1.
Η πρώτη ομιλία για τον Μαχανάμα
1017.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στους Σάκκα, στην Καπιλαβάττχου, στο μοναστήρι του Νιγκρόντα.
Τότε ο Μαχανάμα ο Σάκκα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι.
Καθισμένος στο πλάι, ο Μαχανάμα ο Σάκκα είπε στον Ευλογημένο:
«Αυτή, σεβάσμιε κύριε, η Καπιλαβάττχου είναι επιτυχημένη και ακμάζουσα και γνωστή σε πολλούς και γεμάτη με ανθρώπους και με στενά αδιέξοδα.
Έτσι εγώ λοιπόν, σεβάσμιε κύριε, αφού υπηρετήσω τον Ευλογημένο ή τους μοναχούς που ανυψώνουν τον νου, την απογευματινή περίοδο της ημέρας μπαίνοντας στην Καπιλαβάττχου·
συναντώ ακόμη και ελέφαντα, σεβάσμιε κύριε·
συναντώ ακόμη και άλογο, σεβάσμιε κύριε·
συναντώ ακόμη και άρμα, σεβάσμιε κύριε·
συναντώ ακόμη και κάρο, σεβάσμιε κύριε·
συναντώ ακόμη και άνθρωπο, σεβάσμιε κύριε.
Σε μένα, σεβάσμιε κύριε, εκείνη τη στιγμή χάνεται η μνήμη σχετικά με τον Ευλογημένο, χάνεται η μνήμη σχετικά με τη Διδασκαλία, χάνεται η μνήμη σχετικά με την Κοινότητα.
Σε μένα, σεβάσμιε κύριε, έρχεται αυτή η σκέψη:
'Αν εγώ πέθαινα αυτή τη στιγμή, ποιος θα ήταν ο προορισμός μου, ποια η μελλοντική ζωή μου;'»
«Μη φοβάσαι, Μαχανάμα, μη φοβάσαι, Μαχανάμα! Χωρίς κακό θα είναι ο θάνατός σου, χωρίς κακό η λήξη του χρόνου σου. Οποιουδήποτε, Μαχανάμα, η συνείδηση για μεγάλο χρονικό διάστημα έχει αναπτυχθεί μέσω της πίστης, η συνείδηση έχει αναπτυχθεί μέσω της ηθικής, η συνείδηση έχει αναπτυχθεί μέσω της μάθησης, η συνείδηση έχει αναπτυχθεί μέσω της γενναιοδωρίας, η συνείδηση έχει αναπτυχθεί μέσω της σοφίας, αυτού αυτό το σώμα είναι υλικό, αποτελούμενο από τα τέσσερα πρωταρχικά υλικά στοιχεία, γεννημένο από μητέρα και πατέρα, θρεμμένο με ρύζι και αρτοπαρασκεύασμα, υποκείμενο στην παροδικότητα, στην τριβή, στη μάλαξη, στη διάλυση και στην αποσύνθεση. Αυτό εδώ ακριβώς είτε κοράκια το τρώνε είτε γύπες το τρώνε είτε γεράκια το τρώνε είτε σκύλοι το τρώνε είτε τσακάλια το τρώνε είτε διάφορα είδη εμβίων όντων το τρώνε· και η συνείδησή του που για μεγάλο χρονικό διάστημα έχει αναπτυχθεί μέσω της πίστης... κ.λπ... έχει αναπτυχθεί μέσω της σοφίας, αυτή πηγαίνει προς τα πάνω, πηγαίνει προς την υπεροχή.
«Όπως, Μαχανάμα, ένας άνθρωπος αφού βύθιζε ένα δοχείο με βουτυρέλαιο ή ένα δοχείο με λάδι σε μια βαθιά λίμνη νερού, θα το έσπαγε. Εκεί ό,τι θα ήταν χαλίκι ή κεραμικό, αυτό θα πήγαινε προς τα κάτω· και ό,τι θα ήταν εκεί βουτυρέλαιο ή λάδι, αυτό θα πήγαινε προς τα πάνω, θα πήγαινε προς την υπεροχή. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, Μαχανάμα, οποιουδήποτε η συνείδηση για μεγάλο χρονικό διάστημα έχει αναπτυχθεί μέσω της πίστης... κ.λπ... η συνείδηση έχει αναπτυχθεί μέσω της σοφίας, αυτού αυτό το σώμα είναι υλικό, αποτελούμενο από τα τέσσερα πρωταρχικά υλικά στοιχεία, γεννημένο από μητέρα και πατέρα, θρεμμένο με ρύζι και αρτοπαρασκεύασμα, υποκείμενο στην παροδικότητα, στην τριβή, στη μάλαξη, στη διάλυση και στην αποσύνθεση, αυτό εδώ ακριβώς είτε κοράκια το τρώνε είτε γύπες το τρώνε είτε γεράκια το τρώνε είτε σκύλοι το τρώνε είτε τσακάλια το τρώνε είτε διάφορα είδη εμβίων όντων το τρώνε· και η συνείδησή του που για μεγάλο χρονικό διάστημα έχει αναπτυχθεί μέσω της πίστης... κ.λπ... έχει αναπτυχθεί μέσω της σοφίας, αυτή πηγαίνει προς τα πάνω, πηγαίνει προς την υπεροχή. Και όμως σε σένα, Μαχανάμα, η συνείδηση για μεγάλο χρονικό διάστημα έχει αναπτυχθεί μέσω της πίστης... κ.λπ... η συνείδηση έχει αναπτυχθεί μέσω της σοφίας. Μη φοβάσαι, Μαχανάμα, μη φοβάσαι, Μαχανάμα! Χωρίς κακό θα είναι ο θάνατός σου, χωρίς κακό η λήξη του χρόνου σου». Πρώτο.