2.
Το κεφάλαιο για την Ούμπαρι
1.
Η ιστορία του φαντάσματος που απελευθερώνει από τον κύκλο των επαναγεννήσεων
με προεξέχοντα πλευρά, ισχνή, ποια είσαι εσύ που στέκεσαι εδώ;»
Αφού έκανα κακόβουλη πράξη, από εδώ πήγα στον κόσμο των φαντασμάτων».
Ποιας πράξης ως επακόλουθο, από εδώ πήγες στον κόσμο των φαντασμάτων;»
που θα με παρότρυναν "δώσε δωρεά", με γαλήνιο νου σε ασκητές και βραχμάνους.
Κατατρωγόμενη από την πείνα και τη δίψα, αυτός είναι ο καρπός της κακόβουλης πράξης μου.
αφού δώσεις οτιδήποτε, αφιέρωσέ το σε μένα, απελευθέρωσέ με από τον κακότυχο κόσμο, σεβάσμιε κύριε».
Αφού έδωσε στον μοναχό μια μπουκιά, και ένα κομμάτι ύφασμα όσο μια παλάμη·
Και πόσιμο νερό ενός κυπέλλου, της αφιέρωσε την προσφορά.
τροφή, ένδυμα και πόσιμο νερό, αυτός είναι ο καρπός της προσφοράς.
Στολισμένη με ποικίλα ρούχα και κοσμήματα, πλησίασε τον Σαριπούττα.
φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.
Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.
Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»
ο σοφός συμπονετικός στον κόσμο, αυτήν εμένα είδε δυστυχισμένη.
Και πόσιμο νερό ενός κυπέλλου, μου αφιέρωσε την προσφορά.
τρώω εγώ που επιθυμώ τα επιθυμητά, με πολλές γεύσεις και λαχανικά.
Όσα ενδύματα υπήρχαν στο βασίλειο του βασιλιά Νάντα.
μεταξωτά και μάλλινες κουβέρτες, λινά και βαμβακερά.
εγώ λοιπόν αυτό φορώ, ό,τι κι αν είναι αγαπητό στον νου.
Βαθιές και τετράγωνες, λίμνες με λωτούς καλοφτιαγμένες.
σκεπασμένες με λωτούς και κρίνους νερού, γεμάτες με στήμονες υδρόβιων λουλουδιών.
τον σοφό συμπονετικό στον κόσμο, σεβάσμιε κύριε, ήρθα να προσκυνήσω».
Η ιστορία του φαντάσματος που απελευθερώνει από τον κύκλο των επαναγεννήσεων, πρώτη.
2.
Η ιστορία του φαντάσματος της μητέρας του πρεσβύτερου μοναχού Σαριπούττα
με προεξέχοντα πλευρά, ισχνή, ποια είσαι εσύ που στέκεσαι εδώ;»
γεννήθηκα στη σφαίρα των φαντασμάτων, ταλαιπωρημένη από πείνα και δίψα.
Και λίπος αυτών που καίγονται, και αίμα αυτών που γέννησαν.
Κυριευμένη από πείνα τρώω, αυτό που ανήκει σε γυναίκες και άνδρες.
Χωρίς καταφύγιο και χωρίς σπίτι, με τελικό προορισμό το μπλε κρεβάτι.
ίσως να απελευθερωθώ από τη διατροφή με πύον και αίμα».
απευθύνθηκε στον Μογκαλλάνα, τον Ανουρούντα και τον Καππίνα.
Τις καλύβες και τροφή και ποτό, αφιέρωσε ως προσφορά στη μητέρα του.
τροφή, πόσιμο νερό και ρούχο, αυτός είναι ο καρπός της προσφοράς.
Στολισμένη με ποικίλα ρούχα και κοσμήματα, πλησίασε τον Κολίτα.
φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.
Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.
Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»
γεννήθηκα στη σφαίρα των φαντασμάτων, ταλαιπωρημένη από πείνα και δίψα.
Και λίπος αυτών που καίγονται, και αίμα αυτών που γέννησαν.
Κυριευμένη από πείνα τρώω, αυτό που ανήκει σε γυναίκες και άνδρες.
Χωρίς καταφύγιο και χωρίς σπίτι, με τελικό προορισμό το μπλε κρεβάτι.
τον σοφό συμπονετικό στον κόσμο, σεβάσμιε κύριε, ήρθα να προσκυνήσω».
Η ιστορία του φαντάσματος της μητέρας του πρεσβύτερου Σαριπούττα, δεύτερη.
3.
Η ιστορία του φαντάσματος της Ματτά
με προεξέχοντα πλευρά, ισχνή, ποια είσαι εσύ που στέκεσαι εδώ;»
Αφού έκανα κακόβουλη πράξη, από εδώ πήγα στον κόσμο των φαντασμάτων».
