10.
Η ομιλία για το άτομο
133.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο όρος Γκιτζτζακούτα.
Εκεί ο Ευλογημένος απευθύνθηκε στους μοναχούς:
«Μοναχοί».
«Σεβάσμιε κύριε», απάντησαν εκείνοι οι μοναχοί στον Ευλογημένο.
Ο Ευλογημένος είπε αυτό:
«Χωρίς εντοπίσιμη αρχή, μοναχοί, είναι αυτή η περιπλάνηση στον κύκλο των επαναγεννήσεων... κ.λπ... ενός ατόμου, μοναχοί, που μεταναστεύει και περιπλανιέται στον κύκλο των επαναγεννήσεων για έναν κοσμικό κύκλο, θα μπορούσε να υπάρχει τόσο μεγάλος σκελετός από οστά, σωρός από οστά, βουνό από οστά όσο αυτό το όρος Βέπουλα, αν υπήρχε κάποιος να τα συλλέγει και αυτά που συγκεντρώθηκαν δεν καταστρέφονταν. Για ποιο λόγο; Χωρίς εντοπίσιμη αρχή, μοναχοί, είναι αυτή η περιπλάνηση στον κύκλο των επαναγεννήσεων... κ.λπ... αρκεί για να απελευθερωθεί».
Αυτά είπε ο Ευλογημένος. Αφού είπε αυτά, ο Καλότυχος, ο Διδάσκαλος, είπε επιπλέον αυτό:
θα ήταν ένας σωρός ίσος με βουνό, έτσι ειπώθηκε από τον μεγάλο σοφό.
βόρεια του Γκιτζτζακούτα, στο Γκιριμπάτζα των Μαγκάντα.
τον υπαρξιακό πόνο, την προέλευση του υπαρξιακού πόνου, και την υπέρβαση του υπαρξιακού πόνου·
και την ευγενή οκταπλή οδό, που οδηγεί στη γαλήνη από τον υπαρξιακό πόνο.
γίνεται αυτός που θέτει τέλος στον υπαρξιακό πόνο, με την εξάλειψη όλων των νοητικών δεσμών». Δέκατη.