3.
Η ομιλία για τον Τίσσα Βράχμα
56.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο όρος Γκιτζτζακούτα.
Τότε δύο θεότητες, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το Γκιτζτζακούτα, πλησίασαν τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκαν στο πλάι.
Στεκόμενη στο πλάι, μια θεότητα είπε στον Ευλογημένο:
«Αυτές οι μοναχές, σεβάσμιε κύριε, είναι απελευθερωμένες».
Μια άλλη θεότητα είπε στον Ευλογημένο:
«Αυτές οι μοναχές, σεβάσμιε κύριε, είναι καλά απελευθερωμένες χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης».
Αυτά είπαν εκείνες οι θεότητες.
Ο Διδάσκαλος συμφώνησε.
Τότε εκείνες οι θεότητες, λέγοντας «Ο Διδάσκαλος συμφώνησε», αφού απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο, τον περιήλθαν κρατώντας τον στα δεξιά τους και εξαφανίστηκαν ακριβώς εκεί.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού πέρασε εκείνη η νύχτα, απευθύνθηκε στους μοναχούς: «Αυτή τη νύχτα, μοναχοί, δύο θεότητες, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το Γκιτζτζακούτα, με πλησίασαν· αφού πλησίασαν, μου απέδωσαν σεβασμό και στάθηκαν στο πλάι. Στεκόμενη στο πλάι, μοναχοί, μια θεότητα μου είπε: 'Αυτές οι μοναχές, σεβάσμιε κύριε, είναι απελευθερωμένες'. Μια άλλη θεότητα μου είπε: 'Αυτές οι μοναχές, σεβάσμιε κύριε, είναι καλά απελευθερωμένες χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης'. Αυτά είπαν, μοναχοί, εκείνες οι θεότητες. Αφού είπαν αυτά, μου απέδωσαν σεβασμό, με περιήλθαν κρατώντας με στα δεξιά τους και εξαφανίστηκαν ακριβώς εκεί».
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα καθόταν όχι μακριά από τον Ευλογημένο. Τότε στον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα ήρθε αυτή η σκέψη: «Ποιοι θεοί έχουν έτσι τη γνώση - 'αυτός με υπόλειμμα προσκόλλησης είναι με υπόλειμμα προσκόλλησης, ή αυτός χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης είναι χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης';» Εκείνη την περίοδο ένας μοναχός ονόματι Τίσσα είχε μόλις πεθάνει και είχε επαναγεννηθεί σε κάποιον κόσμο του Βράχμα. Και εκεί τον γνωρίζουν έτσι: «Ο Τίσσα Βράχμα είναι με μεγάλη υπερφυσική δύναμη και μεγάλη επιρροή».
Τότε ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκε από το όρος Γκιτζτζακούτα και εμφανίστηκε σε εκείνον τον κόσμο του Βράχμα. Ο Τίσσα Βράχμα είδε τον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα να έρχεται από μακριά. Αφού τον είδε, είπε στον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα: «Έλα, αγαπητέ Μογκαλλάνα· καλώς ήρθες, αγαπητέ Μογκαλλάνα! Μετά από πολύ καιρό, αγαπητέ Μογκαλλάνα, βρήκες την ευκαιρία, δηλαδή να έρθεις εδώ. Κάθισε, αγαπητέ Μογκαλλάνα, αυτό το κάθισμα είναι προετοιμασμένο». Ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Και ο Τίσσα Βράχμα, αφού απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα, κάθισε στο πλάι. Στον Τίσσα Βράχμα που καθόταν στο πλάι, ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα είπε αυτό: «Ποιοι θεοί, Τίσσα, έχουν έτσι τη γνώση - 'αυτός με υπόλειμμα προσκόλλησης είναι με υπόλειμμα προσκόλλησης, ή αυτός χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης είναι χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης';» «Οι θεοί της συντροφιάς του Βράχμα, αγαπητέ Μογκαλλάνα, έχουν έτσι τη γνώση - 'αυτός με υπόλειμμα προσκόλλησης είναι με υπόλειμμα προσκόλλησης, ή αυτός χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης είναι χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης'».
