7.
Η ομιλία για τον ύπνο
143.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού περπάτησε στο ύπαιθρο για μεγάλο μέρος της νύχτας, κοντά στο χάραμα της αυγής έπλυνε τα πόδια του, μπήκε στην κατοικία και ξάπλωσε στη δεξιά πλευρά σε στάση λιονταριού, με το ένα πόδι πάνω στο άλλο, μνήμων και με πλήρη επίγνωση, έχοντας στρέψει τον νου στην αντίληψη του σηκώματος.
Τότε ο Μάρα ο Κακός πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
Γιατί κοιμάσαι σαν άτυχος;
"Άδειο είναι το σπίτι" και κοιμάσαι;
Γιατί κοιμάσαι ενώ ο ήλιος έχει ανατείλει;»
επιθυμία δεν υπάρχει για να τον οδηγήσει πουθενά·
ο Βούδας, με την πλήρη εξάλειψη όλων των προσκολλήσεων,
κοιμάται· τι σε νοιάζει εσένα εδώ, Μάρα;»
Τότε ο Μάρα ο Κακός... κ.λπ... εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.