7.
Η ομιλία για τον εμπνευσμένο λόγο του Σάκκα
27.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Μαχακασσάπα διέμενε στη σπηλιά Πιππάλι, καθισμένος για επτά ημέρες σε μονή στάση με τα πόδια σταυρωτά, αφού επέτυχε κάποια αυτοσυγκέντρωση.
Τότε ο σεβάσμιος Μαχακασσάπα, μετά την παρέλευση εκείνων των επτά ημερών, αναδύθηκε από εκείνη την αυτοσυγκέντρωση.
Τότε στον σεβάσμιο Μαχακασσάπα, που είχε αναδυθεί από εκείνη την αυτοσυγκέντρωση, ήρθε αυτή η σκέψη:
«Γιατί να μην μπω στη Ρατζάγκαχα για προσφερόμενη τροφή;»
Εκείνη την περίοδο περίπου πεντακόσιες θεότητες είχαν αναλάβει με ζήλο να εξασφαλίσουν προσφερόμενη τροφή για τον σεβάσμιο Μαχακασσάπα. Τότε ο σεβάσμιος Μαχακασσάπα, αφού απέρριψε εκείνες τις περίπου πεντακόσιες θεότητες, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, μπήκε στη Ρατζάγκαχα για προσφερόμενη τροφή.
Εκείνη την περίοδο ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, επιθυμούσε να δώσει προσφερόμενη τροφή στον σεβάσμιο Μαχακασσάπα. Αφού δημιούργησε τη μορφή υφαντή, ύφαινε νήμα. Η Σουτζά, η κόρη τιτάνα, γέμιζε τη σαΐτα. Τότε ο σεβάσμιος Μαχακασσάπα, περιφερόμενος διαδοχικά στη Ρατζάγκαχα για προσφερόμενη τροφή, πήγε στην κατοικία του Σάκκα, του άρχοντα των θεών. Ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, είδε τον σεβάσμιο Μαχακασσάπα να έρχεται από μακριά. Αφού τον είδε, βγήκε από το σπίτι, πήγε να τον προϋπαντήσει, πήρε το κύπελλο από το χέρι του, μπήκε στο σπίτι, έβγαλε μαγειρεμένο ρύζι από τη στάμνα, γέμισε το κύπελλο και το έδωσε στον σεβάσμιο Μαχακασσάπα. Αυτή η προσφερόμενη τροφή είχε πολλά καρυκεύματα, πολλά λαχανικά, πολλές γεύσεις λαχανικών. Τότε στον σεβάσμιο Μαχακασσάπα ήρθε αυτή η σκέψη: «Ποιο άραγε είναι αυτό το ον που έχει τέτοια δύναμη υπερφυσικών ικανοτήτων;» Τότε στον σεβάσμιο Μαχακασσάπα ήρθε αυτή η σκέψη: «Αυτός είναι ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών». Έτσι γνωρίζοντας, είπε στον Σάκκα, τον άρχοντα των θεών: «Αυτό έγινε από σένα, Κοσίγια· μην ξανακάνεις κάτι τέτοιο». «Και εμείς, σεβάσμιε Κάσσαπα, έχουμε ανάγκη από αξιέπαινη πράξη· και εμείς πρέπει να κάνουμε αξιέπαινη πράξη».
Τότε ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, αφού απέδωσε σεβασμό στον σεβάσμιο Μαχακασσάπα και τον περιήλθε κρατώντας τον στα δεξιά του, ανέβηκε στον αέρα και στον ουρανό, στο μεσουράνημα, εξέφρασε τρεις φορές αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο: «Αχ, η δωρεά, η ύψιστη δωρεά, είναι καλά εδραιωμένη στον Κάσσαπα! Αχ, η δωρεά, η ύψιστη δωρεά, είναι καλά εδραιωμένη στον Κάσσαπα!! Αχ, η δωρεά, η ύψιστη δωρεά, είναι καλά εδραιωμένη στον Κάσσαπα!!!» Ο Ευλογημένος άκουσε με το στοιχείο της θείας ακοής, εξαγνισμένο, που υπερβαίνει το ανθρώπινο, τον Σάκκα, τον άρχοντα των θεών, που είχε ανέβει στον αέρα και στον ουρανό, στο μεσουράνημα, να εκφράζει τρεις φορές αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο: «Αχ, η δωρεά, η ύψιστη δωρεά, είναι καλά εδραιωμένη στον Κάσσαπα! Αχ, η δωρεά, η ύψιστη δωρεά, είναι καλά εδραιωμένη στον Κάσσαπα!! Αχ, η δωρεά, η ύψιστη δωρεά, είναι καλά εδραιωμένη στον Κάσσαπα!!!»
Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή εξέφρασε αυτόν τον εμπνευσμένο λόγο:
που συντηρεί τον εαυτό του, που δεν τρέφει άλλους·
οι θεοί ζηλεύουν τον ακλόνητο,
τον γαλήνιο, που είναι πάντα με επίγνωση». Έβδομη.