τον καλό με καλό κερδίζει, τον κακό επίσης με κακό·

τέτοιος είναι αυτός ο βασιλιάς, από τον δρόμο παραμέρισε, αμαξηλάτη.

Ας νικήσει τον τσιγκούνη με δωρεά, τον ψευδολόγο με αλήθεια·

τέτοιος είναι αυτός ο βασιλιάς, από τον δρόμο παραμέρισε, αμαξηλάτη.

οι δικές του πράξεις τον καίνε, όπως το καυτό που βάζει κανείς στο στόμα.

Ακούγοντας τον ήχο του λιονταριού, το τσακάλι που διέμενε στο ασημένιο βουνό·

Φοβισμένο κατελήφθη από τρόμο, και η καρδιά του έσπασε.

Έλα, φίλε, γύρισε πίσω, γιατί άραγε φοβισμένος τρέχεις να ξεφύγεις;

Αν επιθυμείς να πολεμήσεις, τη νίκη, φίλε, σου δίνω».

και υποκλινόμενος στην υπέρτατη ομορφιά, αν και πεινασμένος δεν τολμώ να φάω.

Αυτός που υποκλινόμενος στην υπέρτατη ομορφιά, αν και πεινασμένος δεν τόλμησες να φας.»

Ας μη με φάνε οι πισάτσα, να ζήσεις εσύ εκατό φθινόπωρα.

Ας φάνε οι πισάτσα το δηλητήριο, να ζήσεις εσύ εκατό φθινόπωρα».

συνέλαβε ζωντανό τον βασιλιά της Κοσάλα, που ήταν δυσαρεστημένος με τη βασιλεία του.

αναπτύσσοντας καλές νοητικές καταστάσεις, για την επίτευξη της ελευθερίας από τις δεσμεύσεις·

θα φτάσει σταδιακά, στην εξάλειψη όλων των νοητικών δεσμών».

Υψηλοδόντη, συνειδητοποίησέ το, κίνδυνος γεννήθηκε από το καταφύγιο.

αυτός είναι συγγενής και οικείος, αυτός είναι φίλος και αυτός είναι σύντροφός μου·

εσύ με τους κυνόδοντες, μην περιφρονείς, το τσακάλι μου έδωσε τη ζωή.»

Ο Σουχανού επίσης είναι τέτοιος, αυτός που είναι σύντροφος του Σόνα.

συμφωνεί το κακό με το κακό, συμφωνεί ο ανύπαρκτος με τον ανύπαρκτο.

Αυτόν, αυτόν προσκυνώ, τον χρυσόχρωμο, τη λαμπρότητα της γης, από σένα σήμερα φυλαγμένοι ας ζήσουμε την ημέρα.

Αυτόν, αυτόν προσκυνώ, τον χρυσόχρωμο, τη λαμπρότητα της γης, από σένα σήμερα φυλαγμένοι ας ζήσουμε τη νύχτα.

Άλογα ευγενή μεταφέρουν, όπως οι χήνες εμένα τον μελανιασμένο.

να συχνάζεις στις παρυφές του χωριού, αυτό είναι το σπίτι της μητέρας σου».

ακόμα κι αν συγκατοικεί για πολύ καιρό κάνει κακό, όπως ο ελέφαντας τον Ιντασαμαναγκόττα.

με εκείνον ακριβώς ας κάνει φιλικότητα μαζί, ευτυχία πράγματι είναι η συνάντηση με ενάρετο άτομο.

ικανοποιημένη με βουτυρέλαιο και ρυζόγαλο, έκαψε την καλύβα από φύλλα που φτιάχτηκε με κόπο.

του λιονταριού και της τίγρης και της λεοπάρδαλης, η καστανόχρωμη ελαφίνα γλείφει το πρόσωπο με οικειότητα.

Αυτά σου δίνω, λες, Σουσίμα, αναθυμούμενος τους προγόνους και τους προπάππους.

Αυτά σου δίνω, λέω, νεαρέ, αναθυμούμενος τους προγόνους και τους προπάππους.

Γιατί το δίχτυ και τη θηλιά, ακόμα κι όταν τα συναντάς δεν κατανοείς;

τότε το δίχτυ και τη θηλιά, ακόμα κι όταν τα συναντά δεν κατανοεί.

