9.
Η ομιλία με την παρομοίωση της λύρας
246.
«Οποιουδήποτε, μοναχοί, μοναχού ή μοναχής σχετικά με τις υλικές μορφές αντιληπτές με το μάτι εγερθεί επιθυμία ή πάθος ή μίσος ή αυταπάτη ή ακόμη και αποστροφή του νου, από εκεί θα πρέπει να συγκρατεί τη συνείδηση.
Αυτή η οδός είναι γεμάτη φόβο και γεμάτη κίνδυνο και γεμάτη αγκάθια και γεμάτη πυκνή βλάστηση και είναι λανθασμένη οδός και κακή οδός και δύσβατη.
Αυτή η οδός ακολουθείται από ανάρετα άτομα, αυτή η οδός δεν ακολουθείται από ενάρετα άτομα.
Εσύ δεν αξίζεις αυτό.
Από εκεί θα πρέπει να συγκρατεί τη συνείδηση από τις υλικές μορφές αντιληπτές με το μάτι... κ.λπ...
οποιουδήποτε, μοναχοί, μοναχού ή μοναχής σχετικά με τις γεύσεις αντιληπτές με τη γλώσσα... κ.λπ...
σχετικά με τα νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου εγερθεί επιθυμία ή πάθος ή μίσος ή αυταπάτη ή ακόμη και αποστροφή του νου, από εκεί θα πρέπει να συγκρατεί τη συνείδηση.
Αυτή η οδός είναι γεμάτη φόβο και γεμάτη κίνδυνο και γεμάτη αγκάθια και γεμάτη πυκνή βλάστηση και είναι λανθασμένη οδός και κακή οδός και δύσβατη.
Αυτή η οδός ακολουθείται από ανάρετα άτομα, αυτή η οδός δεν ακολουθείται από ενάρετα άτομα.
Εσύ δεν αξίζεις αυτό.
Από εκεί θα πρέπει να συγκρατεί τη συνείδηση από τα νοητικά φαινόμενα αντιληπτά από τον νου.
«Όπως, μοναχοί, μια σοδειά ώριμη. Και ο φύλακας της σοδειάς αμελής, και ένα βόδι που τρώει σοδειά, αφού μπει σε εκείνη τη σοδειά, θα περιέπιπτε σε μέθη όσο ήθελε, θα περιέπιπτε σε αμέλεια· ακριβώς έτσι, μοναχοί, ο αδαής κοινός άνθρωπος που δεν ασκεί αυτοσυγκράτηση στις έξι αισθητηριακές βάσεις της επαφής, περιπίπτει σε μέθη όσο θέλει στα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής, περιπίπτει σε αμέλεια.
«Όπως, μοναχοί, μια σοδειά ώριμη και ο φύλακας της σοδειάς επιμελής, και ένα βόδι που τρώει σοδειά θα έμπαινε σε εκείνη τη σοδειά. Ο φύλακας της σοδειάς θα το έπιανε σωστά από τη μύτη. Αφού το έπιανε σωστά από τη μύτη, θα το συγκρατούσε καλά στο πάνω μέρος του λαιμού. Αφού το συγκρατούσε καλά στο πάνω μέρος του λαιμού, θα το χτυπούσε καλά με ραβδί. Αφού το χτυπούσε καλά με ραβδί, θα το άφηνε ελεύθερο. Για δεύτερη φορά, μοναχοί... κ.λπ... για τρίτη φορά, μοναχοί, το βόδι που τρώει σοδειά θα έμπαινε σε εκείνη τη σοδειά. Ο φύλακας της σοδειάς θα το έπιανε σωστά από τη μύτη. Αφού το έπιανε σωστά από τη μύτη, θα το συγκρατούσε καλά στο πάνω μέρος του λαιμού. Αφού το συγκρατούσε καλά στο πάνω μέρος του λαιμού, θα το χτυπούσε καλά με ραβδί. Αφού το χτυπούσε καλά με ραβδί, θα το άφηνε ελεύθερο. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, εκείνο το βόδι που τρώει σοδειά, είτε πήγαινε στο χωριό είτε πήγαινε στο δάσος, είτε στεκόταν πολύ είτε καθόταν πολύ, δεν θα ξαναέμπαινε σε εκείνη τη σοδειά - αναθυμούμενο ακριβώς εκείνη την προηγούμενη επαφή με το ραβδί. Ακριβώς έτσι, μοναχοί, όταν η συνείδηση ενός μοναχού στις έξι αισθητηριακές βάσεις της επαφής είναι δαμασμένη, καλά δαμασμένη, εσωτερικά σταθεροποιείται, καθησυχάζει, γίνεται ενωμένη, αυτοσυγκεντρώνεται.
