5.
Η ομιλία για τις ευλογίες
1.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε κάποια θεότητα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι.
Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
2.
επιθυμώντας την ευημερία, πες την ύψιστη ευλογία».
3.
η ευσέβεια προς εκείνους που αξίζουν ευσέβεια, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
4.
ορθή κατεύθυνση του εαυτού, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
5.
και η ομιλία που είναι καλά ειπωμένη, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
6.
και οι ακώλυτες δραστηριότητες, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
7.
οι ανεπίληπτες πράξεις, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
8.
η επιμέλεια στις νοητικές καταστάσεις, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
9.
την κατάλληλη στιγμή η ακοή της Διδασκαλίας, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
10.
την κατάλληλη στιγμή η συζήτηση της Διδασκαλίας, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
11.
και η πραγμάτωση της Νιμπάνα, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
12.
χωρίς λύπη, χωρίς σκόνη, ασφαλής, αυτή είναι η ύψιστη ευλογία.
13.
παντού πηγαίνουν με ασφάλεια, αυτή είναι γι' αυτούς η ύψιστη ευλογία».
Τέλος της ομιλίας περί ευλογιών.