8.
Η ομιλία για την αληθινή γνώση
1088.
Τότε κάποιος μοναχός πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, εκείνος ο μοναχός είπε στον Ευλογημένο:
«'Αληθινή γνώση, αληθινή γνώση', σεβάσμιε κύριε, λέγεται.
Ποια άραγε, σεβάσμιε κύριε, είναι η αληθινή γνώση·
και σε ποιο βαθμό κάποιος είναι κάτοχος αληθινής γνώσης;»
«Η γνώση για τον υπαρξιακό πόνο, μοναχέ, η γνώση για την προέλευση του υπαρξιακού πόνου, η γνώση για την παύση του υπαρξιακού πόνου, η γνώση για την πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου -
αυτή ονομάζεται, μοναχέ, αληθινή γνώση·
και σε αυτό το βαθμό κάποιος είναι κάτοχος αληθινής γνώσης.»
«Γι' αυτό, μοναχέ, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: 'αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος'... κ.λπ... πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Όγδοη.