1.
Η πρώτη ομιλία για την κόλαση και τον παράδεισο
211.
«Προικισμένος με δέκα ιδιότητες, μοναχοί, σαν να μεταφέρθηκε έτσι τοποθετείται στην κόλαση.
Ποιες δέκα;
Εδώ, μοναχοί, κάποιος σκοτώνει έμβια όντα, είναι σκληρός, με ματωμένα χέρια, αφοσιωμένος στο χτύπημα και τον φόνο, χωρίς συμπόνια για όλα τα έμβια όντα.
«Παίρνει αυτό που δεν του έχει δοθεί. Ό,τι είναι περιουσία και υπάρχοντα άλλου, είτε στο χωριό είτε στο δάσος, αυτό το μη δοσμένο, θεωρούμενο κλοπή, το παίρνει.
«Συμπεριφέρεται λανθασμένα στις αισθησιακές ηδονές. Εκείνες που είναι προστατευόμενες από τη μητέρα, προστατευόμενες από τον πατέρα, προστατευόμενες από τη μητέρα και τον πατέρα, προστατευόμενες από τον αδελφό, προστατευόμενες από την αδελφή, προστατευόμενες από συγγενείς, προστατευόμενες από το σόι, προστατευόμενες από ομόδοξους, έχουσες ιδιοκτήτη, υπό ποινή, ακόμη και περιφραγμένες με στεφάνι λουλουδιών, με τέτοιες διαπράττει μοιχεία.
«Λέει ψέματα. Έχοντας πάει σε συνέλευση ή σε συγκέντρωση, ή ανάμεσα σε συγγενείς ή ανάμεσα σε συντεχνία ή ανάμεσα στη βασιλική οικογένεια, οδηγημένος ως μάρτυρας και ερωτηθείς - «Έλα, άνθρωπε, πες ό,τι γνωρίζεις», αυτός μη γνωρίζοντας λέει «γνωρίζω», ή γνωρίζοντας λέει «δεν γνωρίζω», ή μη βλέποντας λέει «βλέπω», ή βλέποντας λέει «δεν βλέπω». Έτσι για χάρη του εαυτού του ή για χάρη άλλου ή για χάρη κάποιου υλικού κέρδους λέει συνειδητό ψέμα.
«Μιλάει διχαστικά - Αφού ακούσει εδώ, επαναλαμβάνει αλλού για να διχάσει αυτούς, ή αφού ακούσει αλλού, επαναλαμβάνει σε αυτούς για να διχάσει εκείνους. Έτσι είναι αυτός που διχάζει τους ενωμένους, που ενθαρρύνει τους διχασμένους, που απολαμβάνει τη διχόνοια, χαίρεται με τη διχόνοια, ευχαριστιέται με τη διχόνοια, εκφράζει λόγια που δημιουργούν διχόνοια.
«Μιλάει σκληρά - Εκείνη η ομιλία που είναι προσβλητική, τραχιά, πικρή για τους άλλους, επιθετική προς τους άλλους, που συνορεύει με την οργή, που δεν οδηγεί σε αυτοσυγκέντρωση, τέτοια ομιλία εκφράζει.
«Φλυαρεί· μιλάει την ακατάλληλη ώρα, μιλάει για μη πραγματικά, μιλάει για μη ωφέλιμα, μιλάει για ό,τι δεν συμφωνεί με τη Διδασκαλία, μιλάει για μη μοναστική διαγωγή· εκφράζει ομιλία που δεν αξίζει να αποθησαυριστεί, την ακατάλληλη ώρα, χωρίς αναφορά, χωρίς όρια, μη επωφελή.
«Είναι πλεονέκτης. Ό,τι είναι περιουσία και υπάρχοντα άλλου, αυτό ποθεί - «Αχ, μακάρι αυτό που είναι του άλλου να ήταν δικό μου!»
«Έχει κακόβουλο νου, με διεφθαρμένους λογισμούς - «Αυτά τα όντα ας σκοτωθούν ή ας δεθούν ή ας εξαλειφθούν ή ας καταστραφούν ή ας μην υπάρχουν».
«Έχει λανθασμένες απόψεις, διεστραμμένη αντίληψη - 'δεν υπάρχει δωρεά, δεν υπάρχει θυσία, δεν υπάρχει προσφορά, δεν υπάρχει καρπός και επακόλουθο των καλών και κακών πράξεων, δεν υπάρχει αυτός ο κόσμος, δεν υπάρχει άλλος κόσμος, δεν υπάρχει μητέρα, δεν υπάρχει πατέρας, δεν υπάρχουν όντα με αυθόρμητη γέννηση, δεν υπάρχουν στον κόσμο ασκητές και βραχμάνοι που έχουν φτάσει σωστά και ασκούνται ορθά, οι οποίοι έχοντας οι ίδιοι κατανοήσει πλήρως αυτόν τον κόσμο και τον άλλο κόσμο με άμεση γνώση, τους διακηρύσσουν'. Με αυτές τις δέκα ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος σαν να μεταφέρθηκε έτσι τοποθετείται στην κόλαση.