Ανοίγοντας τα δόντια κοιμάσαι, από πού ήρθε ο φόβος σε σένα;

Από τον άφοβο εγείρεται φόβος, που κόβει ακόμα και τις ρίζες.

Κάηκαν σε αυτή την περιοχή, δεν υπάρχει στον κόσμο τόπος χωρίς θάνατο.

αυτόν οι ευγενείς υπηρετούν, αυτό στον κόσμο είναι το μη θνητό.

αφού απολαύσεις, μοναχέ, ζήτα προσφερόμενη τροφή, μη σε προσπεράσει ο χρόνος».

γι' αυτό χωρίς να απολαύσω ζητώ προσφερόμενη τροφή, μη με προσπεράσει ο χρόνος».

επιτέθηκε βίαια, και έτσι βρήκε τον θάνατο.

Χωρίς εχθρούς ευφραίνομαι, βλέποντας το όφελος του εαυτού μου.

προς τα πάνω, προς τα κάτω και οριζοντίως, απεριόριστα, πλήρως.

Οποιαδήποτε πράξη περιορισμένη, δεν παραμένει εκεί.

Μαχοσάντα, συνειδητοποίησέ το, από τι έγινε ισχυρογνώμονας ο κακαντάκα.

περιφρονεί τον βασιλιά, τον Βιντέχα, κάτοικο της Μιθίλα.

για αυτό ο σοφός άνθρωπος δεν θα έπρεπε να υποχωρεί, οι ενάρετοι με ντροπή αναλαμβάνουν το βάρος.

Αυτήν εγώ εξετάζοντας εδώ θα αναχωρήσω, διότι δεν υπάρχει για μένα επιθυμία εδώ για απόλαυση ηδονών.

Αυτόν τα λιοντάρια δεν αντηχούν πίσω, ποιος είναι αυτός ο κυρίαρχος των ζώων;

Αηδιάζοντας τη γέννησή του, τα λιοντάρια σιωπηλά παραμένουν ήρεμα.

υπάρχει κάποιο καταφύγιο εδώ, λοιπόν ας του δώσουμε ένα καταφύγιο.

Τέτοιο πρόσωπο δεν έχει ένας ενάρετος βραχμάνος.

Αυτός τώρα αφού ήπιες κάνεις «κιρί κιρί», η μη συναναστροφή με κακό άνθρωπο είναι καλύτερη.

Τώρα λοιπόν θα σε αφοδεύσω, αυτή είναι η φύση μας.

Δες τον ευτελή πίθηκο, να στέκεται προσκυνώντας τον ήλιο.

και η θυσία στη φωτιά καταστράφηκε, και δύο κανάτες έσπασαν.

Σκορπίζοντας ολόκληρη τη χούφτα με ρεβίθια, αναζητά ένα ρεβίθι που έπεσε.

με το λίγο χάνουμε το πολύ, όπως ο πίθηκος με το ρεβίθι.

από παντού είμαστε περικυκλωμένοι, πώς θα έρθει η απελευθέρωση;

υπάρχει πολύ του δέντρου ακόμμενο, τρώτε λοιπόν τα τίντουκα».

αυτή η λάσπη με κυρίευσε, όπως έναν αδύναμο·

αυτό ο τόπος γέννησης και ο τόπος ανάπτυξης, για τον άνθρωπο που κατανοεί·

Εγώ λοιπόν από βραχμανική καταγωγή, αυτό που έφαγα ακόμα κι αυτό ανέβηκε.

όπως ο Σαταντχάμμα με το υλικό κέρδος, ακόμα κι αν το απέκτησε, δεν χαίρεται.

οι μη αγαθοί δεν μιμούνται, η αρχή των αγαθών είναι δυσκολοακολούθητη.

οι μη αγαθοί πηγαίνουν στην κόλαση, οι αγαθοί είναι κατευθυνόμενοι στον ευδαιμονικό κόσμο.

Ρίχνει μακριά, χτυπάει ακαριαία, συντρίβει μεγάλο σώμα.

αφού έκανε τον αδελφό του ασφαλή, προσήλθε στον αυτοέλεγχο.

Γιατί άραγε φτάνοντας στην πύλη, υποχωρείς, ελέφαντα;

και αφού συνέτριψες τις πύλες, μπες γρήγορα, ελέφαντα».

