9.
Η ομιλία για τον Τίσσα
243.
Διέμενε στη Σαβάτθι.
Τότε ο σεβάσμιος Τίσσα, ο γιος της θείας του Ευλογημένου, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι, δυστυχισμένος και καταθλιμμένος, χύνοντας δάκρυα.
Τότε ο Ευλογημένος είπε στον σεβάσμιο Τίσσα:
«Γιατί λοιπόν εσύ, Τίσσα, κάθεσαι στο πλάι δυστυχισμένος και καταθλιμμένος, χύνοντας δάκρυα;»
«Διότι, σεβάσμιε κύριε, οι μοναχοί με κατακεραύνωσαν από παντού με λεκτικά κεντρίσματα».
«Διότι εσύ, Τίσσα, είσαι αυτός που μιλάει αλλά δεν είσαι ανεκτικός στα λόγια·
αυτό, Τίσσα, δεν είναι πρέπον για έναν γιο καλής οικογένειας που με πίστη εγκατέλειψε την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή, το να είσαι αυτός που μιλάει αλλά να μην είσαι ανεκτικός στα λόγια.
Αυτό, Τίσσα, είναι πρέπον για έναν γιο καλής οικογένειας που με πίστη εγκατέλειψε την οικογενειακή ζωή για την άστεγη ζωή -
το να είσαι αυτός που μιλάει και να είσαι ανεκτικός στα λόγια».
Αυτά είπε ο Ευλογημένος. Αφού είπε αυτά, ο Καλότυχος, ο Διδάσκαλος, είπε επιπλέον αυτό:
διότι για την απομάκρυνση της οργής, της αλαζονείας και της περιφρόνησης, Τίσσα, ασκείται η άγια ζωή». Ένατη.