«Προικισμένος με δέκα ιδιότητες, μοναχοί, σαν να μεταφέρθηκε έτσι τοποθετείται στον παράδεισο. Ποιες δέκα; Εδώ, μοναχοί, κάποιος έχοντας εγκαταλείψει τον φόνο έμβιων όντων, απέχει από τον φόνο έμβιων όντων. Έχει αφήσει το ραβδί και το μαχαίρι, είναι ευσυνείδητος, γεμάτος συμπόνια, και διαμένει επιδιώκοντας το καλό όλων των έμβιων όντων.
«Έχοντας εγκαταλείψει τη λήψη του μη δοσμένου, απέχει από τη λήψη του μη δοσμένου. Ό,τι είναι περιουσία και υπάρχοντα άλλου, είτε στο χωριό είτε στο δάσος, αυτό το μη δοσμένο, θεωρούμενο κλοπή, δεν το παίρνει.
«Έχοντας εγκαταλείψει τη λανθασμένη σεξουαλική συμπεριφορά, απέχει από τη λανθασμένη σεξουαλική συμπεριφορά. Εκείνες που είναι προστατευόμενες από τη μητέρα... κ.λπ... ακόμη και περιφραγμένες με στεφάνι λουλουδιών, με τέτοιες δεν διαπράττει μοιχεία.
«Έχοντας εγκαταλείψει την ψευδολογία, απέχει από την ψευδολογία. Έχοντας πάει σε συνέλευση ή σε συγκέντρωση, ή ανάμεσα σε συγγενείς ή ανάμεσα σε συντεχνία ή ανάμεσα στη βασιλική οικογένεια, οδηγημένος ως μάρτυρας και ερωτηθείς - 'Έλα, άνθρωπε, πες ό,τι γνωρίζεις', αυτός μη γνωρίζοντας λέει 'δεν γνωρίζω', ή γνωρίζοντας λέει 'γνωρίζω', ή μη βλέποντας λέει 'δεν βλέπω', ή βλέποντας λέει 'βλέπω'. Έτσι για χάρη του εαυτού του ή για χάρη άλλου ή για χάρη κάποιου υλικού κέρδους δεν λέει συνειδητό ψέμα.
«Έχοντας εγκαταλείψει τη διχαστική ομιλία, απέχει από τη διχαστική ομιλία - δεν επαναλαμβάνει αλλού αυτά που άκουσε εδώ για να διχάσει αυτούς, ούτε επαναλαμβάνει σε αυτούς αυτά που άκουσε αλλού για να διχάσει εκείνους. Έτσι είναι αυτός που ενώνει αυτούς που είναι διχασμένοι, που ενθαρρύνει αυτούς που είναι ενωμένοι, που απολαμβάνει την αρμονία, χαίρεται με την αρμονία, ευχαριστιέται με την αρμονία, εκφράζει λόγια που δημιουργούν αρμονία.
«Έχοντας εγκαταλείψει τη σκληρή ομιλία, απέχει από τη σκληρή ομιλία. Εκφράζει λόγια που είναι απαλά, ευχάριστα στο αυτί, στοργικά, που πηγαίνουν στην καρδιά, ευγενικά, αρεστά και ευχάριστα στους πολλούς.
«Έχοντας εγκαταλείψει τη φλυαρία, απέχει από τη φλυαρία· μιλάει την κατάλληλη στιγμή, εκφράζει αυτό που είναι πραγματικό, μιλάει για το όφελος, για τη Διδασκαλία και τη μοναστική διαγωγή· τα λόγια του είναι πολύτιμα, έγκαιρα, λογικά, μετρημένα και γεμάτα νόημα.
«Δεν είναι πλεονέκτης. Ό,τι είναι περιουσία και υπάρχοντα άλλου, αυτό δεν ποθεί - «Αχ, μακάρι αυτό που είναι του άλλου να ήταν δικό μου!»
«Δεν έχει κακόβουλο νου, έχει λογισμούς χωρίς μοχθηρία - «Αυτά τα όντα ας είναι χωρίς εχθρότητα, χωρίς δυσαρέσκεια, χωρίς φασαρία, ευτυχισμένα, ας φροντίζουν τον εαυτό τους».
«Έχει ορθή άποψη, χωρίς διεστραμμένη ενόραση - "Υπάρχει δωρεά, υπάρχει θυσία, υπάρχει προσφορά, υπάρχει καρπός και επακόλουθο των καλών και κακών πράξεων, υπάρχει αυτός ο κόσμος, υπάρχει άλλος κόσμος, υπάρχει μητέρα, υπάρχει πατέρας, υπάρχουν όντα με αυθόρμητη γέννηση, υπάρχουν στον κόσμο ασκητές και βραχμάνοι που έχουν φτάσει σωστά και ασκούνται ορθά, οι οποίοι έχοντας οι ίδιοι κατανοήσει πλήρως αυτόν τον κόσμο και τον άλλο κόσμο με άμεση γνώση, τους διακηρύσσουν". Με αυτές τις δέκα ιδιότητες, μοναχοί, προικισμένος, σαν να μεταφέρθηκε έτσι τοποθετείται στον παράδεισο». Πρώτο.