6.
Η ομιλία για αμφότερα
166.
«Υπάρχουν, μοναχοί, αυτές οι τέσσερις πρακτικές.
Ποιοι τέσσερις;
Δύσκολη πρακτική με βραδεία άμεση γνώση, δύσκολη πρακτική με ταχεία άμεση γνώση, εύκολη πρακτική με βραδεία άμεση γνώση, εύκολη πρακτική με ταχεία άμεση γνώση.
Εκεί, μοναχοί, αυτή η πρακτική που είναι δύσκολη με βραδεία άμεση γνώση, αυτή, μοναχοί, η πρακτική είναι σαφές ότι είναι κατώτερη και στα δύο. Επειδή αυτή η πρακτική είναι δύσκολη, γι' αυτό είναι σαφές ότι είναι κατώτερη· επειδή αυτή η πρακτική είναι βραδεία, γι' αυτό είναι σαφές ότι είναι κατώτερη. Αυτή, μοναχοί, η πρακτική είναι σαφές ότι είναι κατώτερη και στα δύο.
Εκεί, μοναχοί, αυτή η πρακτική που είναι δύσκολη με ταχεία άμεση γνώση, αυτή, μοναχοί, η πρακτική είναι σαφές ότι είναι κατώτερη λόγω της δυσκολίας.
Εκεί, μοναχοί, αυτή η πρακτική που είναι εύκολη με βραδεία άμεση γνώση, αυτή, μοναχοί, η πρακτική είναι σαφές ότι είναι κατώτερη λόγω της βραδύτητας.
Εκεί, μοναχοί, αυτή η πρακτική που είναι εύκολη με ταχεία άμεση γνώση, αυτή, μοναχοί, η πρακτική είναι σαφές ότι είναι ανώτερη και στα δύο. Επειδή αυτή η πρακτική είναι εύκολη, γι' αυτό είναι σαφές ότι είναι ανώτερη· επειδή αυτή η πρακτική είναι ταχεία, γι' αυτό είναι σαφές ότι είναι ανώτερη. Αυτή, μοναχοί, η πρακτική είναι σαφές ότι είναι ανώτερη και στα δύο. Αυτές, μοναχοί, είναι οι τέσσερις πρακτικές». Έκτο.