1.
Η ομιλία για τον Σίβα
102.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Τότε ο Σίβα, ο νεαρός θεός, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το άλσος του Τζέτα, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι.
Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Σίβα, ο νεαρός θεός, είπε αυτούς τους στίχους κοντά στον Ευλογημένο:
γνωρίζοντας την Άριστη Διδασκαλία των αγαθών, γίνεται κανείς καλύτερος, όχι χειρότερος.
γνωρίζοντας την Άριστη Διδασκαλία των αγαθών, αποκτάται σοφία, όχι από αλλού.
γνωρίζοντας την Άριστη Διδασκαλία των αγαθών, δεν θρηνεί κανείς ανάμεσα στους θρηνούντες.
γνωρίζοντας την Άριστη Διδασκαλία των αγαθών, λάμπει κανείς ανάμεσα στους συγγενείς.
γνωρίζοντας την Άριστη Διδασκαλία των αγαθών, τα όντα πηγαίνουν σε καλό προορισμό.
γνωρίζοντας την Άριστη Διδασκαλία των αγαθών, τα όντα παραμένουν σε διαρκή ευτυχία.»
Τότε ο Ευλογημένος απάντησε στον Σίβα, τον νεαρό θεό, με στίχο:
γνωρίζοντας την Άριστη Διδασκαλία των αγαθών, απελευθερώνεται κανείς από κάθε δυστυχία.»