4.
Η πρώτη ομιλία για τον ασθενή
195.
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στο Ρατζάγκαχα, στο Άλσος των Μπαμπού, στο καταφύγιο σίτισης σκιούρων.
Εκείνη την περίοδο ο σεβάσμιος Μαχακασσάπα διέμενε στη σπηλιά Πιππάλι, άρρωστος, ταλαιπωρημένος, βαριά ασθενής.
Τότε ο Ευλογημένος, την απογευματινή περίοδο της ημέρας, αφού βγήκε από την απομόνωση, πήγε εκεί όπου ήταν ο σεβάσμιος Μαχακασσάπα·
αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα.
Αφού κάθισε, ο Ευλογημένος είπε στον σεβάσμιο Μαχακασσάπα:
«Μήπως, Κάσσαπα, είσαι καλά, μήπως τα βγάζεις πέρα; Μήπως τα δυσάρεστα αισθήματα υποχωρούν, όχι εντείνονται· Είναι εμφανής η υποχώρησή τους, όχι η ένταση;» «Δεν είμαι καλά, σεβάσμιε κύριε, δεν τα βγάζω πέρα. Έντονα δυσάρεστα αισθήματα εντείνονται σε μένα, δεν υποχωρούν· είναι εμφανής η έντασή τους, όχι η υποχώρηση».
«Αυτοί οι επτά, Κάσσαπα, παράγοντες της φώτισης έχουν διδαχθεί σωστά από εμένα, αναπτυγμένοι και καλλιεργημένοι, οδηγούν στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα. Ποια είναι τα επτά; Ο παράγοντας φώτισης της μνήμης, Κάσσαπα, έχει διδαχθεί σωστά από εμένα, αναπτυγμένος και καλλιεργημένος, οδηγεί στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα... κ.λπ... ο παράγοντας φώτισης της αταραξίας, Κάσσαπα, έχει διδαχθεί σωστά από εμένα, αναπτυγμένος και καλλιεργημένος, οδηγεί στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα. Αυτοί, Κάσσαπα, οι επτά παράγοντες της φώτισης έχουν διδαχθεί σωστά από εμένα, αναπτυγμένοι και καλλιεργημένοι, οδηγούν στην άμεση γνώση, στην ανώτατη φώτιση, στο Νιμπάνα». «Πράγματι, Ευλογημένε, παράγοντες της φώτισης· πράγματι, Καλότυχε, παράγοντες της φώτισης».
Αυτά είπε ο Ευλογημένος. Ο σεβάσμιος Μαχακασσάπα, ευχαριστημένος, αγαλλίασε με τα λόγια του Ευλογημένου. Και ο σεβάσμιος Μαχακασσάπα ανάρρωσε από εκείνη την ασθένεια. Και έτσι εγκαταλείφθηκε εκείνη η ασθένεια του σεβάσμιου Μαχακασσάπα. Τέταρτο.