5.
Ομιλία για τον Σάνου
239.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα, στο μοναστήρι του Ανάθαπίντικα.
Εκείνη την περίοδο ο γιος κάποιας λαϊκής ακολούθου, ονόματι Σάνου, είχε συλληφθεί από έναν δαίμονα.
Τότε εκείνη η λαϊκή ακόλουθος, θρηνώντας, εκείνη τη στιγμή είπε αυτούς τους στίχους:
και τη δεκαπενθήμερη περίοδο των θαυμάτων, πλήρως εφοδιασμένη με τα οκτώ μέρη.
με αυτούς οι δαίμονες δεν παίζουν, έτσι έχω ακούσει από τους Άξιους·
αλλά τώρα σήμερα βλέπω, οι δαίμονες παίζουν με τον Σάνου».
και τη δεκαπενθήμερη περίοδο των θαυμάτων, πλήρως εφοδιασμένη με τα οκτώ μέρη·
όσοι τηρούν την ημέρα τήρησης των κανόνων, όσοι ακολουθούν την άγια ζωή.
στον Σάνου που ξύπνησε πες αυτά τα λόγια των δαιμόνων·
μην κάνεις κακόβουλη πράξη, είτε φανερά είτε κρυφά.
δεν υπάρχει για σένα απελευθέρωση από τη δυστυχία, ακόμη κι αν πετάξεις και φύγεις».
ενώ με βλέπεις ζωντανό, μητέρα, γιατί με κλαις, μητέρα;»
και αυτός που αφού εγκατέλειψε τις ηδονές, επιστρέφει πάλι εδώ·
και για αυτόν, γιε μου, κλαίνε, διότι αυτός αν και ζει είναι νεκρός.
από την κόλαση βγήκες, αγαπητέ, και στην κόλαση θέλεις να πέσεις.
τα υπάρχοντα που βγήκαν από τη φωτιά, θέλεις πάλι να καούν;»