10.
Η ομιλία για αυτό που έχει τη φύση της παρακμής
179.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Ράντχα είπε στον Ευλογημένο:
«'Έχων τη φύση της παρακμής, έχων τη φύση της παρακμής', σεβάσμιε κύριε, λέγεται.
Ποιος άραγε, σεβάσμιε κύριε, είναι αυτός που έχει τη φύση της παρακμής;»
«Η ύλη, Ράντχα, έχει τη φύση της παρακμής, το αίσθημα έχει τη φύση της παρακμής, η αντίληψη έχει τη φύση της παρακμής, οι δραστηριότητες έχουν τη φύση της παρακμής, η συνείδηση έχει τη φύση της παρακμής.
Βλέποντας έτσι... κ.λπ...
κατανοεί ότι δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης».
Δέκατη.