1.
Η ομιλία για τον σχισματικό
243.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στην Κοσάμπι, στο μοναστήρι του Γκοσίτα.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πήγε προς τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Στον σεβάσμιο Άναντα που καθόταν στο πλάι, ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Άραγε, Άναντα, εκείνη η νομική υπόθεση έχει κατευνασθεί;»
«Πώς, σεβάσμιε κύριε, θα κατευνασθεί εκείνη η νομική υπόθεση!
Ο Μπαχίγια, σεβάσμιε κύριε, ο συγκάτοικος μαθητής του σεβάσμιου Ανουρούντα, στέκεται ολοκληρωτικά για σχίσμα στην Κοινότητα.
Εκεί ο σεβάσμιος Ανουρούντα δεν θεωρεί ότι πρέπει να του πει ούτε μία λέξη».
«Πότε όμως, Άναντα, ο Ανουρούντα ασχολείται με νομικές υποθέσεις εν μέσω της Κοινότητας! Δεν είναι αλήθεια, Άναντα, ότι όποιες νομικές υποθέσεις εγείρονται, όλες αυτές εσείς τις κατευνάζετε, καθώς και ο Σαριπούττα και ο Μογκαλλάνα.
«Βλέποντας αυτούς τους τέσσερις λόγους, Άναντα, ο κακόβουλος μοναχός χαίρεται με το σχίσμα στην Κοινότητα. Ποιοι τέσσερις; Εδώ, Άναντα, ο κακόβουλος μοναχός είναι ανήθικος, κακόβουλου χαρακτήρα, ακάθαρτος, με ύποπτη συμπεριφορά, με συγκαλυμμένες πράξεις, μη ασκητής που ισχυρίζεται ότι είναι ασκητής, μη ασκούμενος την άγια ζωή που ισχυρίζεται ότι ασκεί την άγια ζωή, εσωτερικά σάπιος, διαβρωμένος, γεμάτος ακαθαρσίες. Αυτός σκέφτεται: 'Αν οι μοναχοί με γνωρίσουν - ανήθικος, κακόβουλου χαρακτήρα, ακάθαρτος, με ύποπτη συμπεριφορά, με συγκαλυμμένες πράξεις, μη ασκητής που ισχυρίζεται ότι είναι ασκητής, μη ασκούμενος την άγια ζωή που ισχυρίζεται ότι ασκεί την άγια ζωή, εσωτερικά σάπιος, διαβρωμένος, γεμάτος ακαθαρσίες - ενωμένοι όντας θα με αποβάλουν· αλλά σε ελλιπή συνέλευση δεν θα με αποβάλουν'. Αυτόν τον πρώτο λόγο βλέποντας, Άναντα, ο κακόβουλος μοναχός χαίρεται με το σχίσμα στην Κοινότητα.
«Επιπλέον, Άναντα, ο κακόβουλος μοναχός έχει λανθασμένες απόψεις, διακατέχεται από ακραία άποψη. Αυτός σκέφτεται: 'Αν οι μοναχοί με γνωρίσουν - έχων λανθασμένες απόψεις, διακατεχόμενος από ακραία άποψη - ενωμένοι όντας θα με αποβάλουν· αλλά σε ελλιπή συνέλευση δεν θα με αποβάλουν'. Αυτόν τον δεύτερο λόγο βλέποντας, Άναντα, ο κακόβουλος μοναχός χαίρεται με το σχίσμα στην Κοινότητα.
«Επιπλέον, Άναντα, ο κακόβουλος μοναχός έχει λανθασμένο βιοπορισμό, κερδίζει τη ζωή του με λανθασμένο βιοπορισμό. Αυτός σκέφτεται: 'Αν οι μοναχοί με γνωρίσουν - έχων λανθασμένο βιοπορισμό, κερδίζοντας τη ζωή του με λανθασμένο βιοπορισμό - ενωμένοι όντας θα με αποβάλουν· αλλά σε ελλιπή συνέλευση δεν θα με αποβάλουν'. Αυτόν τον τρίτο λόγο βλέποντας, Άναντα, ο κακόβουλος μοναχός χαίρεται με το σχίσμα στην Κοινότητα.
«Επιπλέον, Άναντα, ένας κακόβουλος μοναχός επιθυμεί υλικό κέρδος, επιθυμεί τιμή, επιθυμεί να μην περιφρονείται. Αυτός σκέφτεται: 'Αν οι μοναχοί με γνωρίσουν - ότι επιθυμώ υλικό κέρδος, επιθυμώ τιμή, επιθυμώ να μην περιφρονούμαι, ενωμένοι όντας δεν θα με τιμούν, δεν θα με σέβονται, δεν θα μου αποδίδουν ευλάβεια, δεν θα μου δείχνουν ευσέβεια· αλλά διχασμένοι θα με τιμούν, θα με σέβονται, θα μου αποδίδουν ευλάβεια, θα μου δείχνουν ευσέβεια.' Βλέποντας αυτόν τον τέταρτο λόγο, Άναντα, ο κακόβουλος μοναχός χαίρεται με το σχίσμα στην Κοινότητα. Βλέποντας αυτούς τους τέσσερις λόγους, Άναντα, ο κακόβουλος μοναχός χαίρεται με το σχίσμα στην Κοινότητα.» Πρώτο.