10.
Το κεφάλαιο για τη βία
129.
θεωρώντας τον εαυτό σου ως παράδειγμα, μην σκοτώνεις μήτε να βάζεις άλλους να σκοτώνουν.
130.
θεωρώντας τον εαυτό σου ως παράδειγμα, μην σκοτώνεις μήτε να βάζεις άλλους να σκοτώνουν.
131.
αναζητώντας την ευτυχία για τον εαυτό του, πεθαίνοντας αυτός δεν αποκτά ευτυχία.
132.
αναζητώντας την ευτυχία για τον εαυτό του, πεθαίνοντας αυτός αποκτά ευτυχία.
133.
Διότι η ομιλία με ένταση είναι οδυνηρή, αντίποινα θα σε βρουν.
134.
αυτός έφτασες στη Νιμπάνα, αντιζηλία σε σένα δεν υπάρχει.
135.
Έτσι το γήρας και ο θάνατος, τη ζωή οδηγούν των ζωντανών.
136.
ο άφρονας βασανίζεται από τις δικές του πράξεις, σαν καμένος από φωτιά.
137.
μία από δέκα καταστάσεις, γρήγορα θα υποστεί.
138.
ή ακόμη και βαριά ασθένεια, και διατάραξη του νου θα φτάσει.
139.
και πλήρη εξάλειψη των συγγενών, και καταστροφή των πλούτων.
140.
με την κατάρρευση του σώματος ο άσοφος, επαναγεννιέται στην κόλαση.
141.
η σκόνη και η βρωμιά, η επίμονη προσπάθεια σε οκλάζουσα στάση, δεν καθαρίζουν τον θνητό που δεν έχει διαβεί την αβεβαιότητα.
142.
έχοντας αποθέσει την τιμωρία σε όλα τα όντα, αυτός είναι βραχμάνος, αυτός είναι ασκητής, αυτός είναι μοναχός.
143.
Αυτός που αποδιώχνει τον ύπνο, όπως ένα καλό άλογο το μαστίγιο.
144.
με πίστη και ηθική και ενεργητικότητα, με αυτοσυγκέντρωση και κρίση των φαινομένων·
τέλειοι στην αληθινή γνώση και τη συμπεριφορά, μνήμονες, θα εγκαταλείψετε αυτή την όχι λίγη δυστυχία.
145.
οι ξυλουργοί λυγίζουν το ξύλο, οι καλοσυμπεριφερόμενοι δαμάζουν τον εαυτό τους.
Τέλος του κεφαλαίου της ράβδου, δέκατο.
