8.
Η ομιλία για την κατάλληλη εκρίζωση
30.
«Θα σας διδάξω, μοναχοί, την πρακτική κατάλληλη για την εκρίζωση κάθε φαντασίας.
Ακούστε το, προσέχετε καλά·
θα μιλήσω».
Και ποια είναι, μοναχοί, αυτή η πρακτική κατάλληλη για την εκρίζωση κάθε φαντασίας;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός δεν φαντάζεται το μάτι, δεν φαντάζεται στο μάτι, δεν φαντάζεται από το μάτι, δεν φαντάζεται ότι το μάτι είναι δικό μου.
Δεν φαντάζεται την υλική μορφή, δεν φαντάζεται στις υλικές μορφές, δεν φαντάζεται από την υλική μορφή, δεν φαντάζεται ότι οι υλικές μορφές είναι δικές μου.
Δεν φαντάζεται την οφθαλμική συνείδηση, δεν φαντάζεται στην οφθαλμική συνείδηση, δεν φαντάζεται από την οφθαλμική συνείδηση, δεν φαντάζεται ότι η οφθαλμική συνείδηση είναι δική μου.
Δεν φαντάζεται την οφθαλμική επαφή, δεν φαντάζεται στην οφθαλμική επαφή, δεν φαντάζεται από την οφθαλμική επαφή, δεν φαντάζεται ότι η οφθαλμική επαφή είναι δική μου.
Ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό δεν φαντάζεται, και σε αυτό δεν φαντάζεται, και από αυτό δεν φαντάζεται, δεν φαντάζεται ότι αυτό είναι δικό μου... κ.λπ...
δεν φαντάζεται τη γλώσσα, δεν φαντάζεται στη γλώσσα, δεν φαντάζεται από τη γλώσσα, δεν φαντάζεται ότι η γλώσσα είναι δική μου.
Δεν φαντάζεται τη γεύση, δεν φαντάζεται στις γεύσεις, δεν φαντάζεται από τη γεύση, δεν φαντάζεται ότι οι γεύσεις είναι δικές μου.
Δεν φαντάζεται τη γλωσσική συνείδηση, δεν φαντάζεται στη γλωσσική συνείδηση, δεν φαντάζεται από τη γλωσσική συνείδηση, δεν φαντάζεται ότι η γλωσσική συνείδηση είναι δική μου.
Δεν φαντάζεται τη γλωσσική επαφή, δεν φαντάζεται στη γλωσσική επαφή, δεν φαντάζεται από τη γλωσσική επαφή, δεν φαντάζεται ότι η γλωσσική επαφή είναι δική μου.
Ό,τι εγείρεται με τη γλωσσική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό δεν φαντάζεται, και σε αυτό δεν φαντάζεται, και από αυτό δεν φαντάζεται, δεν φαντάζεται ότι αυτό είναι δικό μου... κ.λπ...
δεν φαντάζεται τον νου, δεν φαντάζεται στον νου, δεν φαντάζεται από τον νου, δεν φαντάζεται ότι ο νους είναι δικός μου.
Δεν φαντάζεται το νοητικό φαινόμενο, δεν φαντάζεται στα νοητικά φαινόμενα, δεν φαντάζεται από το νοητικό φαινόμενο, δεν φαντάζεται ότι τα νοητικά φαινόμενα είναι δικά μου.
Δεν φαντάζεται τη νοητική συνείδηση, δεν φαντάζεται στη νοητική συνείδηση, δεν φαντάζεται από τη νοητική συνείδηση, δεν φαντάζεται ότι η νοητική συνείδηση είναι δική μου.
Δεν φαντάζεται τη νοητική επαφή, δεν φαντάζεται στη νοητική επαφή, δεν φαντάζεται από τη νοητική επαφή, δεν φαντάζεται ότι η νοητική επαφή είναι δική μου.
Ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό δεν φαντάζεται, και σε αυτό δεν φαντάζεται, και από αυτό δεν φαντάζεται, δεν φαντάζεται ότι αυτό είναι δικό μου.
Δεν φαντάζεται το όλον, δεν φαντάζεται στο όλον, δεν φαντάζεται από το όλον, δεν φαντάζεται ότι το όλον είναι δικό μου.
Αυτός, έτσι μη φανταζόμενος, δεν προσκολλάται σε τίποτα στον κόσμο.
Μη προσκολλώμενος δεν ταράζεται.
Μη ταραζόμενος επιτυγχάνει το τελικό Νιμπάνα μέσα του.
Κατανοεί: «η γέννηση έχει εξαλειφθεί, η άγια ζωή έχει βιωθεί, αυτό που έπρεπε να γίνει έχει γίνει, δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο για αυτή την κατάσταση ύπαρξης».
Αυτή είναι, μοναχοί, η πρακτική κατάλληλη για την εκρίζωση κάθε φαντασίας».
Όγδοη.