Ποιας πράξης ως επακόλουθο, από εδώ πήγες στον κόσμο των φαντασμάτων;»
αφού είπα κακόλογα, από εδώ πήγα στον κόσμο των φαντασμάτων».
κάτι άλλο όμως σε ρωτώ, με τι είσαι σκεπασμένη με σκουπίδια;»
εγώ όμως υπερβολικά, πιο καλά στολισμένη από σένα.
τότε μεγάλη ζήλια γεννήθηκε σε μένα, οργή γεννήθηκε σε μένα.
ως επακόλουθο εκείνης της πράξης, γι' αυτό είμαι σκεπασμένη με σκουπίδια».
κάτι άλλο όμως σε ρωτώ, με τι κατατρώγεσαι από φαγούρα;»
Εσύ έφερες φάρμακο, και εγώ καπικάτσου.
ως επακόλουθο εκείνης της πράξης, γι' αυτό κατατρώγομαι από φαγούρα».
κάτι άλλο όμως σε ρωτώ, γιατί είσαι γυμνή εσύ;»
Εσύ ήσουν προσκεκλημένη μαζί με τον σύζυγό σου, αλλά εγώ όχι.
ως επακόλουθο εκείνης της πράξης, γι' αυτό είμαι γυμνή εγώ».
κάτι άλλο όμως σε ρωτώ, γιατί μυρίζεις κοπριά;»
σε βόθρο με περιττώματα τα πέταξα, αυτό το κακό διαπράχθηκε από εμένα·
ως επακόλουθο εκείνης της πράξης, γι' αυτό μυρίζω κοπριά».
κάτι άλλο όμως σε ρωτώ, γιατί είσαι δυστυχής εσύ;»
ενώ υπήρχαν προσφορές, νησί δεν έφτιαξα για τον εαυτό μου·
ως επακόλουθο εκείνης της πράξης, γι' αυτό είμαι δυστυχής εγώ.
διότι με τις κακές πράξεις, δεν είναι εύκολος ο καλότυχος προορισμός'».
δες των κακόβουλων πράξεων, το επακόλουθο είναι τέτοιο.
αυτά άλλοι τα απολαμβάνουν, τα πλούτη δεν είναι αιώνια.
ίσως να σου δώσει κάτι, μη φύγεις ακόμα από εδώ».
αυτό είναι ντροπή για τις γυναίκες, ας μη με δει ο πατέρας του Μπούτα».
με το οποίο εσύ θα είσαι ευτυχισμένη, επιτυχημένη σε όλες τις ηδονές;»
Αφού ταΐσεις οκτώ μοναχούς, αφιέρωσέ μου την προσφορά·
Τότε εγώ θα είμαι ευτυχισμένη, επιτυχημένη σε όλες τις ηδονές».
αφού τους έντυσε με ρούχα, της αφιέρωσε την προσφορά.
τροφή, ένδυμα και πόσιμο νερό, αυτός είναι ο καρπός της προσφοράς.
Στολισμένη με ποικίλα ρούχα και κοσμήματα, πλησίασε την αντίζηλό της.
φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.
Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.
Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»
Αφού έκανα κακόβουλη πράξη, από εδώ πήγα στον κόσμο των φαντασμάτων.
Να ζήσεις πολύ, αδελφή, μαζί με όλους τους συγγενείς σου·
Τον τόπο χωρίς λύπη, χωρίς σκόνη, την κατοικία εκείνων που ασκούν εξουσία.
αφού απομακρύνεις τον ρύπο της τσιγκουνιάς μαζί με τη ρίζα του, ακατηγόρητη πήγαινε στον ουράνιο τόπο».
Η ιστορία του φαντάσματος της Ματτά, τρίτη.
4.
Η ιστορία του φαντάσματος της Νανδά
έχεις κίτρινα μάτια και κίτρινα δόντια, δεν σε θεωρώ άνθρωπο».
Αφού έκανα κακόβουλη πράξη, από εδώ πήγα στον κόσμο των φαντασμάτων».
Ποιας πράξης ως επακόλουθο, από εδώ πήγες στον κόσμο των φαντασμάτων;»
αφού είπα κακόλογα, από εδώ πήγα στον κόσμο των φαντασμάτων».
αφού φορέσεις αυτό το ύφασμα, έλα θα σε οδηγήσω στο σπίτι.
και τους γιους σου θα δεις, και τις νύφες σου θα δεις».
σε μοναχούς τέλειους στην ηθική, χωρίς πάθος, πολυμαθείς.
Τότε εγώ θα είμαι ευτυχισμένη, επιτυχημένη σε όλες τις ηδονές».
