8.
Η ομιλία για την αποτυχία του Ούτταρα
8.
Κάποτε ο σεβάσμιος Ούτταρα διέμενε στο Μαχισαβάττχου, στο όρος Σανκχέγιακα, στη Βαταζαλικά.
Εκεί ο σεβάσμιος Ούτταρα απευθύνθηκε στους μοναχούς -
«Καλώς, φίλοι, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την αποτυχία του εαυτού του.
Καλώς, φίλοι, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την αποτυχία των άλλων.
Καλώς, φίλοι, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την επιτυχία του εαυτού του.
Καλώς, φίλοι, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την επιτυχία των άλλων».
Εκείνη την περίοδο ο μεγάλος βασιλιάς Βεσσαβάνα πήγαινε από τη βόρεια κατεύθυνση προς τη νότια κατεύθυνση για κάποια υπόθεση. Ο μεγάλος βασιλιάς Βεσσαβάνα άκουσε τον σεβάσμιο Ούτταρα να διδάσκει έτσι τη Διδασκαλία στους μοναχούς στο Μαχισαβάττχου, στο όρος Σανκχέγιακα, στη Βαταζαλικά - «Καλώς, φίλοι, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την αποτυχία του εαυτού του. Καλώς, φίλοι, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την αποτυχία των άλλων. Καλώς, φίλοι, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την επιτυχία του εαυτού του. Καλώς, φίλοι, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την επιτυχία των άλλων».
Τότε ο μεγάλος βασιλιάς Βεσσαβάνα - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκε από το Μαχισαβάττχου, από το όρος Σανκχέγιακα, από τη Βαταζαλικά και εμφανίστηκε στους θεούς Ταβατίμσα. Τότε ο μεγάλος βασιλιάς Βεσσαβάνα πήγε εκεί όπου ήταν ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών· αφού πλησίασε, είπε στον Σάκκα, τον άρχοντα των θεών: «Ας γνωρίζει ο αξιότιμος! Αυτός ο σεβάσμιος Ούτταρα στο Μαχισαβάττχου, στο όρος Σανκχέγιακα, στη Βαταζαλικά διδάσκει έτσι τη Διδασκαλία στους μοναχούς - 'Καλώς, φίλοι, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την αποτυχία του εαυτού του. Καλώς, φίλοι, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την αποτυχία των άλλων... κ.λπ... την επιτυχία του εαυτού του... ανασκοπεί την επιτυχία των άλλων'».
Τότε ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκε από τους θεούς Ταβατίμσα και εμφανίστηκε στο Μαχισαβάττχου, στο όρος Σανκχέγιακα, στη Βαταζαλικά, μπροστά στον σεβάσμιο Ούτταρα. Τότε ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ούτταρα· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Ούτταρα και στάθηκε στο πλάι. Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, είπε στον σεβάσμιο Ούτταρα:
«Είναι αλήθεια λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, ότι ο σεβάσμιος Ούτταρα διδάσκει έτσι τη Διδασκαλία στους μοναχούς - 'Καλώς, φίλοι, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την αποτυχία του εαυτού του, καλώς, φίλοι, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την αποτυχία των άλλων... κ.λπ... την επιτυχία του εαυτού του... ανασκοπεί την επιτυχία των άλλων';» «Ναι, άρχοντα των θεών». «Αυτό λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, είναι η δική του οξυδέρκεια του σεβάσμιου Ούτταρα ή είναι ο λόγος εκείνου του Ευλογημένου, του Άξιου, του Πλήρως Αυτοφωτισμένου;» «Τότε λοιπόν, άρχοντα των θεών, θα σου δώσω μια παρομοίωση. Με μια παρομοίωση μερικοί νοήμονες άνθρωποι εδώ κατανοούν το νόημα αυτού που ειπώθηκε».