Αυτή όμως την εξαίσια γεύση έχοντας πιει, μέθη δεν δημιουργείται στα άλογα Σίντχαβα.

αλλά αυτός με χαρακτήρα που σηκώνει το βάρος και γεννημένος σε οικογένεια, δεν μεθά αφού ήπιε τον εκλεκτότερο χυμό.»

αφήνοντας την παλαιά φύση του, σε αυτόν ακριβώς συμμορφώνεται.

αφού τον πιάσει από το πρόσωπο, τον περιστρέφει στον κύκλο·

Τα χαλίκια, την άμμο, τα κοπάδια ψαριών, έτσι όταν η συνείδηση είναι θολή·

Τα χαλίκια, την άμμο, τα κοπάδια ψαριών, έτσι όταν η συνείδηση δεν είναι θολή·

Λαμβάνοντας ακριβώς την ίδια τιμή, γιατί το μάνγκο έχει πικρό καρπό;

Ρίζα με ρίζα συνδεδεμένη, κλαδιά με κλαδιά συνυπάρχουν·

Κατεβαίνοντας χαμηλά συζητήστε, και ο βασιλιάς των ζώων θα ακούσει.

τι δουλειά έχεις εσύ εδώ, τσακάλι με τις τέσσερις αρετές, μπες στην τρύπα σου».

Αυτό το λιοντάρι μέσα στην αγέλη των λιονταριών, μόνο του βρυχάται διαφορετικά.

από τη φωνή θα σε αναγνώριζαν, διότι δεν είναι πατρική σου η φωνή.

ντυμένος με δέρμα λιονταριού, ο άθλιος γάιδαρος γκαρίζει.

ντυμένος με δέρμα λιονταριού, γκαρίζοντας όμως αποκαλύφθηκε.

ο δράκος με τη μορφή πλοίου, μεταφέρει τον πιστό λαϊκό ακόλουθο.

γιατί με τη συμβίωση με τους αγαθούς, στην ευημερία φτάνει ο κουρέας».

ενώσου με την παλιά σου, μην υποκύψεις στην κυριαρχία της οργής.

άλλη χορδή θα φτιάξω, αρκετή είναι η παλιά».

ένας άνδρας δεν θα την ποθούσε, το πιστεύεις, Μαχοσάντα;

η τύχη και η γρουσουζιά, δεν συναντώνται ποτέ.

αυτήν που είπε «ο σύζυγος της νιότης μου είναι δικός μου», οι γυναίκες πρέπει να σκοτωθούν, δεν υπάρχει αλήθεια στις γυναίκες.

και σε αυτήν την κακή σύζυγο, ενώ ζει, κόψτε τα αυτιά και τη μύτη».

Αυτών που ενεργούν βίαια, των αχαλίνωτων, σίγουρα δεν υπάρχουν αυτοί που τους εμποδίζουν.

και από τον ευδαιμονικό κόσμο ξεπέφτει από τη θέση του, δεν είναι λοιπόν αυτός τόσο πολύ καταστραμμένος;

Αυτήν το τσακάλι την απέφυγε, γνωρίζοντας ότι προστατευόταν από λιοντάρι.

δεν γίνεται εξαιτίας αυτού μη ποταμός, συγχώρεσε αν σου είναι αγαπητή».

αυτοί θα οδηγηθούν σε καταστροφή, όπως οι έμποροι από τις ρακσασί.

αυτοί με ασφάλεια θα πάνε στην άλλη όχθη, όπως οι έμποροι με τον Βαλάχα.

Και δεν του δίνει τα μάτια του, και συμπεριφέρεται αντίθετα.

με τους οποίους ο σοφός θα γνώριζε τον εχθρό, αφού δει και ακούσει.

Μήπως, αγαπητέ, η μητέρα σου, δεν υπηρετεί άλλον;

Θα κοιμόταν σαν ποττχαπάντα, καμένος στη στάχτη.

Αυτή που κατέβηκε από την αποθήκη, «δεν είδα» έτσι λέει.

Αφού έκανες συμφωνία για δύο μήνες, κρέας από γερασμένο βόδι αδύνατο·

εσένα ακριβώς τον βραχμάνο ρωτάμε, ποιον από αυτούς να επιλέξουμε;

υπάρχει όφελος στον ευγενή, η ηθική σε μας αρέσει.

