21.
Το κεφάλαιο για ποικίλα
ας απαρνηθεί τη μικρή ευτυχία ο σοφός, βλέποντας την άφθονη ευτυχία.
συνδεδεμένος με τη σύσφιξη δεσμού έχθρας, αυτός δεν απελευθερώνεται από την έχθρα.
αυτών των αλαζόνων και αμελών, οι νοητικές διαφθορές αυξάνονται.
αυτοί δεν κάνουν αυτό που δεν πρέπει, σε αυτό που πρέπει με ακατάπαυστη προσπάθεια·
των μνημόνων, αυτών με πλήρη επίγνωση, οι νοητικές διαφθορές εξαφανίζονται.
σκοτώνοντας βασίλειο μαζί με τον ακόλουθό του, χωρίς ταραχή προχωρά ο βραχμάνος.
σκοτώνοντας την τίγρη ως πέμπτο, χωρίς ταραχή προχωρά ο βραχμάνος.
αυτοί που την ημέρα και τη νύχτα, συνεχώς έχουν τη μνήμη στραμμένη στον Βούδα.
αυτοί που την ημέρα και τη νύχτα, συνεχώς έχουν τη μνήμη στραμμένη στη Διδασκαλία.
αυτοί που την ημέρα και τη νύχτα, συνεχώς έχουν τη μνήμη στραμμένη στην Κοινότητα.
αυτοί που την ημέρα και τη νύχτα, συνεχώς έχουν τη μνήμη επί του σώματος.
αυτοί που την ημέρα και τη νύχτα, ο νους τους χαίρεται στη μη βία.
αυτοί που την ημέρα και τη νύχτα, ο νους τους χαίρεται στην ανάπτυξη.
Οδυνηρή η συγκατοικία με ανόμοιους, οδυνηρός ο ταξιδιώτης που ακολουθείται από τη δυστυχία·
Για αυτό ας μην είναι κανείς ταξιδιώτης, ούτε ας ακολουθείται από τη δυστυχία.
όποια περιοχή κι αν επισκέπτεται, εκεί ακριβώς χαίρει ευσέβειας.
οι μη γαλήνιοι εδώ δεν φαίνονται, όπως βέλη ριγμένα τη νύχτα.
Μόνος δαμάζοντας τον εαυτό του, στην άκρη του δάσους θα ευφραινόταν.
Τέλος του κεφαλαίου των διαφόρων, εικοστό πρώτο.