5.
Η ομιλία για τις επτά θέσεις
57.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Ένας μοναχός, μοναχοί, επιδέξιος σε επτά περιοχές, που εξετάζει με τρεις τρόπους, ονομάζεται ολοκληρωμένος, που έχει ολοκληρώσει την άγια ζωή, ύψιστο άτομο σε αυτή τη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή.
Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός είναι επιδέξιος σε επτά περιοχές;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός κατανοεί την ύλη, κατανοεί την προέλευση της ύλης, κατανοεί την παύση της ύλης, κατανοεί την πρακτική που οδηγεί στην παύση της ύλης·
κατανοεί την απόλαυση της ύλης, κατανοεί τον κίνδυνο της ύλης, κατανοεί τη διαφυγή από την ύλη·
κατανοεί το αίσθημα...
την αντίληψη...
τις δραστηριότητες...
κατανοεί τη συνείδηση, κατανοεί την προέλευση της συνείδησης, κατανοεί την παύση της συνείδησης, κατανοεί την πρακτική που οδηγεί στην παύση της συνείδησης·
κατανοεί την απόλαυση της συνείδησης, κατανοεί τον κίνδυνο της συνείδησης, κατανοεί τη διαφυγή από τη συνείδηση.
«Και ποια, μοναχοί, είναι η ύλη; Τα τέσσερα πρωταρχικά υλικά στοιχεία και η παράγωγη υλικότητα των τεσσάρων πρωταρχικών υλικών στοιχείων. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, η ύλη. Από την προέλευση της τροφής προέρχεται η προέλευση της ύλης· από την παύση της τροφής προέρχεται η παύση της ύλης. Αυτή ακριβώς η ευγενής οκταμελής οδός είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση της ύλης, δηλαδή - ορθή άποψη... κ.λπ... ορθή αυτοσυγκέντρωση.
«Η ευτυχία και η ευαρέσκεια που εγείρεται εξαρτώμενη από την ύλη - αυτή είναι η απόλαυση της ύλης. Το ότι η ύλη είναι παροδική, οδυνηρή, υποκείμενη σε μεταβολή - αυτός είναι ο κίνδυνος της ύλης. Όποια είναι η απομάκρυνση της θέλησης και του πάθους για την ύλη, η εγκατάλειψη της θέλησης και του πάθους - αυτή είναι η διαφυγή από την ύλη.
«Όποιοι, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την ύλη, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την προέλευση της ύλης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την παύση της ύλης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την πρακτική που οδηγεί στην παύση της ύλης· έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την απόλαυση της ύλης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι τον κίνδυνο της ύλης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι τη διαφυγή από την ύλη, ασκούνται για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση της ύλης, αυτοί ασκούνται καλά. Όσοι ασκούνται καλά, αυτοί εδραιώνονται σε αυτή τη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή.
«Όποιοι όμως, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την ύλη, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την προέλευση της ύλης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την παύση της ύλης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την πρακτική που οδηγεί στην παύση της ύλης· έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την απόλαυση της ύλης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι τον κίνδυνο της ύλης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι τη διαφυγή από την ύλη, μέσω της αποστασιοποίησης, μέσω του μη πάθους, μέσω της παύσης της ύλης, απελευθερωμένοι μέσω της μη προσκόλλησης, αυτοί είναι καλά απελευθερωμένοι. Όσοι είναι καλά απελευθερωμένοι, αυτοί είναι ολοκληρωμένοι. Όσοι είναι ολοκληρωμένοι, ο κύκλος των επαναγεννήσεων δεν υπάρχει για αυτούς για περιγραφή.
«Και ποιο, μοναχοί, είναι το αίσθημα; Υπάρχουν αυτές οι έξι κατηγορίες αισθήματος, μοναχοί - αίσθημα γεννημένο από την οφθαλμική επαφή... κ.λπ... αίσθημα γεννημένο από νοητική επαφή. Αυτό ονομάζεται, μοναχοί, αίσθημα. Από την προέλευση της επαφής προέρχεται η προέλευση του αισθήματος· από την παύση της επαφής προέρχεται η παύση του αισθήματος. Αυτή ακριβώς η ευγενής οκταμελής οδός είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση του αισθήματος, δηλαδή - ορθή άποψη... κ.λπ... ορθή αυτοσυγκέντρωση.