η βαθιά λαγνεία για πολύτιμα σκουλαρίκια, η προσκόλληση σε γιους και συζύγους.

κόβοντας και αυτό, οι σοφοί πηγαίνουν, χωρίς προσκόλληση, εγκαταλείποντας την ηδονική ευτυχία.

όλα φοβούνται το λιοντάρι, δεν υπάρχει ισότητα στο σώμα.

αυτός πράγματι εκεί είναι μεγάλος, όχι ο αδαής με μεγάλο σώμα.

Φιλικότητα έχω προς τους Τσαμπυάπουττα, και φιλικότητα προς τους Κανχαγκοτάμακα.

Απεριόριστη η Κοινότητα, περιορισμένα τα ερπετά·

Φίδι, σκορπιός, σαρανταποδαρούσα, αράχνη, σαύρα, ποντίκι.

Που μοιάζει με λαιμό παγωνιού, τον σύζυγό μου τον Σαβίτθακα;

Μιμούμενος αυτό ο σαβιττάκος, τυλιγμένος στα φύκια πέθανε.

Αυτός ο τετράποδος άνθρωπος, με αναλογίες σαν δέντρο μπανιάν·

ένας άνθρωπος που επαινεί τον εαυτό του, αυτός δεν μας αρέσει».

Εγώ θα κάνω έτσι ώστε ο κυνηγός να μην έρθει εδώ.

ο δρυοκολάπτης από την κορυφή του δέντρου, μακριά τα μικρά του απομάκρυνε.

με αμοιβαίο πόθο, μαζί με τον αγαπημένο σύζυγο.

Για αυτό, από τον βασιλιά Ασσάκα, ο σκουλήκι είναι πιο αγαπητός σε μένα».

αυτά που είναι στην πέρα όχθη της θάλασσας, καλύτερη για μένα η αγριοσυκιά.

Κροκόδειλε, εξαπατήθηκες από μένα, πήγαινε τώρα όπως σου αρέσει».

Δεν κινούνται αυτά έτσι, όπως εσύ δέντρο κινείσαι.

επιδέξιος στις παγίδες από τρίχες, φεύγει μιλώντας.

Εκεί όπου με ένα μόνο χτύπημα, το κεφάλι διαλύθηκε.

Τότε έφτασε στην ακακία με ώριμη ουσία, όπου έσπασε ο γκαρούλα το κεφάλι.

εξήγησε την αντίληψη βυθισμένος στη συνέλευση, η πειθαρχία δεν προστατεύει αυτόν που στερείται σοφίας.

απώλεια ή κέρδος χρημάτων, τέτοια είναι η φύση της επαιτείας.

βραχμάνα εσένα ακριβώς ρωτώ, τι είναι κάτω και τι επάνω;

Γιατί αυτός έχει κατέβει στην αποθήκη, αυτός είναι εκείνος που αναζητείς».

Εξολοθρεύτηκε μαζί με τα βασίλεια, ο βασιλιάς οδηγήθηκε στην καταστροφή.

με νου χωρίς κακία ας μιλάει, λόγο συνδεδεμένο με την αλήθεια».

Αυτόν που έχει πάει μακριά με το οποίο καλούν, αυτός σου έχει φερθεί, λοιπόν φάε, βραχμάνε.

Χήνες, γερανοί και παγώνια, η αχαριστία είναι πράγματι χειρότερη.

Ενώ το ξύλο ήταν ορθώς πιασμένο, με τη δική της ομιλία σκοτώθηκε.

βλέπεις με την πολυλογία, τη χελώνα που οδηγήθηκε σε καταστροφή.

αλλά αυτό που η ψαρίνα φαντάζεται για μένα, ότι αυτός έχει πάει σε άλλη για ευχαρίστηση.

ψαράδες, ελευθερώστε με, κύριοι, αυτός που ακολουθεί τις ηδονές δεν σκοτώνεται πουθενά.»

Κοπέλα, ποια είναι η φύση σου σήμερα, που εσύ πιασμένη στο άγριο δάσος κλαις γοερά;

σε ποιον λοιπόν να κλάψω εγώ στη μέση του δάσους, αυτός που είναι ο προστάτης μου κάνει βία.

