αυτά λάμπουν σαν να έχουν φλόγες, είναι ο κατάλληλος χρόνος, μεγάλε ήρωα, μέτοχε των γεύσεων.

Αφήνοντας τα φύλλα, ποθώντας καρπούς, είναι καιρός να αναχωρήσεις από εδώ, ήρωα.

Ας σε δουν οι Σακίγια και οι Κόλιγια, να διασχίζεις τον Ροχινί με το πρόσωπο στραμμένο προς τα πίσω.

Με ελπίδα οι έμποροι πηγαίνουν, στον ωκεανό, αυτοί που φέρνουν πλούτη·

Η ελπίδα με την οποία στέκομαι, αυτή η ελπίδα μου ας εκπληρωθεί.

ξανά και ξανά οι αγρότες οργώνουν το χωράφι, ξανά και ξανά τα δημητριακά έρχονται στο βασίλειο.

ξανά και ξανά οι γενναιόδωροι αφού δώσουν, ξανά και ξανά πηγαίνουν στον ουράνιο τόπο.

θεωρώ ότι ο θεός των θεών είναι ικανός, διότι από σένα γεννήθηκε ο σοφός με το αληθινό όνομα.

αυτή που κυοφόρησε τον Μπόντχισαττα στην κοιλιά της, με την κατάρρευση του σώματος χαίρεται στον ουρανό.

αυτή χαίρεται με τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής, περιτριγυρισμένη από εκείνες τις ομάδες θεών.

ο πατέρας του πατέρα μου εσύ είσαι, Σάκκα, κατά τη Διδασκαλία, Γκόταμα, είσαι ο παππούς μου».

εξαιρετικά άνετα είναι, σε αυτόν που ζει μόνος στο δάσος.

άνετα είναι σε αυτόν που ζει μόνος, στον αποφασισμένο μοναχό.

μόνος, κυρίαρχος του εαυτού μου, γρήγορα θα εισέλθω στο δάσος.

Αφού δροσίσω τα μέλη μου, θα περπατήσω μόνος.

πότε θα διαμένω, έχοντας ολοκληρώσει τη λειτουργία μου, χωρίς νοητικές διαφθορές;

θα επιτύχω εγώ ο ίδιος, κανείς άλλος δεν είναι πράττων για άλλον.

δεν θα βγω από εκεί, χωρίς να έχω φτάσει στην εξάλειψη των νοητικών διαφθορών.

θα διασπάσω την άγνοια, καθισμένος στην κορυφή του βουνού.

ευτυχής με την ευδαιμονία της απελευθέρωσης, θα χαρώ στο ορεινό καταφύγιο.

με όλες τις νοητικές διαφθορές εξαλειμμένες, δεν υπάρχει πλέον επαναγέννηση».

οι εχθροί του ή αυτοί που αναζητούν την ωφέλειά του, δεν βρίσκουν αδυναμία αν και ψάχνουν.

σταδιακά εξασκημένη, όπως διδάχθηκε από τον Βούδα·

αυτός φωτίζει αυτόν τον κόσμο, όπως η σελήνη ελευθερωμένη από τα σύννεφα.

διαπερασμένη και ανυψωμένη, φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις.

αλλά με την απώλεια της σοφίας, ακόμη κι ο πλούσιος δεν ζει.

ο άνθρωπος εδώ που συνοδεύεται από σοφία, ακόμη και μέσα στις δυστυχίες βρίσκει ευτυχίες.

εκεί όπου κάποιος θα γεννιόταν και θα πέθαινε, εκεί τι θα ήταν εκπληκτικό;

Γεννημένοι, γεννημένοι πεθαίνουν εδώ, διότι τα έμβια όντα έχουν τέτοια φύση.

το κλάμα για τον νεκρό δεν φέρνει ούτε φήμη ούτε καθαρότητα, ούτε επαινείται από ασκητές και βραχμάνους.

οι εχθροί του χαίρονται σε όλες τις κατευθύνσεις, αυτοί που αναζητούν την ωφέλειά του δεν είναι ευτυχισμένοι.

με τη δύναμη της σοφίας των οποίων το καθήκον εκπληρώνεται, διαβαίνουν σαν με πλοίο ποτάμι πλημμυρισμένο».

ο αδελφός μου με απέβαλε, 'πήγαινε τώρα εσύ στο σπίτι'.

δυσαρεστημένος στάθηκα εκεί, έχοντας προσδοκία στη Διδασκαλία.