«Η ευτυχία και η ευαρέσκεια που εγείρεται εξαρτώμενη από το αίσθημα - αυτή είναι η απόλαυση του αισθήματος. Το ότι το αίσθημα είναι παροδικό, οδυνηρό, υποκείμενο σε μεταβολή - αυτός είναι ο κίνδυνος του αισθήματος. Όποια είναι η απομάκρυνση της θέλησης και του πάθους για το αίσθημα, η εγκατάλειψη της θέλησης και του πάθους - αυτή είναι η διαφυγή από το αίσθημα.
«Όποιοι, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι έχοντας άμεση γνώση έτσι του αισθήματος, έχοντας άμεση γνώση έτσι της προέλευσης του αισθήματος, έχοντας άμεση γνώση έτσι της παύσης του αισθήματος, έχοντας άμεση γνώση έτσι της πρακτικής που οδηγεί στην παύση του αισθήματος· έχοντας άμεση γνώση έτσι της απόλαυσης του αισθήματος, έχοντας άμεση γνώση έτσι του κινδύνου του αισθήματος, έχοντας άμεση γνώση έτσι της διαφυγής από το αίσθημα, ασκούνται για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση του αισθήματος, αυτοί ασκούνται καλά. Όσοι ασκούνται καλά, αυτοί εδραιώνονται σε αυτή τη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή.
«Όποιοι όμως, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι έχοντας άμεση γνώση έτσι του αισθήματος... κ.λπ... ο κύκλος των επαναγεννήσεων δεν υπάρχει για αυτούς για περιγραφή.
«Και ποια, μοναχοί, είναι η αντίληψη; Αυτές οι έξι, μοναχοί, είναι οι κατηγορίες αντίληψης - αντίληψη της υλικής μορφής, αντίληψη του ήχου, αντίληψη της οσμής, αντίληψη της γεύσης, αντίληψη του απτού αντικειμένου, αντίληψη των νοητικών φαινομένων. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, αντίληψη. Από την προέλευση της επαφής προέρχεται η προέλευση της αντίληψης· από την παύση της επαφής προέρχεται η παύση της αντίληψης. Αυτή ακριβώς η ευγενής οκταμελής οδός είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση της αντίληψης, δηλαδή - ορθή άποψη... κ.λπ... ορθή αυτοσυγκέντρωση... κ.λπ... ο κύκλος των επαναγεννήσεων δεν υπάρχει για αυτούς για περιγραφή.
«Και ποιες, μοναχοί, είναι οι δραστηριότητες; Αυτές οι έξι, μοναχοί, είναι οι κατηγορίες βούλησης - πρόθεση για την υλική μορφή, πρόθεση για τον ήχο, πρόθεση για την οσμή, πρόθεση για τη γεύση, πρόθεση για το απτό αντικείμενο, πρόθεση για τα νοητικά φαινόμενα. Αυτές ονομάζονται, μοναχοί, δραστηριότητες. Από την προέλευση της επαφής προέρχεται η προέλευση των δραστηριοτήτων· από την παύση της επαφής προέρχεται η παύση των δραστηριοτήτων. Αυτή ακριβώς η ευγενής οκταμελής οδός είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση των δραστηριοτήτων, δηλαδή - ορθή άποψη... κ.λπ... ορθή αυτοσυγκέντρωση.
«Η ευτυχία και η ευαρέσκεια που εγείρεται εξαρτώμενη από τις δραστηριότητες - αυτή είναι η απόλαυση των δραστηριοτήτων. Το ότι οι δραστηριότητες είναι παροδικές, οδυνηρές, υποκείμενες σε μεταβολή - αυτός είναι ο κίνδυνος των δραστηριοτήτων. Όποια είναι η απομάκρυνση της θέλησης και του πάθους για τις δραστηριότητες, η εγκατάλειψη της θέλησης και του πάθους - αυτή είναι η διαφυγή από τις δραστηριότητες.
