8.
Η ομιλία για τον ασκούμενο
488.
«Αυτές οι πέντε, μοναχοί, είναι ικανότητες.
Ποια πέντε;
Η ικανότητα της πίστης... κ.λπ...
η ικανότητα της σοφίας -
αυτές λοιπόν, μοναχοί, είναι οι πέντε ικανότητες.
Με την πληρότητα και την ολοκλήρωση αυτών των πέντε ικανοτήτων, μοναχοί, κάποιος γίνεται Άξιος, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται αυτός που ασκεί για την πραγμάτωση του καρπού της Αξιότητας, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται μη-επιστρέφων, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται αυτός που ασκεί για την πραγμάτωση του καρπού της μη-επιστροφής, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται άπαξ επιστρέφων, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται αυτός που ασκεί για την πραγμάτωση του καρπού της άπαξ επιστροφής, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται εισερχόμενος στο ρεύμα, με πιο ήπιες από αυτές γίνεται αυτός που ασκεί για την πραγμάτωση του καρπού της εισόδου στο ρεύμα.
Αυτός, μοναχοί, για τον οποίο αυτές οι πέντε ικανότητες δεν υπάρχουν πλήρως, με κάθε τρόπο, αυτόν εγώ τον αποκαλώ 'εξωτερικό, που στέκεται στην πλευρά των κοσμικών ανθρώπων'».
Όγδοη.