώ, άφθονο πιπέρι δικό μου.

λάδι και αλάτι εξύμνησες, ανθυγιεινό για μένα το πιπέρι».

αφού αποκτήσει δόξα δεν μεθά, αυτός πράγματι αξίζει το λουλούδι κακκάρου.

αφού αποκτήσει πλούτη δεν μεθά, αυτός πράγματι αξίζει το λουλούδι κακκάρου.

μόνος νόστιμο δεν τρώει, αυτός πράγματι αξίζει το λουλούδι κακκάρου.

αυτός που πράττει όπως λέει, αυτός πράγματι αξίζει τα λουλούδια κακκάρου».

Μακριά από εδώ είναι η Κακαβατί, εκεί όπου ο νους μου χαίρεται.

Πώς τους επτά ωκεανούς, πώς ανέβηκες στο σιμπάλι.

Με σένα τους επτά ωκεανούς, με σένα ανέβηκα στο σιμπάλι.

εκεί όπου για τη σύζυγό μου τον εραστή, φέρνω και μεταφέρω.

Για αυτό δεν θρηνώ γι' αυτήν, την αγαπημένη με το γλυκό χαμόγελο.

τον εαυτό του θα θρηνούσε, που πάντα υπό την εξουσία του θανάτου πέφτει.

Όσο ανοιγοκλείνει τα μάτια, ακόμα και τότε φθίνει η ηλικία.

το ζωντανό που απομένει πρέπει να αγαπιέται, το παρελθόν να μη θρηνείται.

τώρα πηγαίνουμε στο δάσος, Ράντχα, και δεν τιμηθήκαμε από τον Ντχανανζάγια.

αυτά είναι παροδικά φαινόμενα μεταξύ των ανθρώπων, μη λυπάσαι, γιατί λυπάσαι, Πόττχαπάντα;

πώς άραγε θα δούμε τον πίθηκο, τον ευτελή που εκδιώχθηκε από τη βασιλική οικογένεια;

Ο ίδιος ο Καλαμπάχου θα κάνει αυτό, εξαιτίας του οποίου θα σταθεί μακριά από τροφή και ποτό.

Δες, το ερπετό με τρομερό δηλητήριο, επειδή είναι ηθικό δεν σκοτώνεται.

Συναθροισμένα τα γεράκια στον κόσμο, δεν βλάπτουν τον μη κατέχοντα τίποτα.

Αφού έκανε την επιθυμία χωρίς επιθυμία, με ευτυχία κοιμάται η Πινγκαλά.

ούτε άλλον ούτε τον εαυτό του, βλάπτει ο αυτοσυγκεντρωμένος.

έτσι αυτός κείτεται νικημένος, όπως ο γιος του κούκου.

έτσι κοντά ρίχνει κάτω, όπως η κακά ειπωμένη ομιλία.

ας μη μιλά υπερβολικά, ακόμα και σε ίσο με τον εαυτό του.

όλους τους εχθρούς αρπάζει, όπως ο σουπάνα τα φίδια.

αυτόν που πρώτος έρχεται να μιλήσει, βασιλιά, οπωσδήποτε μην τον πιστέψεις.

αφού ακούσει τα λόγια και των δύο, ας πράξει σύμφωνα με τη δικαιοσύνη.

Ο βασιλιάς που ενεργεί χωρίς σκέψη δεν είναι καλός, όποιος σοφός είναι οργίλος, αυτό δεν είναι καλό.

Του βασιλιά που ενεργεί με σύνεση, η φήμη και η δόξα αυξάνονται.

εσύ που είχες δεμένο ξίφος, θωρακισμένος, ντυμένος με φλοιό δέντρου·

από το κλαδί της ασβάτθα, ψημένη βαράνα τράπηκε σε φυγή.

σε αυτόν που δεν επιθυμεί το καλό του ας μην κάνει το καλό, ακόμα και αυτόν που δεν συναναστρέφεται ας μην συναναστραφεί.

το πτηνό, γνωρίζοντας ότι το δέντρο έχει εξαντλημένους καρπούς, θα αναζητούσε άλλο· διότι ο κόσμος είναι μεγάλος.