τροφή, ρόφημα, στερεά τροφή, ρούχα και καταλύματα·
ομπρέλα, άρωμα και γιρλάντα, και διάφορα σανδάλια.
αφού τους ικανοποίησε με τροφή και ρόφημα, της αφιέρωσε την προσφορά.
τροφή, ένδυμα και πόσιμο νερό, αυτός είναι ο καρπός της προσφοράς.
Στολισμένη με ποικίλα ρούχα και κοσμήματα, πλησίασε τον σύζυγο.
φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.
Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.
Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»
Αφού έκανα κακόβουλη πράξη, από εδώ πήγα στον κόσμο των φαντασμάτων.
Να ζήσεις πολύ, οικοδεσπότη, μαζί με όλους τους συγγενείς σου·
Τον τόπο χωρίς λύπη, χωρίς σκόνη, ασφαλή, την κατοικία εκείνων που ασκούν εξουσία.
αφού απομακρύνεις τον ρύπο της τσιγκουνιάς μαζί με τη ρίζα του, ακατηγόρητος πήγαινε στον ουράνιο τόπο».
Η ιστορία του φαντάσματος της Νανδά, τέταρτη.
5.
Η ιστορία του φαντάσματος του Ματθακουνταλί
με τα χέρια υψωμένα κλαις, μέσα στο δάσος γιατί είσαι δυστυχισμένος εσύ;»
γι' αυτό δεν βρίσκω ζευγάρι τροχών, με αυτόν τον πόνο εγκαταλείπω τη ζωή».
πες μου, ευγενή νεαρέ, θα σου προμηθεύσω ζευγάρι τροχών».
Χρυσό είναι το άρμα μου, με αυτό το ζευγάρι τροχών λάμπει».
Νομίζω ότι εσύ θα πεθάνεις, διότι δεν θα αποκτήσεις τη σελήνη και τον ήλιο».
το φάντασμα που πέθανε δεν φαίνεται, ποιος εδώ από αυτούς που θρηνούν είναι πιο ανόητος;»
σαν παιδί που κλαίγοντας επιθυμεί τη σελήνη, επιθύμησα το φάντασμα που πέθανε».
περιχύνοντάς με σαν με νερό, έσβησε όλη την αγωνία.
αυτός που σε μένα τον κατακλυσμένο από λύπη, τη λύπη για τον γιο απομάκρυνε.
δεν θρηνώ, δεν κλαίω, ακούγοντας εσένα, νεαρέ».
Ή ποιος είσαι εσύ ή ποιανού γιος, πώς να σε γνωρίσουμε εμείς;»
έτσι εγώ αφού έκανα καλή πράξη, πήγα στη συντροφιά των Τριάντα Τριών».
ούτε τέτοια τήρηση των κανόνων, με ποια πράξη πήγες στον κόσμο των θεών;»
είδα τον Βούδα, αυτόν που έχει απαλλαγεί από το πάθος, που έχει διαβεί την αβεβαιότητα, τον Καλότυχο με ασύγκριτη σοφία.
αυτή εγώ αφού έκανα την καλή πράξη, πήγα στη συντροφιά των Τριάντα Τριών».
κι εγώ με χαρούμενο νου και γαλήνια συνείδηση, σήμερα κιόλας καταφεύγω στον Βούδα ως καταφύγιο».
έτσι επίσης τους πέντε κανόνες εξάσκησης, αδιάσπαστους και ακέραιους ανάλαβε.
μην πίνεις μεθυστικά και μην ψεύδεσαι, και να είσαι ικανοποιημένος με τη δική σου σύζυγο».
κάνω τον λόγο σου, εσύ είσαι ο δάσκαλός μου».
και στην Κοινότητα του θεού μεταξύ ανθρώπων, καταφεύγω ως καταφύγιο εγώ.
δεν πίνω μεθυστικά ούτε ψεύδομαι· και είμαι ικανοποιημένος με τη δική μου σύζυγο».
Η ιστορία του φαντάσματος του Ματθακουνταλί, πέμπτη.
6.
Η ιστορία του φαντάσματος του Κάνχα
Αυτός που είναι ο δικός σου αδελφός, η καρδιά και το δεξί μάτι σου·
σε αυτόν οι άνεμοι δυναμώνουν, ψελλίζει για λαγό, Κεσάβα».
βιαστικά σηκώθηκε, βασανισμένος από τη λύπη για τον αδελφό.
λαγός, λαγός, φλυαρείς, τι είδους λαγό ποθείς;
από κοχύλι, κρύσταλλο ή κοράλλι, θα φτιάξω για σένα λαγό.
