1.
Η ομιλία για αυτό που έχει τη φύση της αποσύνθεσης
84.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Τότε ο σεβάσμιος Άναντα πλησίασε τον Ευλογημένο... κ.λπ...
Καθισμένος στο πλάι, ο σεβάσμιος Άναντα είπε στον Ευλογημένο:
«'Κόσμος, κόσμος', σεβάσμιε κύριε, λέγεται. Σε ποιο βαθμό άραγε, σεβάσμιε κύριε, ονομάζεται κόσμος;» «Ό,τι, Άναντα, έχει τη φύση της αποσύνθεσης, αυτό ονομάζεται κόσμος στη διαγωγή των ευγενών. Και τι, Άναντα, έχει τη φύση της αποσύνθεσης; Το μάτι, Άναντα, έχει τη φύση της αποσύνθεσης, οι υλικές μορφές έχουν τη φύση της αποσύνθεσης, η οφθαλμική συνείδηση έχει τη φύση της αποσύνθεσης, η οφθαλμική επαφή έχει τη φύση της αποσύνθεσης, ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη... κ.λπ... και αυτό έχει τη φύση της αποσύνθεσης... κ.λπ... η γλώσσα έχει τη φύση της αποσύνθεσης, οι γεύσεις έχουν τη φύση της αποσύνθεσης, η γλωσσική συνείδηση έχει τη φύση της αποσύνθεσης, η γλωσσική επαφή έχει τη φύση της αποσύνθεσης, ό,τι εγείρεται με τη γλωσσική επαφή ως συνθήκη... κ.λπ... και αυτό έχει τη φύση της αποσύνθεσης... κ.λπ... ο νους έχει τη φύση της αποσύνθεσης, τα νοητικά φαινόμενα έχουν τη φύση της αποσύνθεσης, η νοητική συνείδηση έχει τη φύση της αποσύνθεσης, η νοητική επαφή έχει τη φύση της αποσύνθεσης, ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό έχει τη φύση της αποσύνθεσης. Ό,τι, Άναντα, έχει τη φύση της αποσύνθεσης, αυτό ονομάζεται κόσμος στη διαγωγή των ευγενών». Πρώτο.