5.
Η ομιλία για το δέντρο Παριτσατάκα
69.
«Όταν, μοναχοί, το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών έχει κιτρινισμένα φύλλα, οι Τριάντα Τρεις θεοί, μοναχοί, εκείνη την περίοδο είναι ευχαριστημένοι -
"Τώρα το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα έχει κιτρινισμένα φύλλα· σε σύντομο χρόνο τώρα θα ρίξει τα φύλλα του."
«Όταν, μοναχοί, το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών έχει ρίξει τα φύλλα του, οι Τριάντα Τρεις θεοί, μοναχοί, εκείνη την περίοδο είναι ευχαριστημένοι - "Τώρα το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα έχει ρίξει τα φύλλα του· σε σύντομο χρόνο τώρα θα βγάλει δικτυωτά φύλλα."
«Όταν, μοναχοί, το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών έχει βγάλει δικτυωτά φύλλα, οι Τριάντα Τρεις θεοί, μοναχοί, εκείνη την περίοδο είναι ευχαριστημένοι - "Τώρα το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα έχει βγάλει δικτυωτά φύλλα· σε σύντομο χρόνο τώρα θα βγάλει ξεχωριστά φύλλα."
«Όταν, μοναχοί, το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών έχει βγάλει ξεχωριστά φύλλα, οι Τριάντα Τρεις θεοί, μοναχοί, εκείνη την περίοδο είναι ευχαριστημένοι - "Τώρα το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα έχει βγάλει ξεχωριστά φύλλα· σε σύντομο χρόνο τώρα θα βγάλει μπουμπούκια."
«Όταν, μοναχοί, το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών έχει βγάλει μπουμπούκια, οι Τριάντα Τρεις θεοί, μοναχοί, εκείνη την περίοδο είναι ευχαριστημένοι - "Τώρα το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα έχει βγάλει μπουμπούκια· σε σύντομο χρόνο τώρα θα βγάλει κάλυκες."
«Όταν, μοναχοί, το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών έχει βγάλει κάλυκες, οι Τριάντα Τρεις θεοί, μοναχοί, εκείνη την περίοδο είναι ευχαριστημένοι - "Τώρα το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα έχει βγάλει κάλυκες· σε σύντομο χρόνο τώρα θα ανθίσει πλήρως."
«Όταν, μοναχοί, το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών ανθίζει πλήρως, οι Τριάντα Τρεις θεοί, μοναχοί, ευχαριστημένοι, στη ρίζα του δέντρου παριτσχάττακα κοβιλάρα για τέσσερις θεϊκούς μήνες, προικισμένοι και εφοδιασμένοι με τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής, απολαμβάνουν τη ζωή.
«Όταν όμως, μοναχοί, το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα ανθίζει πλήρως, πενήντα γιότζανα ολόγυρα είναι γεμάτα με τη λάμψη του, και η οσμή του πηγαίνει εκατό γιότζανα με τον άνεμο· αυτή είναι η δύναμη του δέντρου παριτσχάττακα κοβιλάρα.
«Ακριβώς έτσι, μοναχοί, όταν ένας ευγενής μαθητής σκέφτεται την αναχώρηση από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, ο ευγενής μαθητής, μοναχοί, εκείνη την περίοδο είναι σαν το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών με κιτρινισμένα φύλλα.
«Όταν, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής, αφού ξύρισε τα μαλλιά και τα γένια του και ντύθηκε με ώχρινα ρούχα, αναχώρησε από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, ο ευγενής μαθητής, μοναχοί, εκείνη την περίοδο είναι σαν το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών που έχει ρίξει τα φύλλα του.
«Όταν, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής, αποστασιοποιημένος από τις ηδονές... κ.λπ... έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, διαμένει, ο ευγενής μαθητής, μοναχοί, εκείνη την περίοδο είναι σαν το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών που έχει βγάλει δικτυωτά φύλλα.
«Όταν, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής, με τον κατευνασμό του λογισμού και του συλλογισμού... κ.λπ... έχοντας επιτύχει τη δεύτερη διαλογιστική έκσταση, διαμένει, ο ευγενής μαθητής, μοναχοί, εκείνη την περίοδο είναι σαν το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών που έχει βγάλει ξεχωριστά φύλλα.
«Όταν, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής, με την απαλλαγή από την αγαλλίαση... κ.λπ... έχοντας επιτύχει την τρίτη διαλογιστική έκσταση, διαμένει, ο ευγενής μαθητής, μοναχοί, εκείνη την περίοδο είναι σαν το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών που έχει βγάλει μπουμπούκια.
«Όταν, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής, με την εγκατάλειψη της ευχαρίστησης και με την εγκατάλειψη του πόνου... κ.λπ... έχοντας επιτύχει την τέταρτη διαλογιστική έκσταση, διαμένει, ο ευγενής μαθητής, μοναχοί, εκείνη την περίοδο είναι σαν το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών που έχει βγάλει κάλυκες.
«Όταν, μοναχοί, ένας ευγενής μαθητής, με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών... κ.λπ... έχοντας συνειδητοποιήσει, έχοντας επιτύχει, διαμένει, ο ευγενής μαθητής, μοναχοί, εκείνη την περίοδο είναι σαν το δέντρο παριτσχάττακα κοβιλάρα των Τριάντα Τριών θεών που ανθίζει πλήρως.
«Εκείνη την περίοδο, μοναχοί, οι γήινοι θεοί διακηρύσσουν με δυνατή φωνή - "Αυτός ο σεβάσμιος με το τάδε όνομα, συγκάτοικος μαθητής του σεβάσμιου με το τάδε όνομα, από το δείνα χωριό ή την κωμόπολη, αναχωρήσας από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παραμένει." Ακούγοντας τον ήχο των γήινων θεών, οι θεοί που κυβερνώνται από τους τέσσερις μεγάλους βασιλείς... κ.λπ... οι Τριάντα Τρεις θεοί... οι θεοί Γιάμα... οι θεοί Τουσίτα... οι δημιουργοχαρείς θεοί... οι θεοί που ελέγχουν τα δημιουργήματα άλλων... οι θεοί της συντροφιάς του Βράχμα διακηρύσσουν με δυνατή φωνή - "Αυτός ο σεβάσμιος με το τάδε όνομα, συγκάτοικος μαθητής του σεβάσμιου με το τάδε όνομα, από το δείνα χωριό ή την κωμόπολη, αναχωρήσας από την οικογενειακή ζωή στην άστεγη ζωή, με την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών, έχοντας ο ίδιος κατανοήσει πλήρως με άμεση γνώση την απελευθέρωση του νου και την απελευθέρωση μέσω σοφίας χωρίς νοητικές διαφθορές στην παρούσα ζωή, έχοντας επιτύχει, παραμένει." Έτσι εκείνη τη στιγμή, εκείνη την ώρα, ο ήχος ανεβαίνει μέχρι τον κόσμο του Βράχμα· αυτή είναι η δύναμη του μοναχού που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές». Πέμπτο.