αυτός ο ανήσυχος, προσκολλημένος στις γεύσεις, εγκαταλείπει το όφελος, αυτός που φέρνει την ευτυχία.

λεπτοφυές βέλος δύσκολο να αφαιρεθεί, η τιμή από τον κακό άνθρωπο δύσκολα εγκαταλείπεται.

ο ίδιος να μην την ακολουθεί, οι θνητοί έχουν τις πράξεις τους ως συγγενείς.

και ο εαυτός τον γνωρίζει όπως είναι, ακόμη και οι θεοί τον γνωρίζουν έτσι.

όσοι εκεί συνειδητοποιούν, από αυτό καταλαγιάζουν οι διαμάχες.

αλλά με την απώλεια της σοφίας, ακόμη κι ο πλούσιος δεν ζει.

Αλλά ο σοφός δεν αξίζει να απορρίψει όλα όσα είδε και άκουσε.

αυτός που έχει σοφία ας είναι σαν βουβός, ο δυνατός σαν αδύναμος·

και όταν προκύψει ανάγκη, ας κοιμάται σαν νεκρός».

αυτός πράγματι ο τέτοιος μοναχός, έτσι πεθαίνοντας δεν θλίβεται.

με φυλαγμένες τις θύρες πάντα ο μοναχός, έτσι πεθαίνοντας δεν θλίβεται.

αυτός ο μοναχός με καλή ηθική, έτσι πεθαίνοντας δεν θλίβεται.

αυτός ο μοναχός με καλό φίλο, έτσι πεθαίνοντας δεν θλίβεται.

αυτός ο μοναχός με καλή σοφία, έτσι πεθαίνοντας δεν θλίβεται.

και η ηθική του είναι καλή, αγαπητή στους ευγενείς, επαινεμένη.

αυτόν τον αποκαλούν 'μη φτωχό', η ζωή του δεν είναι μάταιη.

ας καλλιεργεί ο ευφυής, θυμούμενος τη Διδαχή των Βουδών».

Τότε σε μένα υπήρξε συγκίνηση, βλέποντας τον ύψιστο άνθρωπο.

Τέτοιον Διδάσκαλο αυτός, αφού τον κέρδισε, θα τον έχανε.

αφού έκοψα τα μαλλιά και τα γένια, αναχώρησα στην άστεγη ζωή.

προσκυνώντας τον Αυτοφωτισμένο, διέμενα ανίκητος.

δεν θα καθόμουν ούτε για μια στιγμή, όσο το βέλος της επιθυμίας δεν έχει εκριζωθεί.

οι τρεις αληθινές γνώσεις έχουν επιτευχθεί, η διδαχή του Βούδα έχει εκπληρωθεί.

είμαι Άξιος, άξιος προσφορών, ελεύθερος, χωρίς προσκολλήσεις.

αφού στέγνωσα όλη την επιθυμία, κάθισα με διασταυρωμένα πόδια».