8.
Η πρώτη ομιλία για την περιπλάνηση στους θεούς
1014.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Τότε ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα -
όπως ακριβώς ένας δυνατός άνδρας θα άπλωνε το λυγισμένο χέρι του ή θα λύγιζε το απλωμένο χέρι του, ακριβώς έτσι -
εξαφανίστηκε από το άλσος του Τζέτα και εμφανίστηκε στους θεούς Ταβατίμσα.
Τότε αρκετές θεότητες που ανήκαν στους Τριάντα Τρεις πλησίασαν τον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα·
αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον σεβάσμιο Μαχαμογκαλλάνα και στάθηκαν στο πλάι.
Σε εκείνες τις θεότητες που στέκονταν στο πλάι, ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα είπε αυτό -
«Καλό είναι πράγματι, φίλοι, να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, φίλοι, έτσι μερικά όντα εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιούνται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Καλό είναι πράγματι, φίλοι, στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... καλό είναι πράγματι, φίλοι, να είναι κανείς προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, άθραυστη... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ηθική αρεστή στους ευγενείς, φίλοι, έτσι μερικά όντα εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιούνται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο».
«Καλό είναι πράγματι, αγαπητέ Μογκαλλάνα, να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα - 'Πράγματι αυτός ο Ευλογημένος... κ.λπ... ο Διδάσκαλος θεών και ανθρώπων, ο Φωτισμένος, ο Ευλογημένος'. Εξαιτίας του να είναι κανείς προικισμένος με ακλόνητη πεποίθηση στον Βούδα, αγαπητέ Μογκαλλάνα, έτσι μερικά όντα εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιούνται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο. Καλό είναι πράγματι, αγαπητέ Μογκαλλάνα, στη Διδασκαλία... κ.λπ... στην Κοινότητα... κ.λπ... η κατοχή ηθικής αρεστής στους ευγενείς, άθραυστης... κ.λπ... οδηγούσας στην αυτοσυγκέντρωση. Εξαιτίας της κατοχής ηθικής αρεστής στους ευγενείς, αγαπητέ Μογκαλλάνα, έτσι μερικά όντα εδώ με την κατάρρευση του σώματος κατά τον θάνατο επαναγεννιούνται στον καλότυχο κόσμο, στον ευδαιμονικό κόσμο». Όγδοη.