γιατί σε αυτόν που κάνει αργά την αξιέπαινη πράξη, ο νους χαίρεται στο κακό.

ας μην αναπτύσσει επιθυμία για αυτό, η συσσώρευση του κακού είναι δυστυχία.

ας αναπτύσσει επιθυμία για αυτήν, η συσσώρευση αξιέπαινων πράξεων είναι ευτυχία.

όταν όμως ωριμάζει το κακό, τότε ο κακός βλέπει κακά.

όταν όμως ωριμάζει το καλό, τότε ο καλός βλέπει καλά.

με την πτώση σταγόνων νερού, ακόμη και η στάμνα γεμίζει·

ο αδαής γεμίζει με κακό, συσσωρεύοντας λίγο λίγο.

με την πτώση σταγόνων νερού, ακόμη και η στάμνα γεμίζει·

ο σοφός γεμίζει με αξιέπαινες πράξεις, συσσωρεύοντας λίγο λίγο.

όπως αυτός που επιθυμεί να ζήσει αποφεύγει το δηλητήριο, έτσι ας αποφεύγει τα κακά.

το δηλητήριο δεν διεισδύει σε αυτήν χωρίς πληγή, δεν υπάρχει κακό για αυτόν που δεν το διαπράττει.

σε αυτόν ακριβώς τον αδαή επιστρέφει το κακό, όπως λεπτοφυής σκόνη πεταμένη αντίθετα στον άνεμο.

στον παράδεισο οι καλότυχοι πηγαίνουν, επιτυγχάνουν το τελικό Νιμπάνα αυτοί χωρίς νοητικές διαφθορές.

δεν υπάρχει εκείνο το μέρος του κόσμου, όπου στεκόμενος θα απαλλασσόταν από τις κακόβουλες πράξεις.

δεν υπάρχει εκείνο το μέρος του κόσμου, όπου στεκόμενος ο θάνατος δεν θα τον κατανικούσε.