και αυτούς θα σου φέρω, τι είδους λαγό ποθείς;»
επιθυμώ τον λαγό από το φεγγάρι, αυτόν κατέβασέ μου, Κεσάβα».
επιθυμείς το ανεπιθύμητο, ποθείς τον λαγό από το φεγγάρι».
γιατί τον γιο που πέθανε πριν, ακόμα και σήμερα θρηνείς;»
"ο γιος μου που γεννήθηκε ας μην πεθάνει", πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί το ανεπίτευκτο;
είναι δυνατόν να φέρεις πίσω, Κάνχα, αυτόν τον νεκρό που θρηνείς.
με άφθονο πλούτο και σιτηρά, ούτε αυτοί δεν είναι χωρίς γήρας και θάνατο.
αυτοί και άλλοι κατά τη γέννηση, ούτε αυτοί δεν είναι χωρίς γήρας και θάνατο.
αυτοί και άλλοι με την αληθινή γνώση, ούτε αυτοί δεν είναι χωρίς γήρας και θάνατο.
και αυτοί οι αυστηροί ασκητές εγκαταλείπουν το σώμα με τον καιρό.
αφήνουν κάτω αυτό το σώμα, με την πλήρη εξάλειψη αξιέπαινου και κακού».
περιχύνοντάς με σαν με νερό, έσβησε όλη την αγωνία.
αυτός που σε μένα τον κατακλυσμένο από λύπη, τη λύπη για τον γιο απομάκρυνε.
δεν θρηνώ, δεν κλαίω, ακούγοντας εσένα, αδελφέ».
απομακρύνουν από τη λύπη, όπως ο Γκχάτα τον μεγαλύτερο αδελφό του.
που τον ακολουθούν με καλά ειπωμένα λόγια, όπως ο Γκχάτα τον μεγαλύτερο αδελφό του.
Η ιστορία του φαντάσματος του Κάνχα, έκτη.
7.
Η ιστορία του φαντάσματος του εμπόρου Ντάναπαλα
με πλευρά που προβάλλουν, ισχνός, ποιος είσαι, αγαπητέ;»
Αφού έκανα κακόβουλη πράξη, από εδώ πήγα στον κόσμο των φαντασμάτων».
Ποιας πράξης ως επακόλουθο, από εδώ πήγες στον κόσμο των φαντασμάτων;»
Εκεί πλούσιος ήμουν παλιά, Ντανάπαλα με γνώριζαν.
άφθονος ήταν ο χρυσός μου, πολλά μαργαριτάρια και βηρύλλια.
έτρωγα κλείνοντας την πόρτα, μήπως με δουν οι ζητιάνοι.
Αυτούς που έδιναν, αυτούς που έκαναν καλά, εμπόδιζα πολύ κόσμο.
Λιμνούλες με λωτούς, πηγάδια και πάρκα που φυτεύτηκαν·
και αίθουσες ποτού κατέστρεψα, και γέφυρες στα δύσβατα μέρη.
γεννήθηκα στη σφαίρα των φαντασμάτων, ταλαιπωρημένος από πείνα και δίψα.
δεν γνωρίζω άμεσα ούτε τροφή που έφαγα, ούτε ακόμα πόσιμο νερό που ήπια.
τα φαντάσματα λοιπόν βέβαια γνωρίζουν, ο αυτοέλεγχος αυτός είναι καταστροφή.
ενώ υπήρχαν προσφορές, νησί δεν έφτιαξα για τον εαυτό μου·
έτσι εγώ τώρα μετανιώνω, δεχόμενος τον καρπό της πράξης μου.
θα πέσω στην απόλυτα οδυνηρή, φρικτή κόλαση.
περιτριγυρισμένη από σιδερένιο τοίχο, σκεπασμένη με σίδερο.
εκατό γιότζανα ολόγυρα, έχοντας εξαπλωθεί, παραμένει για πάντα.
τον καρπό της κακόβουλης πράξης, για αυτό θλίβομαι πολύ.
μην κάνετε κακόβουλη πράξη, είτε φανερά είτε κρυφά.
δεν υπάρχει για εσάς απελευθέρωση από τη δυστυχία, ακόμη κι αν πετάξετε και φύγετε.
να είστε αφοσιωμένοι στην ασκητική ζωή, αφοσιωμένοι στην άγια ζωή, έτσι θα πάτε στον ευδαιμονικό κόσμο».
Η ιστορία του φαντάσματος του εμπόρου Ντάναπαλα, έβδομη.
8.
Η ιστορία του φαντάσματος του μικρού εμπόρου
Πες μου αυτό, ίσως να μπορέσουμε, με κάθε τρόπο περιουσία να σου προμηθεύσω».
Χωρίς να δίνω, με νου προσκολλημένο στα υλικά κέρδη, με την ανηθικότητα στον κόσμο του Γιάμα έφτασα.