«Όποιοι, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι έχοντας άμεση γνώση έτσι των δραστηριοτήτων, έχοντας άμεση γνώση έτσι της προέλευσης των δραστηριοτήτων, έχοντας άμεση γνώση έτσι της παύσης των δραστηριοτήτων, έχοντας άμεση γνώση έτσι της πρακτικής που οδηγεί στην παύση των δραστηριοτήτων... κ.λπ... ασκούν για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση των δραστηριοτήτων, αυτοί ασκούν καλά. Όσοι ασκούνται καλά, αυτοί εδραιώνονται σε αυτή τη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή... κ.λπ... ο κύκλος των επαναγεννήσεων δεν υπάρχει για αυτούς για περιγραφή.
«Και ποια είναι, μοναχοί, η συνείδηση; Υπάρχουν αυτές οι έξι κατηγορίες συνείδησης, μοναχοί - οφθαλμική συνείδηση, ωτική συνείδηση, ρινική συνείδηση, γλωσσική συνείδηση, σωματική συνείδηση, νοητική συνείδηση. Αυτή ονομάζεται, μοναχοί, συνείδηση. Από την προέλευση της νοητικότητας και υλικότητας προέρχεται η προέλευση της συνείδησης· από την παύση της νοητικότητας και υλικότητας προέρχεται η παύση της συνείδησης. Αυτή ακριβώς η ευγενής οκταμελής οδός είναι η πρακτική που οδηγεί στην παύση της συνείδησης, δηλαδή - ορθή άποψη... κ.λπ... ορθή αυτοσυγκέντρωση.
«Η ευτυχία και η ευαρέσκεια που εγείρεται εξαρτώμενη από τη συνείδηση - αυτή είναι η απόλαυση της συνείδησης. Το ότι η συνείδηση είναι παροδική, οδυνηρή, υποκείμενη σε μεταβολή - αυτός είναι ο κίνδυνος της συνείδησης. Όποια είναι η απομάκρυνση της θέλησης και του πάθους για τη συνείδηση, η εγκατάλειψη της θέλησης και του πάθους - αυτή είναι η διαφυγή από τη συνείδηση.
«Όποιοι, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι τη συνείδηση, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την προέλευση της συνείδησης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την παύση της συνείδησης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την πρακτική που οδηγεί στην παύση της συνείδησης· έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την απόλαυση της συνείδησης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι τον κίνδυνο της συνείδησης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι τη διαφυγή από τη συνείδηση, ασκούνται για την αποστασιοποίηση, για το μη πάθος, για την παύση της συνείδησης, αυτοί ασκούνται καλά. Όσοι ασκούνται καλά, αυτοί εδραιώνονται σε αυτή τη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή.
«Όποιοι όμως, μοναχοί, ασκητές ή βραχμάνοι έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι τη συνείδηση, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την προέλευση της συνείδησης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την παύση της συνείδησης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την πρακτική που οδηγεί στην παύση της συνείδησης· έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι την απόλαυση της συνείδησης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι τον κίνδυνο της συνείδησης, έχοντας γνωρίσει άμεσα έτσι τη διαφυγή από τη συνείδηση, είναι απελευθερωμένοι μέσω της αποστασιοποίησης, του μη πάθους, της παύσης, της μη προσκόλλησης από τη συνείδηση, αυτοί είναι καλά απελευθερωμένοι. Όσοι είναι καλά απελευθερωμένοι, αυτοί είναι ολοκληρωμένοι. Όσοι είναι ολοκληρωμένοι, ο κύκλος των επαναγεννήσεων δεν υπάρχει για αυτούς για περιγραφή. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός είναι επιδέξιος στις επτά περιοχές.
«Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός εξετάζει με τρεις τρόπους; Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός εξετάζει ως προς τα στοιχεία, εξετάζει ως προς τις αισθητήριες βάσεις, εξετάζει ως προς την Εξαρτώμενη Γένεση. Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός εξετάζει με τρεις τρόπους. Ένας μοναχός επιδέξιος στις επτά περιοχές, μοναχοί, που εξετάζει με τρεις τρόπους, σε αυτή τη Διδασκαλία και μοναστική διαγωγή ολοκληρωμένος, που έχει ολοκληρώσει την άγια ζωή, ονομάζεται 'ύψιστος άνθρωπος'.» Πέμπτο.