«Όλοι άραγε, Τίσσα, οι θεοί της συντροφιάς του Βράχμα έχουν έτσι τη γνώση - 'αυτός με υπόλειμμα προσκόλλησης είναι με υπόλειμμα προσκόλλησης, ή αυτός χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης είναι χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης';» «Όχι, αγαπητέ Μογκαλλάνα, δεν έχουν όλοι οι θεοί της συντροφιάς του Βράχμα έτσι τη γνώση - 'αυτός με υπόλειμμα προσκόλλησης είναι με υπόλειμμα προσκόλλησης, ή αυτός χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης είναι χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης'».
Εκείνοι, αγαπητέ Μογκαλλάνα, οι θεοί της συντροφιάς του Βράχμα που είναι ικανοποιημένοι με τη θεϊκή διάρκεια ζωής, ικανοποιημένοι με τη θεϊκή ομορφιά, με τη θεϊκή ευτυχία, με τη θεϊκή φήμη, με τη θεϊκή κυριαρχία, αυτοί δεν κατανοούν όπως πραγματικά είναι την ανώτερη διαφυγή. Αυτοί δεν έχουν έτσι τη γνώση - 'σε αυτόν με υπόλειμμα προσκόλλησης ότι έχει υπόλειμμα προσκόλλησης, ή σε αυτόν χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης ότι είναι χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης'. Εκείνοι όμως, αγαπητέ Μογκαλλάνα, οι θεοί της συντροφιάς του Βράχμα που δεν είναι ικανοποιημένοι με τη θεϊκή διάρκεια ζωής, δεν είναι ικανοποιημένοι με τη θεϊκή ομορφιά, με τη θεϊκή ευτυχία, με τη θεϊκή φήμη, με τη θεϊκή κυριαρχία, αυτοί κατανοούν όπως πραγματικά είναι την ανώτερη διαφυγή. Αυτοί έχουν έτσι τη γνώση - 'αυτός με υπόλειμμα προσκόλλησης είναι με υπόλειμμα προσκόλλησης, ή αυτός χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης είναι χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης'».
Εδώ, αγαπητέ Μογκαλλάνα, ένας μοναχός είναι απελευθερωμένος και από τις δύο πλευρές. Αυτόν εκείνοι οι θεοί γνωρίζουν έτσι - 'Αυτός ο σεβάσμιος είναι απελευθερωμένος και από τις δύο πλευρές. Όσο το σώμα του θα παραμένει, θα τον βλέπουν θεοί και άνθρωποι. Με την κατάρρευση του σώματος δεν θα τον βλέπουν θεοί και άνθρωποι'. Έτσι επίσης, αγαπητέ Μογκαλλάνα, εκείνοι οι θεοί έχουν τη γνώση - 'αυτός με υπόλειμμα προσκόλλησης είναι με υπόλειμμα προσκόλλησης, ή αυτός χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης είναι χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης'».
Εδώ επίσης, αγαπητέ Μογκαλλάνα, ένας μοναχός είναι απελευθερωμένος μέσω της σοφίας. Αυτόν εκείνοι οι θεοί γνωρίζουν έτσι - 'Αυτός ο σεβάσμιος είναι απελευθερωμένος μέσω της σοφίας. Όσο το σώμα του θα παραμένει, θα τον βλέπουν θεοί και άνθρωποι. Με την κατάρρευση του σώματος δεν θα τον βλέπουν θεοί και άνθρωποι'. Έτσι επίσης, αγαπητέ Μογκαλλάνα, εκείνοι οι θεοί έχουν τη γνώση - 'αυτός με υπόλειμμα προσκόλλησης είναι με υπόλειμμα προσκόλλησης, ή αυτός χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης είναι χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης'».
