η φροντίδα διαφορετικών ανθρώπων είναι οδυνηρή, έτσι βλέποντας την ομάδα να μην εγκρίνει.

αυτός ο ανήσυχος, προσκολλημένος στις γεύσεις, εγκαταλείπει το όφελος, αυτός που φέρνει την ευτυχία.

λεπτοφυές βέλος δύσκολο να αφαιρεθεί, η τιμή από τον κακό άνθρωπο δύσκολα εγκαταλείπεται.

έναν λεπρό άνθρωπο που έτρωγε, προσεκτικά τον υπηρέτησα.

Καθώς έριχνε τη μπουκιά, το δάχτυλό του έπεσε μέσα.

είτε τρώγοντας είτε έχοντας φάει, αηδία σε μένα δεν υπάρχει.

το κατάλυμα είναι η βάση ενός δένδρου, και ο χιτώνας είναι από κουρέλια·

αυτός που τα αποδέχεται αυτά, αυτός πράγματι είναι άνθρωπος που κινείται ελεύθερα στις τέσσερις κατευθύνσεις.

εκεί ο κληρονόμος του Βούδα, με πλήρη επίγνωση και μνήμων·

στηριγμένος στη δύναμη της υπερφυσικής δύναμης, ο Κάσσαπα ανεβαίνει.

διαλογίζεται χωρίς προσκόλληση, έχοντας εγκαταλείψει τον φόβο και τον τρόμο.

διαλογίζεται χωρίς προσκόλληση, ενώ οι άλλοι καίγονται, αυτός είναι κατασβεσμένος.

διαλογίζεται χωρίς προσκόλληση, που έχει ολοκληρώσει τη λειτουργία του, χωρίς νοητικές διαφθορές.

με βρυχηθμούς ελεφάντων ηχητικά, αυτά τα βράχια με ευχαριστούν.

σκεπασμένα με ινδαγκόπακα, αυτά τα βράχια με ευχαριστούν.

με βρυχηθμούς ελεφάντων ηχητικά, αυτά τα βράχια με ευχαριστούν.

αντηχώντας από τα παγώνια, αυτά τα βράχια με ευχαριστούν.

αρκετά για μένα που επιθυμώ το καλό, αποφασισμένου μοναχού.

αρκετά για μένα που επιθυμώ τη συνεχή προσπάθεια, αποφασισμένου, ακλόνητου.

γεμάτα με σμήνη διαφόρων πτηνών, αυτά τα βράχια με ευχαριστούν.

γεμάτα με σμήνη διαφόρων πτηνών, αυτά τα βράχια με ευχαριστούν.

σκεπασμένα με υδρόβια φύκια, αυτά τα βράχια με ευχαριστούν.

όπως αυτού με πλήρως εστιασμένη συνείδηση, που βλέπει ορθά τη Διδασκαλία με διόραση.

αυτός ο ανήσυχος, προσκολλημένος στις γεύσεις, εγκαταλείπει το όφελος, αυτός που φέρνει την ευτυχία.

το σώμα ταλαιπωρείται, κουράζεται, αυτός ο ταλαιπωρημένος δεν βρίσκει νοητική ηρεμία.

περιφέρεται με σκληρό λαιμό, φαντάζεται ότι 'εγώ είμαι ανώτερος'.

Αυτόν οι νοήμονες δεν επαινούν, τον άνθρωπο με ισχυρογνώμονα αλαζονεία.

ή «είμαι κατώτερος» ή «είμαι ίσος», στις διακρίσεις δεν κλονίζεται.

αφοσιωμένο στην ηρεμία του νου, αυτόν οι νοήμονες θα επαινούσαν.

είναι μακριά από την Άριστη Διδασκαλία, όπως η γη από τον ουρανό.

αυτοί έχουν αναπτύξει την άγια ζωή, η επαναγέννησή τους έχει εξαλειφθεί.

σαν μαϊμού με δέρμα λιονταριού, αυτός δεν λάμπει με αυτό.

λάμπει με τα κουρέλια, σαν λιοντάρι σε ορεινή σπηλιά.

δέκα χιλιάδες θεοί, όλοι αυτοί είναι θεοί Βραχμακαγίκα.

προσκυνώντας τον Σαριπούττα, στέκονται με ενωμένες παλάμες.

εσένα που δεν γνωρίζουμε άμεσα, σε τι βασιζόμενος διαλογίζεται.

εμείς που δεν γνωρίζουμε άμεσα, αν και έχουμε φτάσει σαν τοξότες που τρυπούν τρίχα».

τον Σαριπούττα τότε αφού είδε, του Καππίνα χαμόγελο υπήρξε.

στις αρετές της ασκητικής πρακτικής είμαι ο εξέχων, κανείς ίσος με μένα δεν υπάρχει.

το βαρύ φορτίο έχει αποτεθεί, δεν υπάρχει πλέον επαναγέννηση».

ο Γκόταμα ο απέραντος, όπως το αμόλυντο άνθος του λωτού·

από το νερό, επιρρεπής στην απάρνηση, απελευθερωμένος από τις τρεις υπάρξεις.

η σοφία είναι η κεφαλή του, με μεγάλη γνώση, πάντα περιφέρεται κατασβεσμένος στα πάθη του.»