1.
Η ομιλία για το άγριο δάσος Σισαπά
1101.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στην Κοσάμπι, στο άλσος με τα δέντρα σισαπά.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού πήρε λίγα φύλλα σισαπά με το χέρι του, απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Τι νομίζετε, μοναχοί, ποιο άραγε είναι περισσότερο -
τα λίγα φύλλα σισαπά που πήρα με το χέρι μου ή αυτά που είναι πάνω στο άλσος με τα δέντρα σισαπά;»
«Ασήμαντα, σεβάσμιε κύριε, είναι τα λίγα φύλλα σισαπά που πήρε ο Ευλογημένος με το χέρι του·
ενώ αυτά ακριβώς είναι περισσότερα, αυτά που είναι πάνω στο άλσος με τα δέντρα σισαπά».
«Ακριβώς έτσι, μοναχοί, αυτό ακριβώς είναι περισσότερο που δεν σας έχω διδάξει, αν και το έχω γνωρίσει άμεσα.
Και γιατί αυτό, μοναχοί, δεν έχει διδαχθεί από εμένα;
Διότι αυτό, μοναχοί, δεν συνδέεται με το όφελος, δεν αποτελεί τις βασικές αρχές της άγιας ζωής, δεν οδηγεί στην αποστασιοποίηση, δεν οδηγεί στο μη πάθος, δεν οδηγεί στην παύση, δεν οδηγεί στη γαλήνη, δεν οδηγεί στην άμεση γνώση, δεν οδηγεί στην ανώτατη φώτιση, δεν οδηγεί στο Νιμπάνα·
γι' αυτό αυτό δεν έχει διδαχθεί από εμένα».
«Και τι, μοναχοί, έχει διδαχθεί από εμένα; 'Αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος', μοναχοί, έχει διδαχθεί από εμένα, 'αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου' έχει διδαχθεί από εμένα, 'αυτή είναι η παύση του υπαρξιακού πόνου' έχει διδαχθεί από εμένα, 'αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου' έχει διδαχθεί από εμένα».
«Και γιατί αυτό, μοναχοί, έχει διδαχθεί από εμένα; Διότι αυτό, μοναχοί, συνδέεται με το όφελος, αυτό αποτελεί τις βασικές αρχές της άγιας ζωής, αυτό οδηγεί στην αποστασιοποίηση, στο μη πάθος, στην παύση, στη γαλήνη, στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα· γι' αυτό αυτό έχει διδαχθεί από εμένα.
«Γι' αυτό, μοναχοί, πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος»... κ.λπ... πρέπει να γίνει συνεχής προσπάθεια: «αυτή είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του υπαρξιακού πόνου»». Πρώτο.