9.
Η πρώτη ομιλία για την κόρη του Παντζούνα
39.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Βεσάλι, στο Μεγάλο Δάσος, στην Αίθουσα με το Αετωματικό Στέγαστρο.
Τότε η Κοκανάντα, κόρη του Πατζούννα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το Μεγάλο Δάσος, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι.
Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα, η Κοκανάντα, κόρη του Πατζούννα, είπε αυτούς τους στίχους κοντά στον Ευλογημένο:
«Αυτόν που διαμένει στο δάσος της Βεσάλι, τον κορυφαίο των όντων, τον Αυτοφωτισμένο·
εγώ η Κοκανάντα προσκυνώ, η Κοκανάντα, κόρη του Πατζούννα.
Πριν είχα μόνο ακούσει, η Διδασκαλία κατανοήθηκε από αυτόν που έχει οφθαλμούς·
τώρα εγώ η ίδια γνωρίζω αυτοπροσώπως, καθώς ο σοφός, ο Καλότυχος, διδάσκει.
Όσοι άφρονες περιφέρονται επικρίνοντας την ευγενή Διδασκαλία·
πηγαίνουν στη φρικτή Ρορούβα, βιώνουν πόνο για μακρύ χρόνο.
Όσοι όμως στην ευγενή Διδασκαλία είναι προικισμένοι με υπομονή και γαλήνη·
αφού εγκαταλείψουν το ανθρώπινο σώμα, θα συμπληρώσουν το σύνολο των θεών».