«Όπως, άρχοντα των θεών, κοντά σε ένα χωριό ή μια κωμόπολη υπήρχε ένας μεγάλος σωρός δημητριακών. Από εκεί ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων θα έφερνε δημητριακά - με καλάθια, με κοφίνια, με ποδιές, με χούφτες. Αν κάποιος, άρχοντα των θεών, πλησίαζε εκείνο το μεγάλο πλήθος ανθρώπων και ρωτούσε έτσι - 'από πού φέρνετε αυτά τα δημητριακά;', πώς απαντώντας, άρχοντα των θεών, εκείνο το μεγάλο πλήθος ανθρώπων θα απαντούσε σωστά;» «'Από εκείνον τον μεγάλο σωρό δημητριακών τα φέρνουμε', σεβάσμιε κύριε, εκείνο το μεγάλο πλήθος ανθρώπων απαντώντας σωστά θα απαντούσε». «Ακριβώς έτσι, άρχοντα των θεών, ό,τι είναι καλά ειπωμένο, όλο αυτό είναι ο λόγος εκείνου του Ευλογημένου, του Άξιου, του Πλήρως Αυτοφωτισμένου. Από εκεί αντλώντας ξανά και ξανά εμείς και οι άλλοι μιλάμε».
«Θαυμαστό, σεβάσμιε κύριε, εκπληκτικό, σεβάσμιε κύριε! Πόσο καλά ειπωμένο είναι αυτό από τον σεβάσμιο Ούτταρα - 'ό,τι είναι καλά ειπωμένο, όλο αυτό είναι ο λόγος εκείνου του Ευλογημένου, του Άξιου, του Πλήρως Αυτοφωτισμένου. Από εκεί αντλώντας ξανά και ξανά εμείς και οι άλλοι μιλάμε'. Κάποτε, σεβάσμιε Ούτταρα, ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο όρος Γκιτζτζακούτα, λίγο μετά την αναχώρηση του Ντεβαντάττα. Εκεί ο Ευλογημένος, σχετικά με τον Ντεβαντάττα, απευθύνθηκε στους μοναχούς:
'Καλώς, μοναχοί, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την αποτυχία του εαυτού του. Καλώς, μοναχοί, ένας μοναχός κατά καιρούς ανασκοπεί την αποτυχία των άλλων... κ.λπ... την επιτυχία του εαυτού του... ανασκοπεί την επιτυχία των άλλων. Κυριευμένος από οκτώ κακές ιδιότητες, μοναχοί, με κατακυριευμένη συνείδηση, ο Ντεβαντάττα είναι προορισμένος για τον κόσμο της αθλιότητας, καταδικασμένος στην Κόλαση, θα μείνει για έναν κοσμικό κύκλο, είναι αθεράπευτος. Με ποιες οκτώ; Κυριευμένος από το υλικό κέρδος, μοναχοί, με κατακυριευμένη συνείδηση, ο Ντεβαντάττα είναι προορισμένος για τον κόσμο της αθλιότητας, καταδικασμένος στην Κόλαση, θα μείνει για έναν κοσμικό κύκλο, είναι αθεράπευτος· από την απώλεια, μοναχοί... κ.λπ... από τη φήμη, μοναχοί... από την κακοφημία, μοναχοί... από την τιμή, μοναχοί... από την έλλειψη τιμής, μοναχοί... από την κακόβουλη επιθυμία, μοναχοί... κυριευμένος από την κακή φιλία, μοναχοί, με κατακυριευμένη συνείδηση, ο Ντεβαντάττα είναι προορισμένος για τον κόσμο της αθλιότητας, καταδικασμένος στην Κόλαση, θα μείνει για έναν κοσμικό κύκλο, είναι αθεράπευτος. Με αυτές τις οκτώ κακές ιδιότητες, μοναχοί, κυριευμένος, με κατακυριευμένη συνείδηση, ο Ντεβαντάττα είναι προορισμένος για τον κόσμο της αθλιότητας, καταδικασμένος στην Κόλαση, θα μείνει για έναν κοσμικό κύκλο, είναι αθεράπευτος.
'Καλώς, μοναχοί, ένας μοναχός να διαμένει υπερβαίνοντας ξανά και ξανά το εγερθέν υλικό κέρδος· την εγερθείσα απώλεια... κ.λπ... την εγερθείσα φήμη... την εγερθείσα κακοφημία... την εγερθείσα τιμή... την εγερθείσα έλλειψη τιμής... την εγερθείσα κακόβουλη επιθυμία... να διαμένει υπερβαίνοντας ξανά και ξανά την εγερθείσα κακή φιλία.
