7.
Η ομιλία για τον λογισμό
1077.
«Μην σκέφτεστε, μοναχοί, κακούς φαύλους λογισμούς, δηλαδή -
ηδονικό λογισμό, λογισμό του θυμού, λογισμό της βίας.
Για ποιο λόγο;
Αυτοί οι λογισμοί, μοναχοί, δεν είναι ωφέλιμοι, δεν αποτελούν τις βασικές αρχές της άγιας ζωής, δεν οδηγούν στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγούν στο μη πάθος, δεν οδηγούν στην παύση, δεν οδηγούν στη γαλήνη, δεν οδηγούν στην άμεση γνώση, δεν οδηγούν στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγούν στο Νιμπάνα.
«Όταν σκέφτεστε όμως, μοναχοί, να σκέφτεστε: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος», να σκέφτεστε: «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου», να σκέφτεστε: «αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου», να σκέφτεστε: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου». Για ποιο λόγο; Αυτοί οι λογισμοί, μοναχοί, είναι ωφέλιμοι, αυτοί αποτελούν τις βασικές αρχές της άγιας ζωής, αυτοί οδηγούν στην αποστασιοποίηση, στο μη πάθος, στην παύση, στη γαλήνη, στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος»... κ.λπ... πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Έβδομη.