και όλη την κυριαρχία σου δίνω, σε όποιον επιθυμείς σε αυτόν εσύ δίνε».

όλες αυτές πηγαίνουν στραβά, όταν ο οδηγός έχει πάει στραβά.

Αν αυτός συμπεριφέρεται άδικα, πόσο μάλλον η υπόλοιπη γενιά·

ολόκληρο το βασίλειο κοιμάται με δυστυχία, αν ο βασιλιάς είναι άδικος.

όλες οι αγελάδες πηγαίνουν ευθεία, όταν ο οδηγός έχει πάει ευθεία.

αν αυτός συμπεριφέρεται δίκαια, πόσο μάλλον η υπόλοιπη γενιά·

ολόκληρο το βασίλειο κοιμάται με ευτυχία, αν ο βασιλιάς είναι δίκαιος».

Εσύ δεν γεννήθηκες σε εκείνη την οικογένεια, όπου αρπάζουν τον ελέφαντα.

σαν τσακάλι που επιτέθηκε σε ελέφαντα, κείτεται στο έδαφος θρηνώντας.

χωρίς να εξετάσει τη σθεναρή δύναμη και την καταγωγή, αυτό το τσακάλι κείτεται σκοτωμένο από τον ελέφαντα.

με επαίνους, με μάντρες, με καλά ειπωμένα λόγια, αυτός ο συνετός κερδίζει άφθονα.

Τι δουλειά έχεις άραγε με χορτάρι, που μόνο για χορτάρι μιλάς;

Αυτός, αφού πήρε όλα τα δικά μου, αφήνοντας κάτω χορτάρι φεύγει.

Η λήψη όλων των δικών του, και η μη λήψη του χορταριού.

Παροδική ηθική είναι ανηθικότητα, τι θα κάνει η σοφία;

ασκούμενε στην άγια ζωή, συγχώρεσέ με, αυτό το σφάλμα βλέπω.

αλλά όμως μου ήρθε ένας λογισμός, τέτοιο βέβαια είναι το έθιμο της οικογένειας.

κάθισμα, νερό, λάδι για τα πόδια, όλα αυτά προσφέρουμε.

στεκόμαστε κοντά προσεκτικά, σαν να ήταν ο ύψιστος συγγενής.

Αποφεύγοντας το άχυρο, το ρύζι όμως τρώνε.

Και αυτό το «έτσι» και «κι έτσι», και αυτό είναι γνωστό σε μένα.

ακόμα και του νεαρού που υπάρχει, με τα δόντια έκοψε τον καρπό.

και αυτός που κείτεται από κάτω, και αυτό είναι γνωστό σε μένα».

το κοράκι εκεί τίμησαν, με κρέας και με καρπούς.

Τότε το υλικό κέρδος και η τιμή, του κορακιού χάθηκαν.

τόσο άλλους τιμούσαν, πολλούς ασκητές και βραχμάνους.

Τότε το υλικό κέρδος και η τιμή, των ετερόδοξων χάθηκαν».

Αν από εδώ και πέρα δεν έδινες δωρεά, θα παρέμεναν τα πλούτη σου που συγκρατείσαι.

μακάρι να μην υπάρχει για σας αυτός ο πλούτος, βασιλιά των θεών, εξαιτίας του οποίου να εγκαταλείψουμε την πίστη.

το παλαιό καθήκον που έχει θεσπιστεί, ας συνεχίσει να τηρείται, Βασάβα.

Ακόμα και έτσι όντας θα δώσουμε, ας μην αμελήσουμε τη δωρεά».

ακόμα κι αν παντού δεν προκαλούσαν δυσαρέσκεια, μην εμπιστεύεσαι· οι γυναίκες είναι σαν πέρασμα ποταμού.

Τέτοιον θνητό εγκαταλείποντας η σύζυγος, άλλον βλέποντας άνθρωπο που σέρνεται σε σκαμνί.

Απάτησε αυτόν που ακολουθούσε την επιθυμία της, ποιον άλλον δεν θα απατούσε μια γυναίκα;

απάτησε αυτόν που ακολουθούσε την επιθυμία της, ακόμη και αυτόν εκείνη η φιλήδονη δεν τον βρήκε ικανοποιητικό.