Αν τα ποντίκια έτρωγαν το υνί, γιατί τα γεράκια να μην άρπαζαν το παιδί;

Δώσε, εσύ που έχασες τον γιο, το υνί σε αυτόν που έχασε το υνί, μην σου πάρει ο χαμένος υνί τον γιο.

των άφρονων ανθρώπων, που δεν βλέπουν την ευγενή διδασκαλία.

με κρεμαστά στήθη, με πλεξούδες, και επίσης με τρυπημένα αυτιά·

Αυτός μόνος στη βάση ενός δένδρου, σαν άθλιος καίγεσαι.

Αυτός μόνος στη βάση ενός δένδρου, σαν άθλιος καίγομαι·

στερημένος από αυτοέλεγχο και αλήθεια, αυτός δεν αξίζει το πορτοκαλί ράσο.

εφοδιασμένος με αυτοέλεγχο και αλήθεια, αυτός πράγματι αξίζει το πορτοκαλί ράσο».

«Μη κάνεις εσύ κακό, που εσύ μετά θα μετανιώσεις για αυτό που έκανες».

αυτός που κάνει καλό, καλό· αυτός που κάνει κακό, κακό·

όποιο σπόρο σπέρνει κανείς, τέτοιο καρπό θερίζει».

σε αυτόν που δεν επιθυμεί το καλό του ας μην κάνει το καλό, ακόμα και αυτόν που δεν συναναστρέφεται ας μην συναναστραφεί.

το πτηνό, γνωρίζοντας ότι το δέντρο έχει εξαντλημένους καρπούς, θα αναζητούσε άλλο· διότι ο κόσμος είναι μεγάλος.

αλήθεια, δικαιοσύνη, επιμονή, γενναιοδωρία, αυτός ξεπερνά τον εχθρό.

αλήθεια, δικαιοσύνη, επιμονή, γενναιοδωρία, αυτός δεν ξεπερνά τον εχθρό.»

Αν αυτός έχει ένα παράπτωμα, εκεί εσύ τι νομίζεις;

Σπάνιος είναι ο τέλειος στις ιδιότητες, η υπομονή σε μας αρέσει.»

γιατί βγαίνοντας την ακατάλληλη ώρα, ακόμα κι έναν μόνο του πολύς κόσμος·

έχοντας υποτάξει όλους τους εχθρούς, όπως η κουκουβάγια θα ήταν ευτυχισμένος.

Έλα, ελέφαντα, γύρισε πίσω, γιατί άραγε φοβισμένος τρέχεις να ξεφύγεις;

Με κοπριά θα σε χτυπήσω, ας σκοτωθεί το βρωμερό με το βρωμερό.

Πέρα από αυτό, βραχμάνε, ποθώ, θεράπευσέ με, βραχμάνε, εμένα που έχω παρασυρθεί από τον πόθο.

Για τον παρασυρμένο από τις ηδονές δεν κάνει θεραπεία κανείς, διότι ποια θεραπεία για αυτόν που έχει εγκαταλείψει το αγαθό;

Με αυτούς που κρατούν ξίφη και περιστρέφονται χτυπώντας δυνατά, η Ταξιλά περικυκλώθηκε από παντού.

Ας ακουστεί σήμερα θορυβώδης ήχος, όπως αστραπή σύννεφου που βροντά.

Όπως βουνό από άνεμο δυσκατάβλητος, δυσκατάβλητος είμαι εγώ σήμερα από τέτοιον σαν εσένα.

επιτίθεσαι σε ελέφαντα σαν μοναχικό περιπλανώμενο, ο οποίος θα σε συντρίψει με το πόδι του σαν καλάμι.

καμένα από τη ζέστη και πιεσμένα από το πέλμα, τα πόδια αυτού του ίδιου του ανθρώπου κατατρώνε.

αυτός ακριβώς εκεί με τη μάθηση κατατρώει τον εαυτό του, ο μη ευγενής λέγεται ότι μοιάζει με κακό σανδάλι.

Διότι με τον καμπούρη νάνο, κυρία, δεν αξίζει να πας μαζί.

αυτός τώρα κείτεται συσπειρωμένος, όπως βίνα με κομμένες χορδές.

Καταστράφηκες από την τροφή με την ωραία μουσική, ασταθής ακολουθώντας τα ψάρια.