γι' αυτό ακριβώς πηγαίνω στους συγγενείς για χάρη κάποιου υλικού κέρδους·
με συνήθεια να μη δίνουν και δεν πιστεύουν,
ότι υπάρχει αποτέλεσμα της δωρεάς στον άλλο κόσμο.
αυτό το ετοιμασμένο το σερβίρουν οι βραχμάνοι, 'πηγαίνω εγώ στην Αντχακαβίντα να φάω'».
έλα γρήγορα, κι εγώ θα κάνω τιμή·
πες μου αυτό, αν υπάρχει αιτία,
αξιόπιστα λόγια με αιτία θα ακούσουμε».
Επέστρεψε στη Ρατζάγκαχα πάλι ξανά, εμφανίστηκε μπροστά στον κυρίαρχο των ανθρώπων.
Πες μου αυτό, αν υπάρχει αιτία, με την οποία εσύ θα είσαι ικανοποιημένος για περισσότερο καιρό».
αφιέρωσε αυτή την προσφορά για την ευημερία μου, έτσι εγώ θα είμαι ικανοποιημένος για περισσότερο καιρό».
ανέφερε το γεγονός στον Τατχάγκατα, και αφιέρωσε την προσφορά σε εκείνο το φάντασμα.
«Δαίμονας είμαι εγώ που έχω επιτύχει υπέρτατη υπερφυσική δύναμη, δεν υπάρχουν για μένα ίσοι ή όμοιοι άνθρωποι.
ικανοποιημένος συνεχώς πάντα από πολλούς, πηγαίνω εγώ ευτυχισμένος, βασιλιά των ανθρώπων».
Τέλος της ιστορίας του φαντάσματος του μικρού εμπόρου, όγδοη.
Τέλος της πρώτης ενότητας απαγγελίας.
9.
Η ιστορία του φαντάσματος του Ανκούρα
αυτός ο δαίμονας δίνει ό,τι επιθυμεί κανείς, αυτόν τον δαίμονα ας πάρουμε μαζί μας.
αφού τον ανεβάσουμε σε όχημα, ας πάμε γρήγορα στη Ντβάρακα».
κλαδί του δεν θα έσπαζε, διότι ο προδότης φίλου είναι κακός».
ακόμα και τον κορμό του θα έκοβε, αν υπήρχε τέτοιο όφελος».
φύλλο του δεν θα έσπαζε, διότι ο προδότης φίλου είναι κακός».
ακόμα και με τη ρίζα θα το ξερίζωνε, αν υπήρχε τέτοιο όφελος».
δεν θα σκεφτόταν κακό γι' αυτόν ούτε με τη σκέψη, η ευγνωμοσύνη επαινείται από τα ενάρετα άτομα.
δεν θα σκεφτόταν κακό γι' αυτόν ούτε με τη σκέψη, αυτός με τα αβλαβή χέρια καίει τον προδότη φίλου.
ένας άνθρωπος χτυπημένος από υγρό χέρι, αυτός δεν βλέπει ευτυχισμένα πράγματα».
δαίμονας είμαι εγώ που έχω επιτύχει υπέρτατη υπερφυσική δύναμη, πηγαίνω μακριά, προικισμένος με ομορφιά και δύναμη».
ποικίλες γεύσεις αναβλύζουν, νομίζω ότι είσαι ο πρώτος δωρητής».
μάθε ότι είμαι φάντασμα, Ανκούρα, από τη Ρορούβα ήρθα εδώ».
με ποια άγια ζωή σου, αξιέπαινη πράξη στην παλάμη ευδοκιμεί;»
με πολύ δύσκολη διαβίωση, άθλιος, δεν υπήρχε για μένα κάτι να δώσω.
του πιστού κυρίου της δωρεάς, αυτού που είχε κάνει αξιέπαινες πράξεις, του έχοντος ντροπή.
Και αυτοί εκεί με ρωτούν, για την κατοικία του Ασάγια.
Σε αυτούς, όταν ρωτιέμαι, εξηγώ την κατοικία του Ασάγια.
εδώ δίνεται δωρεά, στην κατοικία του Ασάγια.»
με αυτή την άγια ζωή μου, αξιέπαινη πράξη στην παλάμη ευδοκιμεί.»
δίνοντας ευχαριστίες για τη δωρεά κάποιου άλλου, με το χέρι υψωμένο είπες.
με αυτή την άγια ζωή σου, αξιέπαινη πράξη στην παλάμη ευδοκιμεί.
αυτός αφήνοντας το ανθρώπινο σώμα, σε ποια κατεύθυνση άραγε πήγε;»
αλλά έχω ακούσει κοντά στον Βεσσαβάνα ότι ο Ασάγιχα πήγε στη συντροφιά του Σάκκα».
