9.
Το βιβλίο των εννέα
1.
Στίχοι της γερόντισσας Βαντχαμάτα
Μην, παιδί μου, ξανά και ξανά, γίνεις μέτοχος του υπαρξιακού πόνου.
έχοντας γίνει δροσεροί, έχοντας επιτύχει τον αυτοέλεγχο, διαμένουν χωρίς νοητικές διαφθορές.
για τον τερματισμό του βασάνου, εσύ, Βάντχα, καλλιέργησέ την».
νομίζω λοιπόν σίγουρα, μητέρα μου, το δάσος των μολύνσεων δεν υπάρχει σε σένα».
ούτε η παραμικρή, ούτε η ελάχιστη, το δάσος των μολύνσεων δεν υπάρχει σε μένα.
οι τρεις αληθινές γνώσεις έχουν επιτευχθεί, η διδαχή του Βούδα έχει εκπληρωθεί».
Στροφή συνδεδεμένη με την υπέρτατη πραγματικότητα, όπως ακριβώς μια συμπονετική.
απέκτησα συγκίνηση για τη Διδασκαλία, για την επίτευξη της ελευθερίας από τις δεσμεύσεις.
παρακινημένος από τη μητέρα, βίωσα την ύψιστη ειρήνη».
... Η πρεσβύτερη μοναχή Βαντχαμάτα...
Τέλος της ενότητας των εννεάδων.