4.
Η ομιλία για τη μνήμη
410.
«Μνήμων, μοναχοί, ένας μοναχός θα πρέπει να διαμένει.
Αυτή είναι η παραίνεσή μας προς εσάς.
Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός είναι μνήμων;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός διαμένει παρατηρώντας το σώμα στο σώμα, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο·
στα αισθήματα... κ.λπ...
στη συνείδηση... κ.λπ...
στα νοητικά φαινόμενα παρατηρών τα νοητικά φαινόμενα διαμένει, ενεργητικός, με πλήρη επίγνωση, μνήμων, έχοντας απομακρύνει την πλεονεξία και τη δυσαρέσκεια για τον κόσμο.
Έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός είναι μνήμων.
Μνήμων, μοναχοί, ένας μοναχός θα πρέπει να διαμένει.
Αυτή είναι η παραίνεσή μας προς εσάς».
Τέταρτο.