αφού είδε το χέρι που δίνει ό,τι επιθυμεί κανείς, ποιος δεν θα κάνει αξιέπαινη πράξη;
Θα ξεκινήσω δωρεά, που θα μου φέρει ευτυχία.
και αίθουσες ποτού και πηγάδια, και γέφυρες στα δύσβατα μέρη».
Και τα μάτια σου στάζουν, τι κακό διαπράχθηκε από σένα;»
σε αυτού τον τόπο διανομής δωρεάς, στη δωρεά επιστάτης ήμουν.
αποχωρώντας στο πλάι, έκανα συνοφρυωμένο πρόσωπο.
τα μάτια μου στάζουν, αυτό το κακό διαπράχθηκε από εμένα».
και τα μάτια σου στάζουν, επειδή στη δωρεά κάποιου άλλου
έκανες συνοφρυωμένο πρόσωπο.»
τροφή, ρόφημα, στερεά τροφή, ρούχα και καταλύματα;
Θα ξεκινήσω δωρεά, που θα μου φέρει ευτυχία.
και αίθουσες ποτού και πηγάδια, και γέφυρες στα δύσβατα μέρη».
Ξεκίνησε δωρεά ο Άνκουρα, που θα του έφερνε ευτυχία.
και αίθουσες ποτού και πηγάδια, με γαλήνιο νου.
Ποιανού τα ζώα έλξης είναι κουρασμένα, ας ζέψουν όχημα από εδώ.
Έτσι εκεί διαλαλούν, κουρείς, μάγειροι και αρωματοπώλες·
Πάντα βράδυ και πρωί, στην κατοικία του Αγκούρα.
Με δυστυχία κοιμάμαι, Σινντχάκα, επειδή δεν βλέπω ζητιάνους.
με δυστυχία κοιμάμαι, Σινντχάκα, όταν είναι λίγοι οι επαίτες».
τι για ολόκληρο τον κόσμο, επιθυμώντας, θα ευχόσουν ως ευχή;»
ενώ εγώ σηκώνομαι νωρίς το πρωί, κατά την ανατολή του ήλιου·
θεϊκές τροφές να εμφανίζονταν, και ηθικοί ζητιάνοι.
δίνοντας, να αποκτώ πεποίθηση στη συνείδηση· αυτό θα ευχόμουν ως ευχή στον Σάκκα».
γι' αυτό λοιπόν από τη δωρεά ο πλούτος είναι καλύτερος, με την υπερβολική δωρεά οι οικογένειες δεν υπάρχουν.
γι' αυτό λοιπόν από τη δωρεά ο πλούτος είναι καλύτερος, με δίκαιο τρόπο να ενεργεί αυτός που έχει τη φύση του συνετού».
σαν σύννεφο που γεμίζει τις κοιλάδες, να ικανοποιούσα όλους τους ζητιάνους.
αφού δώσει είναι ικανοποιημένος, σε αυτόν που ζει σε αυτό το σπίτι υπάρχει ευτυχία.
αφού δώσει είναι ικανοποιημένος, αυτή είναι η τελειότητα της θυσίας.
αφού δώσει είναι ικανοποιημένος, αυτή είναι η τελειότητα της θυσίας».
τροφή δίνεται καθημερινά, στα όντα που αναζητούν αξιέπαινες πράξεις.
ζουν από τον Άνκουρα, αφοσιωμένοι στη δωρεά της θυσίας.
στη μεγάλη δωρεά του Αγκούρα, σχίζουν ξύλα οι νεαροί.
στη μεγάλη δωρεά του Αγκούρα, ζυμώνουν τα μπαχαρικά οι γυναίκες.
στη μεγάλη δωρεά του Αγκούρα, κρατώντας κουτάλες παρίσταντο.
Και προσεκτικά και ιδιοχείρως, με σεβασμό ξανά και ξανά.
Μεγάλη δωρεά πραγματοποίησε ο Άνκουρα για μακρύ χρονικό διάστημα.
αυτός αφήνοντας το ανθρώπινο σώμα, ανέβηκε στους Ταβατίμσα.
αυτός αφήνοντας το ανθρώπινο σώμα, ανέβηκε στους Ταβατίμσα.
στα υλικά φαινόμενα, στους ήχους, στις γεύσεις, στις οσμές, και στα ευχάριστα απτά αντικείμενα.
σε κυριαρχία τον Άνκουρα, ο Ιντάκα υπερλάμπει.
στη ρίζα του δέντρου Παριτσατάκα, παρέμεινε ο ύψιστος των ανθρώπων.
