12.
Το βιβλίο των δεκαέξι
1.
Οι στίχοι της πρεσβύτερης μοναχής Πούννα
236.
από τον φόβο της τιμωρίας των αφεντικών τρομαγμένη, από τον φόβο της λεκτικής κατηγορίας βασανισμένη.
237.
Με τρεμάμενα μέλη, το κρύο αισθάνεσαι σφόδρα.»
238.
εμένα που κάνω καλή πράξη, που αποτρέπω το κακό που έγινε.
239.
κι αυτός με το ράντισμα νερού, από την κακόβουλη πράξη απελευθερώνεται».
240.
'με το ράντισμα νερού δήθεν, από την κακόβουλη πράξη απελευθερώνεται'.
241.
και τα ερπετά και οι κροκόδειλοι, και όσα άλλα ζουν στο νερό.
242.
και οι κλέφτες και οι δήμιοι, και όσοι άλλοι κακοπράγμονες·
κι αυτοί με το ράντισμα νερού, από τις κακόβουλες πράξεις θα απελευθερώνονταν.
243.
θα παρέσυραν επίσης και την αξιέπαινη πράξη σου, έτσι εσύ θα ήσουν αποκλεισμένος από αυτήν.
244.
αυτό ακριβώς, βραχμάνε, μην κάνεις, μη το κρύο την επιδερμίδα σου πλήξει».
245.
με το ράντισμα νερού, κυρία, αυτό το ύφασμα σου δίνω».
246.
αν φοβάσαι τον πόνο, αν ο πόνος είναι μη αγαπητός για σένα.
247.
αν κακόβουλη πράξη θα κάνεις ή κάνεις.
248.
αν φοβάσαι τον πόνο, αν ο πόνος είναι μη αγαπητός για σένα.
249.
ανάλαβε τις ηθικές αρχές, αυτό θα είναι για το όφελός σου».
250.
αναλαμβάνω τις ηθικές αρχές, αυτό θα είναι για το όφελός μου».
251.
κάτοχος της τριπλής αληθινής γνώσης, τέλειος στις Βέδες, μελετητής είμαι και λουσμένος».
... Η πρεσβύτερη μοναχή Πούννα...
Τέλος της ενότητας των δεκαεξάδων.
