7.
Η ομιλία στον Σουμπούτι
57.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Σουμπχούτι καθόταν όχι μακριά από τον Ευλογημένο, διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, αφού επέτυχε αυτοσυγκέντρωση χωρίς λογισμό.
Ο Ευλογημένος είδε τον σεβάσμιο Σουμπχούτι να κάθεται όχι μακριά, διασταυρώνοντας τα πόδια του, κρατώντας το σώμα του ευθύ, έχοντας επιτύχει αυτοσυγκέντρωση χωρίς λογισμό.
Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο:
εσωτερικά καλά εξαλειμμένοι χωρίς υπόλοιπο·
αυτός, υπερβαίνοντας την προσκόλληση, μη αντιλαμβανόμενος υλικές μορφές,
έχοντας ξεπεράσει τις τέσσερις νοητικές δεσμεύσεις, ποτέ δεν επιστρέφει». Έβδομη.