υπηρετούν τον αυτοφωτισμένο, που διαμένει στην κορυφή του βουνού.
υπερβαίνοντας όλους τους θεούς, μόνο ο αυτοφωτισμένος ακτινοβολεί.
όχι μακριά από τον Βούδα, ο Ιντάκα υπερλάμπει.
Εξυμνώντας αυτόν που είναι άξιος προσφορών, είπε αυτά τα λόγια.
πολύ μακριά κάθεσαι, έλα κοντά μου».
«Τι μου ωφελεί εκείνη η δωρεά, που ήταν κενή από αξίους προσφορών.
υπερλάμπει εμάς, όπως η σελήνη τα πλήθη των αστεριών».
δεν έχει άφθονο καρπό, ούτε ικανοποιεί τον αγρότη.
δεν έχει άφθονο καρπό, ούτε ικανοποιεί τον δωρητή.
όταν ο ουρανός στέλνει σωστά βροχή, ο καρπός ικανοποιεί τον αγρότη.
ακόμη και μικρή τιμή που έγινε, η αξιέπαινη πράξη έχει μεγάλο καρπό».
αφού δώσουν δωρεά με διάκριση, οι δωρητές πηγαίνουν στον ευδαιμονικό κόσμο.
σε αυτούς τα δοσμένα έχουν μεγάλο καρπό, όπως σπόροι σπαρμένοι σε καλό χωράφι».
Η ιστορία του φαντάσματος του Ανκούρα, ένατη.
10.
Η ιστορία του φαντάσματος της μητέρας του Ούτταρα
αυτόν πλησίασε ένα φάντασμα, άσχημο και τρομακτικό στη θέα.
σκεπασμένη με τα μαλλιά της, είπε αυτό στον ασκητή.
δεν γνωρίζω άμεσα ούτε τροφή που έφαγα, ούτε ακόμα πόσιμο νερό που ήπια·
δώσε μου εσύ πόσιμο νερό, σεβάσμιε κύριε, σε μένα που διψώ για πόσιμο νερό».
πιες παίρνοντας από εδώ, γιατί μου ζητάς πόσιμο νερό;»
αίμα για μένα μετατρέπεται, για αυτό ζητάω πόσιμο νερό».
Ποιας πράξης ως επακόλουθο, ο Γάγγης για σένα γίνεται αίμα;»
αυτός χωρίς τη θέλησή μου, στους ασκητές προσφέρει.
αυτά εγώ τα κατηγορούσα, ταλαιπωρημένη από την τσιγκουνιά.
χιτώνα και προσφερόμενη τροφή, αναγκαία είδη και κατοικία.
ως επακόλουθο εκείνης της πράξης, ο Γάγγης για μένα γίνεται αίμα».
Η ιστορία του φαντάσματος της μητέρας του Ούτταρα, δέκατη.
11.
Η ιστορία του φαντάσματος του Σούττα
Εκείνης της πράξης το επακόλουθο με άφθονο καρπό υφίσταται, και πολλά εκατομμύρια ρούχα μου εγείρονται.
έτσι εγώ τρώω και φοράω, με άφθονο πλούτο και δεν εξαντλείται ακόμα.
έτσι εγώ αφού πάω ξανά στον ανθρώπινο κόσμο, θα κάνω αξιέπαινες πράξεις· οδήγησέ με, αγαπητέ γιε».
γερασμένη και ηλικιωμένη θα είσαι εκεί·
όλοι οι συγγενείς σου έχουν πεθάνει,
τι θα κάνεις πηγαίνοντας εκεί από εδώ;»
έτσι εγώ αφού πάω ξανά στον ανθρώπινο κόσμο, θα κάνω αξιέπαινες πράξεις· οδήγησέ με, αγαπητέ γιε».
«Να πεις και σε άλλον κόσμο που έρχεται εδώ, 'κάντε αξιέπαινες πράξεις, ευτυχία βρίσκεται'».
και αφού κάνουν πράξη που βιώνεται ως ευχάριστο, θεοί και άνθρωποι είναι γενιά εδραιωμένη στην ευτυχία».
Η ιστορία του φαντάσματος του Σούττα, ενδέκατη.
12.
Η ιστορία του φαντάσματος της Κανναμούντα
Εκεί ευωδιαστά λωτά, όμορφα, με αγνή οσμή, τερπνά.
Σκεπασμένη με ποικίλους λωτούς, καλυμμένη με λευκά νούφαρα.
αντηχούν από κύκνους και ερωδιούς, και κελαηδούν από πάπιες τσακραβάκα.
Δέντρα που φέρουν διάφορους καρπούς, δάση που φέρουν διάφορα άνθη.