«Όπως, μοναχοί, ένας βασιλιάς ή ένας βασιλικός υπουργός δεν είχε ακούσει ποτέ πριν τον ήχο μιας βίνας. Αυτός θα άκουγε τον ήχο της βίνας. Εκείνος θα έλεγε έτσι - «Ε, τίνος άραγε είναι αυτός ο ήχος τόσο γοητευτικός, τόσο ελκυστικός, τόσο μεθυστικός, τόσο συναρπαστικός, τόσο δεσμευτικός;» Θα του έλεγαν έτσι - «Αυτή, σεβάσμιε κύριε, ονομάζεται βίνα, της οποίας αυτός ο ήχος είναι τόσο γοητευτικός, τόσο ελκυστικός, τόσο μεθυστικός, τόσο συναρπαστικός, τόσο δεσμευτικός.» Εκείνος θα έλεγε έτσι - «Πηγαίνετε, αγαπητοί, φέρτε μου εκείνη τη βίνα.» Θα του έφερναν εκείνη τη βίνα. Θα του έλεγαν έτσι - «Αυτή είναι, σεβάσμιε κύριε, η βίνα της οποίας αυτός ο ήχος είναι τόσο γοητευτικός, τόσο ελκυστικός, τόσο μεθυστικός, τόσο συναρπαστικός, τόσο δεσμευτικός.» Εκείνος θα έλεγε έτσι - «Αρκετά για μένα, αγαπητοί, με αυτή τη βίνα· φέρτε μου ακριβώς εκείνον τον ήχο.» Θα του έλεγαν έτσι - «Αυτή, σεβάσμιε κύριε, η βίνα αποτελείται από πολλά υλικά, από μεγάλα υλικά. Ηχεί όταν συνδυαστούν πολλά υλικά, δηλαδή - εξαρτώμενη από το ηχείο και εξαρτώμενη από το δέρμα και εξαρτώμενη από τον αυλό και εξαρτώμενη από τις καβίλιες και εξαρτώμενη από τις χορδές και εξαρτώμενη από το πλήκτρο και εξαρτώμενη από την κατάλληλη προσπάθεια ενός ανθρώπου, έτσι αυτή, σεβάσμιε κύριε, η βίνα αποτελείται από πολλά υλικά, από μεγάλα υλικά. Ηχεί όταν συνδυαστούν πολλά υλικά.» Αυτός θα έσπαζε εκείνη τη βίνα σε δέκα ή εκατό κομμάτια, αφού την έσπαζε σε δέκα ή εκατό κομμάτια, θα την έκανε σκλήθρες σκλήθρες. Αφού την έκανε σκλήθρες σκλήθρες, θα την έκαιγε με φωτιά, αφού την έκαιγε με φωτιά, θα την έκανε στάχτη. Αφού την έκανε στάχτη, ή θα τη λίχνιζε σε δυνατό άνεμο ή θα την παρέσυρε σε ποτάμι με ορμητικό ρεύμα. Εκείνος θα έλεγε έτσι - «Ανάξια είναι πράγματι αυτή η βίνα, όπως οτιδήποτε ονομάζεται βίνα· και εδώ αυτός ο κόσμος είναι υπερβολικά αμελής και παραπλανημένος.» Ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός εξετάζει την ύλη όσο φτάνει ο προορισμός της ύλης, εξετάζει το αίσθημα όσο φτάνει ο προορισμός του αισθήματος, εξετάζει την αντίληψη όσο φτάνει ο προορισμός της αντίληψης, εξετάζει τις δραστηριότητες όσο φτάνει ο προορισμός των δραστηριοτήτων, εξετάζει τη συνείδηση όσο φτάνει ο προορισμός της συνείδησης. Σε αυτόν που εξετάζει την ύλη όσο φτάνει ο προορισμός της ύλης, που εξετάζει το αίσθημα... κ.λπ... την αντίληψη... τις δραστηριότητες... που εξετάζει τη συνείδηση όσο φτάνει ο προορισμός της συνείδησης. Ό,τι υπήρχε σε αυτόν ως «εγώ» ή «δικό μου» ή «υπάρχω», και αυτό δεν υπάρχει πλέον σε αυτόν.» Ένατη.