Δεν θα υποταχθώ πλέον πάλι σε σένα, υδρόβιε.

αυτά που είναι στην πέρα όχθη της θάλασσας, καλύτερη για μένα η αγριοσυκιά.

πέφτει στην εξουσία εχθρού, και μετά μετανιώνει.

Απελευθερώνεται από τον εγκλεισμό του εχθρού, και δεν μετανιώνει αργότερα».

Εσύ ο ίδιος τώρα το έκανες αυτό, λοιπόν βασιλιά, φεύγω.

έτσι αυτή η έχθρα καταλαγιάζει, μείνε Κουντινί, μην πηγαίνεις.

Η καρδιά δεν επιτρέπει, θα φύγω, ταύρε των αρματηλατών.

των σοφών, όχι των αδαών, μείνε Κουντινί, μην πηγαίνεις».

Σε αυτόν ας υποταχθεί εκείνη, που τα μάνγκο σου άρπαξε.

τέτοια σύζυγο ας μην αποκτήσει, αυτή που τα μάνγκο σου άρπαξε.

στη συνάντηση σύζυγο ας μη δει, αυτή που τα μάνγκο σου άρπαξε.

Μόνη στην κλίνη ας κοιμάται, αυτή που τα μάνγκο σου άρπαξε».

Πώς τα καταφέρνεις, τρεκλίζοντα, έτσι αργός στην προσπάθεια;

Αν αυτά δεν φτάσουμε, έρχεται για μας ο καιρός του θανάτου.

σαν να πατάει ξερό φύλλο, καταστρέφει το όφελος του εαυτού του.

όπως η σελήνη διαιρώντας τη νύχτα, ο σκοπός του εκπληρώνεται».

πώς άραγε ο Ευλογημένος Κεσί, ευχαριστιέται στο ερημητήριο του Κάππα;

Τα καλά λόγια του Κάππα, Νάραντα, με ευχαριστούν.

πώς το κεχρί και το άγριο ρύζι, χωρίς αλάτι, σε ικανοποιούν αυτά;

όπου με εμπιστοσύνη θα έτρωγε, η εμπιστοσύνη είναι η υπέρτατη γεύση.

Για την προστασία μου εσύ είσαι ορισμένος σήμερα, ή σκέφτεσαι τη δολοφονία μου;

ο Ίντα όμως σε προστατεύει ο βασιλιάς των θεών, γι' αυτό το κεφάλι σου δεν σπάω.

ας ουρλιάζουν όλοι οι πισάτσα, δεν τρομάζω από τη γενιά των ρακσάσι.

οι πισάτσα δεν είναι ικανοί για μάχη, αυτή είναι μεγάλη τρομακτική εμφάνιση.

άνθρωπο, αγαπητέ, να ακολουθήσω; Πες μου αυτό που ρωτήθηκες.

και είναι πρόθυμος να ακούσει και υπομονετικός, αυτόν να συναναστρέφεσαι αφού φύγεις από εδώ.

σαν να εδραιώνεσαι στο στήθος του, αυτόν να συναναστρέφεσαι αφού φύγεις από εδώ.

τέτοιον, αγαπητέ, μη συναναστρέφεσαι, ακόμη κι αν δεν υπήρχε άλλος άνθρωπος.

Αλλά αυτού του διαλυτή της φιλίας, δες πόσο καλά σκεπτόμενο.

Όπου τον ταύρο και το λιοντάρι, τρώνε τα κατώτερα ζώα.

Όποιος τον λόγο του διαλυτή της φιλίας, του διχαστικού, κατανοεί.

αυτοί που τον λόγο του διαλυτή της φιλίας δεν κατανοούν, ηνίοχε.

αυτός πράγματι είναι αγαπητός στον βασιλιά, τι με αυτό εσύ βλέπεις;

αυτός πράγματι είναι αγαπητός στον βασιλιά, τι με αυτό εσύ βλέπεις;

αυτός πράγματι είναι αγαπητός στον βασιλιά, τι με αυτό εσύ βλέπεις;

φέρνοντας ωφέλεια σε άλλους, γαλήνιοι, αυτοί πράγματι είναι αγαπητοί στον βασιλιά·

τι με αυτό εσύ βλέπεις;»