τα παλάτια σου είναι πολλά, φτιαγμένα από χρυσό και ασήμι·
λάμποντας ακτινοβολούν, από παντού στις τέσσερις κατευθύνσεις.
αυτές φορούν βραχιόλια από κοχύλια και είναι στολισμένες με χρυσά διαδήματα.
σκεπασμένα με δέρματα ελαφιών καδάλι, έτοιμα, στρωμένα με μαλλιαρά χαλιά.
όταν φτάνει τα μεσάνυχτα, από εκεί σηκώνεσαι και φεύγεις.
στην όχθη της στάθηκες εσύ, στην πράσινη βλάστηση, στο νεαρό γρασίδι, όμορφη.
Και όταν έχεις φαγωθεί, έχεις γίνει σκελετός·
Μπαίνεις στη λιμνούλα, το σώμα γίνεται όπως πριν.
φορώντας ύφασμα, ήρθες κοντά μου.
Ποιας πράξης ως επακόλουθο, ο κουτσουρεμένος σκύλος τρώει τα μέλη σου ένα προς ένα;»
Αυτού εγώ σύζυγος ήμουν, ανήθικη μοιχαλίδα.
'Αυτό δεν είναι πρέπον ούτε αρμόζον, που εσύ με απατάς'.
'Δεν σε απατώ, ούτε με το σώμα ούτε με τον νου.
αυτός ο κουτσουρεμένος σκύλος ας τρώει τα μέλη μου ένα προς ένα'.
μόνο επτακόσια χρόνια, από τότε βιώνω·
και ο κουτσουρεμένος σκύλος τρώει τα μέλη μου ένα προς ένα.
Εγώ απελευθερώθηκα από τον Καννάμουντα, χωρίς λύπη, χωρίς φόβο από πουθενά.
απόλαυσε τις μη ανθρώπινες ηδονές, διασκέδασε, μεγαλειότατε, μαζί μου».
σε παρακαλώ, όμορφη, γρήγορα οδήγησέ με πίσω».
Η ιστορία του φαντάσματος της Κανναμούντα, δωδέκατη.
13.
Η ιστορία του φαντάσματος της Ουμπαρί
Με το πέρασμα των ημερών και νυχτών, ο βασιλιάς πέθανε.
μη βλέποντας τον Βραχμαντάττα, κλαίει «Βραχμαντάττα».
και αυτός εκεί ρώτησε, αυτούς που εκεί είχαν συγκεντρωθεί.
Τίνος η σύζυγος αυτή κλαίει, τον σύζυγο που έφυγε μακριά από εδώ;
Μη βλέποντας τον Βραχμαντάττα, κλαίει 'Βραχμαντάττα'».
«Του Βραχμαδάττα, σεβάσμιε κύριε, του Βραχμαδάττα, αγαπητέ.
Αυτού η σύζυγος αυτή κλαίει, τον σύζυγο που έφυγε μακριά από εδώ·
Μη βλέποντας τον Βραχμαντάττα, κλαίει 'Βραχμαντάττα'».
σε αυτό το νεκροταφείο κάηκαν, για ποιον από αυτούς θρηνείς;»
αυτόν, σεβάσμιε κύριε, θρηνώ, τον σύζυγο που έδινε κάθε επιθυμία».
όλοι ήταν γιοι του Τσουλανί, των Παντσάλα οι άριστοι αρματηλάτες.
γιατί τους προηγούμενους εγκαταλείποντας, τον τελευταίο θρηνείς;»
για μένα που έγινα γυναίκα, για την οποία μιλάς πολλά στην περιπλάνηση στον κύκλο των επαναγεννήσεων».
έτσι αυτό των παρελθόντων, το τέλος δεν φαίνεται».
περιχύνοντάς με σαν με νερό, έσβησε όλη την αγωνία.
αυτός που σε μένα την κατακλυσμένη από λύπη, τη λύπη για τον σύζυγο απομάκρυνε.
δεν θρηνώ, δεν κλαίω, ακούγοντας εσένα, μεγάλε σοφέ».
Παίρνοντας κύπελλο και χιτώνες, αναχώρησε στην άστεγη ζωή.
ανέπτυξε τη συνείδηση φιλικότητας, για επαναγέννηση στον κόσμο του Βράχμα.
Ουρουβέλα ονομαζόταν εκείνο το χωριό, όπου πέθανε.
αφού απαλλάχθηκε από τη γυναικεία συνείδηση, πήγε στον κόσμο του Βράχμα.
Η ιστορία του φαντάσματος της Ουμπαρί, δέκατη τρίτη.
Τέλος του κεφαλαίου Ουμπαρί, δεύτερο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
δύο έμποροι, ράφτης και Ούτταρα, Σουττακάννα, Ουμπαρί.