αφού με έπιασε από το μπράτσο, με οδήγησε στο μοναστήρι της Κοινότητας.

'Αυτό το αγνό να καθορίσεις, στο πλάι καλά καθορισμένο'».

ανέπτυξα την αυτοσυγκέντρωση, για την επίτευξη του ύψιστου σκοπού.

οι τρεις αληθινές γνώσεις έχουν επιτευχθεί, η διδαχή του Βούδα έχει εκπληρωθεί.

κάθισε στο ωραίο άλσος μάνγκο, μέχρι την αναγγελία της ώρας.

Όταν αναγγέλθηκε η ώρα, πλησίασα μέσω του αέρα.

αφού με αντιλήφθηκε καθισμένο, τότε ο Διδάσκαλος δέχτηκε.

πεδίο αξιέπαινων πράξεων για τους ανθρώπους, δέχτηκε την προσφορά».

σαν ώριμη δεξαμενή λυμάτων, μεγάλο απόστημα, μεγάλη πληγή.

το σώμα που στάζει υγρά, πάντα ρέει σαπίλα.

Τυλιγμένο με χιτώνα δέρματος, ένα σάπιο σώμα χωρίς σκοπό.

από τη συνένωση πολλών στοιχείων, εκτελεί τις στάσεις του σώματος.

αφού εγκαταλείψει ακριβώς εδώ, ο άνθρωπος πηγαίνει όπου επιθυμεί.

το σώμα βυθίζεται στις νοητικές πλημμύρες, καλυμμένο από το δίχτυ των υπολανθανουσών τάσεων.

Ακολουθούμενος από τη ρίζα της επιθυμίας, σκεπασμένος με το σκέπασμα της αυταπάτης.

και η επιτυχία τελειώνει σε αποτυχία, ο χωρισμός επέρχεται.

αυξάνουν τη φρικτή ύπαρξη, αναλαμβάνουν επαναγέννηση.

έχοντας εκριζώσει τη ρίζα της ύπαρξης, θα επιτύχουν το τελικό Νιμπάνα, χωρίς νοητικές διαφθορές».

ας χρησιμοποιεί ο μοναχός ένα τέτοιο κατάλυμα, για χάρη της απομόνωσης.

από αυτά διπλό χιτώνα φτιάχνοντας, τραχύ να φορά χιτώνα.

ας περιφέρεται ο μοναχός για προσφερόμενη τροφή, με φυλαγμένες τις θύρες, καλά συγκρατημένος.

αυτού που είναι άπληστος στις γεύσεις, στη διαλογιστική έκσταση δεν χαίρεται ο νους.

Χωρίς συναναστροφές με οικοδεσπότες, και με τους άστεγους, και με τους δύο.

ας μη συνομιλεί υπερβολικά, ο σοφός εν μέσω της Κοινότητας.

συγκρατημένος στον κύριο μοναστικό κώδικα, και γνωρίζοντας το μέτρο στην τροφή.

Θα επιδιδόταν στην ηρεμία, και την κατάλληλη ώρα στη διόραση.

και χωρίς να φτάσει στο τέλος της δυστυχίας, ο σοφός δεν θα έφτανε σε εμπιστοσύνη.

όλες οι νοητικές διαφθορές εξαλείφονται, και επιτυγχάνει τη σβέση».

και ό,τι εδώ θα ήταν πρέπον, για αυτόν που έχει αποδεχτεί τον ασκητισμό.

και η επιθυμία για ακρόαση των σεβαστών, αυτό είναι πρέπον για τον ασκητή.

και τιμή στην Κοινότητα, αυτό είναι πρέπον για τον ασκητή.

και η σταθεροποίηση της συνείδησης, αυτό είναι πρέπον για τον ασκητή.

και η προσπάθεια στην ανώτερη συνείδηση, αυτό είναι πρέπον για τον ασκητή.

πρέπει να συχνάζει σε αυτά ο σοφός, αυτό είναι πρέπον για τον ασκητή.

η πλήρης συνειδητοποίηση των αληθειών, αυτό είναι πρέπον για τον ασκητή.

και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο, αυτό είναι πρέπον για τον ασκητή.

την ευγενή οδό με τα οκτώ συστατικά μέρη, αυτό είναι πρέπον για τον ασκητή.

θα διέμενε ελεύθερος, αυτό είναι πρέπον για τον ασκητή».