3.
Η ομιλία για τον Σουτάνου
901.
Κάποτε ο σεβάσμιος Ανουρούντα διέμενε στη Σαβάτθι, στην όχθη του Σουτάνου.
Τότε αρκετοί μοναχοί πήγαν εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Ανουρούντα·
αφού πλησίασαν, χαιρέτησαν τον σεβάσμιο Ανουρούντα.
Αφού ολοκλήρωσαν την ευγενική και αξιομνημόνευτη συζήτηση, κάθισαν στο πλάι.
Καθισμένοι στο πλάι, εκείνοι οι μοναχοί είπαν στον σεβάσμιο Ανουρούντα:
«Ποιων φαινομένων ο σεβάσμιος Ανουρούντα, επειδή έχουν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί, έφτασε σε μεγάλη άμεση γνώση;»
«Επειδή έχουν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης, φίλε, έφτασα σε μεγάλη άμεση γνώση. Ποιων τεσσάρων; Εδώ εγώ, φίλε, στο σώμα διαμένω παρατηρώντας το σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο· στα αισθήματα... κ.λπ... στη συνείδηση... κ.λπ... στα νοητικά φαινόμενα διαμένω παρατηρώντας τα νοητικά φαινόμενα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο - επειδή έχουν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί αυτές οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης, φίλε, έφτασα σε μεγάλη άμεση γνώση. Και επειδή έχουν αναπτυχθεί και καλλιεργηθεί αυτές οι τέσσερις εφαρμογές της μνήμης, φίλε, γνώρισα άμεσα την κατώτερη κατάσταση ως κατώτερη, γνώρισα άμεσα τη μέση κατάσταση ως μέση, γνώρισα άμεσα την ανώτερη κατάσταση ως ανώτερη». Τρίτη.