αυτός τιμωρείται ανάμεσα σε συγγενείς και φίλους, όπως ο κροκόδειλος που ακολουθεί τα ψάρια.

αυτή τώρα είναι ασύνδετη, όπως ελεφαντόδοντο κομμένο με πριόνι.

Έτσι χάνει κανείς το όφελος, όπως εγώ την Ασιταμπούγια.

όπου αφού φας και πιεις, θα κοιμηθείς χωρίς έγνοιες.

δεν υπάρχει σπίτι για αυτόν που δεν σηκώνει ραβδί, που δεν κακομεταχειρίζεται τους άλλους·

με τα γαλήνια φτερά του, σαν αδύναμο διαλογίζεται.

το πτηνό δεν μας προστατεύει, γι' αυτό το φτερωτό δεν τρέμει.»

Υπερβολικά η καρδιά σβήνει, και η συνείδηση γαληνεύει.

έτσι αυτή η αγάπη γεννιέται, όπως ο λωτός στο νερό.

Πες κάτι συνοπτικό, με το οποίο να επιτύχουμε το σκοπό.

και αυτή συνδεδεμένη με ηθική, εφοδιασμένη με υπομονή·

σου αρέσει, πράσινη μητέρα, που εμένα με τρώνε τα ψάρια.

όταν όμως άλλοι τον ληστεύουν, αυτός ο ληστής ληστεύεται.»

Μήπως σου ήταν αγαπητός αυτός με τα κιτρινωπά μάτια, γιατί άραγε εσύ κλαις θυρωρέ;

Αφού πήγε από εδώ θα μπορούσε να βλάψει τον βασιλιά του θανάτου, αυτός βλαμμένος θα μπορούσε να φέρει πάλι εδώ.

και περιφραγμένη εκείνη η γη, μη φοβάσαι, δεν θα έρθει.»

έφτασε σε μεγάλη ευημερία, έγινε βασιλιάς όλων των κυνοδόντων.

αυτός πράγματι εκεί είναι μεγάλος, όπως το τσακάλι μεταξύ αυτών με κυνόδοντες.

και θα απελευθερωνόταν από τα δεσμά, και έχοντας φάει θα πήγαινε στο σπίτι.

και αναμένω τον χρόνο, μέχρι ο κόσμος να αποκοιμηθεί.

Αυτός με καλεί στη σκηνή, γίνε καταφύγιό μου, Κοσίγια.

Δεν θα σε νικήσει ο μαθητής, τον μαθητή εσύ, δάσκαλε, θα νικήσεις».

Θεωρώ ότι για πολύ καιρό θα περιπλανιέται, διότι δεν θα λάβει αυτό που ποθεί.

η επιθυμία βέβαια έχει άπειρο πεδίο, τιμή αποδίδουμε σε αυτούς που έχουν εγκαταλείψει την επιθυμία.

αυτός που έχει καταβροχθίσει τον χρόνο, αυτός έψησε τον ψήστη των πλασμάτων.

Στους λαιμούς τοποθετημένα, ποιος άραγε εδώ έχει νου;

τρώγοντας τέτοια τροφή, αυτός μολύνεται από το κακό.

ακόμα κι αν τρώει ο σοφός, δεν μολύνεται από το κακό».

διότι έτσι τα χείλη του κουνάει, βέβαια κάτι περισσότερο βλέπει.

εκτός από το κούνημα των χειλιών, αυτός δεν γνωρίζει τίποτα».

Διότι δεν σε όλες τις καταστάσεις, ο αρματηλάτης ρωτήθηκε.

αυτοί πράγματι στα φαινόμενα είναι αβέβαιοι, όπως οι αδελφοί για το κιμσούκα.

Κατέβα από το δέντρο, Σάλακα, έλα τώρα να πάμε στο σπίτι.

Διασκεδάζουμε στο δάσος με τα ώριμα μάνγκο, πήγαινε εσύ στο σπιτάκι όπως σου αρέσει».

Λοιπόν ας μπει αυτός στο σπιτάκι μου, ας διώξει το κρύο και την αναστάτωση εντελώς.

Αυτός είναι καταστροφέας και προσβλητικός και επίσης άθλιος, αν εισέλθει εδώ θα καταστρέψει το σπίτι.