6.
Η ομιλία για την αυτοσυγκέντρωση
99.
«Αναπτύσσετε, μοναχοί, την αυτοσυγκέντρωση.
Ένας αυτοσυγκεντρωμένος μοναχός, μοναχοί, κατανοεί όπως πραγματικά είναι.
Και τι κατανοεί όπως πραγματικά είναι;
Κατανοεί όπως πραγματικά είναι: 'το μάτι είναι παροδικό'·
κατανοεί όπως πραγματικά είναι: 'οι υλικές μορφές είναι παροδικές'·
κατανοεί όπως πραγματικά είναι: 'η οφθαλμική συνείδηση είναι παροδική'·
κατανοεί όπως πραγματικά είναι: 'η οφθαλμική επαφή είναι παροδική'.
Κατανοεί όπως πραγματικά είναι: 'ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι παροδικό'... κ.λπ...
κατανοεί όπως πραγματικά είναι: 'ο νους είναι παροδικός'.
Τα νοητικά φαινόμενα...
η νοητική συνείδηση...
η νοητική επαφή...
κατανοεί όπως πραγματικά είναι: 'ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό είναι παροδικό'.
Αναπτύσσετε, μοναχοί, την αυτοσυγκέντρωση.
Ένας αυτοσυγκεντρωμένος μοναχός, μοναχοί, κατανοεί όπως πραγματικά είναι».
Έκτο.