Εδώ επίσης, αγαπητέ Μογκαλλάνα, ένας μοναχός είναι μάρτυρας του σώματος. Αυτόν οι θεοί γνωρίζουν έτσι - 'Αυτός ο σεβάσμιος είναι μάρτυρας του σώματος. Ίσως αυτός ο σεβάσμιος, συχνάζοντας σε κατάλληλα καταλύματα, συναναστρεφόμενος καλούς φίλους, εξισορροπώντας τις ικανότητες - για τον σκοπό που οι γιοι καλών οικογενειών σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, αυτό το ανυπέρβλητο - τον τελικό στόχο της άγιας ζωής, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, θα παρέμενε'. Έτσι επίσης, αγαπητέ Μογκαλλάνα, εκείνοι οι θεοί έχουν τη γνώση - 'αυτός με υπόλειμμα προσκόλλησης είναι με υπόλειμμα προσκόλλησης, ή αυτός χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης είναι χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης'».
«Εδώ επίσης, αγαπητέ Μογκαλλάνα, ένας μοναχός έχει επιτύχει την ορθή άποψη... κ.λπ... είναι απελευθερωμένος διά της πίστης... κ.λπ... είναι ακόλουθος βασιζόμενος στη Διδασκαλία. Αυτόν εκείνοι οι θεοί γνωρίζουν έτσι - 'αυτός ο σεβάσμιος είναι ακόλουθος βασιζόμενος στη Διδασκαλία. Ίσως αυτός ο σεβάσμιος, συχνάζοντας σε κατάλληλα καταλύματα, συναναστρεφόμενος καλούς φίλους, εξισορροπώντας τις ικανότητες - για τον σκοπό που οι γιοι καλών οικογενειών σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, αυτό το ανυπέρβλητο - τον τελικό στόχο της άγιας ζωής, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, θα παρέμενε'. Έτσι επίσης, αγαπητέ Μογκαλλάνα, εκείνοι οι θεοί έχουν τη γνώση - 'αυτός με υπόλειμμα προσκόλλησης είναι με υπόλειμμα προσκόλλησης, ή αυτός χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης είναι χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης'».
Τότε ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα, αφού δέχτηκε με χαρά τα λόγια του Βράχμα Τίσσα και εξέφρασε ευχαριστίες - όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι - εξαφανίστηκε από τον κόσμο του Βράχμα και εμφανίστηκε στο όρος Γκιτζτζακούτα. Τότε ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα ανέφερε στον Ευλογημένο όλη τη συνομιλία που είχε με τον Βράχμα Τίσσα.
«Ο Τίσσα Βράχμα όμως δεν σου δίδαξε, Μογκαλλάνα, το έβδομο άτομο που διαμένει χωρίς σημάδια». «Είναι ο κατάλληλος χρόνος γι' αυτό, Ευλογημένε· είναι ο κατάλληλος χρόνος γι' αυτό, Καλότυχε! Ο Ευλογημένος να διδάξει το έβδομο άτομο που διαμένει χωρίς σημάδια. Αφού ακούσουν από τον Ευλογημένο, οι μοναχοί θα το θυμούνται». «Τότε λοιπόν, Μογκαλλάνα, άκουσε, πρόσεχε καλά· θα μιλήσω». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησε ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα στον Ευλογημένο. Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Εδώ, Μογκαλλάνα, ένας μοναχός, με τη μη προσοχή σε όλα τα σημάδια, έχοντας επιτύχει την αυτοσυγκέντρωση του νου χωρίς σημάδια, διαμένει. Αυτόν εκείνοι οι θεοί γνωρίζουν έτσι - 'αυτός ο σεβάσμιος, με τη μη προσοχή σε όλα τα σημάδια, έχοντας επιτύχει την αυτοσυγκέντρωση του νου χωρίς σημάδια, διαμένει. Ίσως αυτός ο σεβάσμιος, συχνάζοντας σε κατάλληλα καταλύματα, συναναστρεφόμενος καλούς φίλους, εξισορροπώντας τις ικανότητες - για τον σκοπό που οι γιοι καλών οικογενειών σωστά αναχωρούν από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, αυτό το ανυπέρβλητο - τον τελικό στόχο της άγιας ζωής, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, θα παρέμενε'. Έτσι λοιπόν, Μογκαλλάνα, εκείνων των θεών υπάρχει η γνώση: 'αυτός με υπόλειμμα προσκόλλησης είναι με υπόλειμμα προσκόλλησης, ή αυτός χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης είναι χωρίς υπόλειμμα προσκόλλησης'». Τρίτη.