6.
Η ομιλία για τη λεπτότητα
16.
«Αυτές οι τέσσερις, μοναχοί, είναι οι λεπτότητες.
Ποιες τέσσερις;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός είναι προικισμένος με την ύψιστη λεπτότητα της ύλης·
και με εκείνη τη λεπτότητα της ύλης δεν θεωρεί άλλη λεπτότητα της ύλης πιο ανώτερη ή πιο εξαίσια·
και με εκείνη τη λεπτότητα της ύλης δεν επιθυμεί άλλη λεπτότητα της ύλης πιο ανώτερη ή πιο εξαίσια.
Είναι προικισμένος με την ύψιστη λεπτότητα του αισθήματος·
και με εκείνη τη λεπτότητα του αισθήματος δεν θεωρεί άλλη λεπτότητα του αισθήματος πιο ανώτερη ή πιο εξαίσια·
και με εκείνη τη λεπτότητα του αισθήματος δεν επιθυμεί άλλη λεπτότητα του αισθήματος πιο ανώτερη ή πιο εξαίσια.
Είναι προικισμένος με την ύψιστη λεπτότητα της αντίληψης·
και με εκείνη τη λεπτότητα της αντίληψης δεν θεωρεί άλλη λεπτότητα της αντίληψης πιο ανώτερη ή πιο εξαίσια·
και με εκείνη τη λεπτότητα της αντίληψης δεν επιθυμεί άλλη λεπτότητα της αντίληψης πιο ανώτερη ή πιο εξαίσια.
Είναι προικισμένος με την ύψιστη λεπτότητα των δραστηριοτήτων·
και με εκείνη τη λεπτότητα των δραστηριοτήτων δεν θεωρεί άλλη λεπτότητα των δραστηριοτήτων πιο ανώτερη ή πιο εξαίσια·
και με εκείνη τη λεπτότητα των δραστηριοτήτων δεν επιθυμεί άλλη λεπτότητα των δραστηριοτήτων πιο ανώτερη ή πιο εξαίσια.
Αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι τέσσερις λεπτότητες».
από πού η αντίληψη εγείρεται, και πού παύει·
γνωρίζοντας τις δραστηριότητες ως ξένες, ως πόνο και όχι ως εαυτό.
φέρει το τελευταίο σώμα, έχοντας νικήσει τον Μάρα μαζί με τον στρατό του». Έκτο.