4.
Η ομιλία για τους πολλούς
224.
Κάποτε αρκετοί μοναχοί διέμεναν στους Κοσάλα, σε κάποιο δασώδες άλσος.
Τότε εκείνοι οι μοναχοί, αφού ολοκλήρωσαν την απόσυρση κατά την βροχερή εποχή, μετά το πέρας των τριών μηνών αναχώρησαν για περιπλάνηση.
Τότε η θεότητα που κατοικούσε σε εκείνο το δασώδες άλσος, μη βλέποντας εκείνους τους μοναχούς, θρηνώντας, εκείνη τη στιγμή είπε αυτόν τον στίχο:
«Δυσαρέσκεια σαν να με κυριεύει σήμερα,
βλέποντας πολλά απομονωμένα καθίσματα·
αυτοί οι ευχάριστοι ομιλητές, οι πολυμαθείς,
πού πήγαν αυτοί οι μαθητές του Γκόταμα;»
Όταν αυτό ειπώθηκε, κάποια θεότητα απάντησε σε εκείνη τη θεότητα με στίχο:
«Στη Μαγκάντα πήγαν, στην Κοσάλα πήγαν, μερικοί δε στη χώρα των Βάτζι·
σαν ελάφια που περιπλανώνται χωρίς προσκόλληση, χωρίς σταθερή κατοικία διαμένουν οι μοναχοί».