12.
Η ομιλία για τον Βανγκίσα
220.
Κάποτε ο σεβάσμιος Βανγκίσα διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Βανγκίσα, αφού είχε πρόσφατα επιτύχει την Αξιότητα, βιώνοντας την ευδαιμονία της απελευθέρωσης, εκείνη τη στιγμή είπε αυτούς τους στίχους:
«Μεθυσμένοι από την ποίηση περιπλανιόμασταν προηγουμένως, από χωριό σε χωριό, από πόλη σε πόλη·
τότε είδαμε τον Αυτοφωτισμένο, η πίστη εγέρθηκε σε μας.
«Αυτός μου δίδαξε τη Διδασκαλία, τα συναθροίσματα, τις αισθητήριες βάσεις και τα στοιχεία·
αφού άκουσα τη Διδασκαλία του, αναχώρησα στην άστεγη ζωή.
«Πράγματι για το όφελος πολλών, ο σοφός έφτασε στη φώτιση·
των μοναχών και των μοναχών, αυτών που έφτασαν στην οριστική πορεία και είδαν.
«Πράγματι καλή ήταν η άφιξή μου, κοντά στον Βούδα·
οι τρεις αληθινές γνώσεις έχουν επιτευχθεί, η διδαχή του Βούδα έχει εκπληρωθεί.
«Γνωρίζω τις προηγούμενες ζωές, ο θείος οφθαλμός έχει εξαγνιστεί·
είμαι κάτοχος της τριπλής αληθινής γνώσης, έχω επιτύχει υπερφυσικές δυνάμεις, είμαι επιδέξιος στη γνώση του νου των άλλων».