«Και για ποιο λόγο, μοναχοί, ένας μοναχός να διαμένει υπερβαίνοντας ξανά και ξανά το εγερθέν υλικό κέρδος· την εγερθείσα απώλεια... κ.λπ... την εγερθείσα φήμη... την εγερθείσα κακοφημία... την εγερθείσα τιμή... την εγερθείσα έλλειψη τιμής... την εγερθείσα κακόβουλη επιθυμία... να διαμένει υπερβαίνοντας ξανά και ξανά την εγερθείσα κακή φιλία;
Επειδή, μοναχοί, αν παρέμενε χωρίς να υπερβαίνει το εγερθέν υλικό κέρδος, θα εγείρονταν νοητικές διαφθορές, δυσφορίες και πυρετοί· ενώ σε αυτόν που παραμένει υπερβαίνοντας το εγερθέν υλικό κέρδος, έτσι εκείνες οι νοητικές διαφθορές, δυσφορίες και πυρετοί δεν υπάρχουν. Επειδή, μοναχοί, αν παρέμενε χωρίς να υπερβαίνει την εγερθείσα απώλεια... κ.λπ... την εγερθείσα φήμη... την εγερθείσα κακοφημία... την εγερθείσα τιμή... την εγερθείσα έλλειψη τιμής... την εγερθείσα κακόβουλη επιθυμία... αν παρέμενε χωρίς να υπερβαίνει την εγερθείσα κακή φιλία, θα εγείρονταν νοητικές διαφθορές, δυσφορίες και πυρετοί· ενώ σε αυτόν που παραμένει υπερβαίνοντας την εγερθείσα κακή φιλία, έτσι εκείνες οι νοητικές διαφθορές, δυσφορίες και πυρετοί δεν υπάρχουν. Αυτός λοιπόν, μοναχοί, είναι ο λόγος για τον οποίο ένας μοναχός να διαμένει υπερβαίνοντας ξανά και ξανά το εγερθέν υλικό κέρδος· την εγερθείσα απώλεια... κ.λπ... την εγερθείσα φήμη... την εγερθείσα κακοφημία... την εγερθείσα τιμή... την εγερθείσα έλλειψη τιμής... την εγερθείσα κακόβουλη επιθυμία... να διαμένει υπερβαίνοντας ξανά και ξανά την εγερθείσα κακή φιλία.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να εξασκείστε έτσι - 'θα διαμένουμε υπερβαίνοντας ξανά και ξανά το εγερθέν υλικό κέρδος, την εγερθείσα απώλεια... κ.λπ... την εγερθείσα φήμη... την εγερθείσα κακοφημία... την εγερθείσα τιμή... την εγερθείσα έλλειψη τιμής... την εγερθείσα κακόβουλη επιθυμία... θα διαμένουμε υπερβαίνοντας ξανά και ξανά την εγερθείσα κακή φιλία'. Έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί».
«Μέχρι τώρα, σεβάσμιε κύριε Ούτταρα, μεταξύ των ανθρώπων υπάρχουν τέσσερις συνελεύσεις - μοναχοί, μοναχές, λαϊκοί ακόλουθοι, λαϊκές ακόλουθοι. Αυτή η επεξήγηση της Διδασκαλίας δεν έχει παρουσιαστεί πουθενά. Ας μάθει, σεβάσμιε κύριε, ο σεβάσμιος Ούτταρα αυτή την επεξήγηση της Διδασκαλίας. Ας εκμάθει, σεβάσμιε κύριε, ο σεβάσμιος Ούτταρα αυτή την επεξήγηση της Διδασκαλίας. Ας διατηρήσει, σεβάσμιε κύριε, ο σεβάσμιος Ούτταρα αυτή την επεξήγηση της Διδασκαλίας. Γεμάτη νόημα, σεβάσμιε κύριε, είναι αυτή η επεξήγηση της Διδασκαλίας, θεμελιώδης για την άγια ζωή». Όγδοη.