10.
Η ομιλία για τη μητέρα του Νάντα
53.
Έτσι έχω ακούσει -
κάποτε ο σεβάσμιος Σαριπούττα και ο σεβάσμιος Μαχαμογκαλλάνα περιπλανιόνταν στη Νότια Ορεινή Περιοχή με μια μεγάλη Κοινότητα μοναχών.
Εκείνη την περίοδο η Νανταμάτα της Βελουκαντακί, λαϊκή ακόλουθος, κοντά στο χάραμα της αυγής σηκώθηκε και απήγγελλε το Παραγιάνα με τη φωνή της.
Εκείνη την περίοδο ο μεγάλος βασιλιάς Βεσσαβάνα πήγαινε από τη βόρεια κατεύθυνση προς τη νότια κατεύθυνση για κάποια υπόθεση. Ο μεγάλος βασιλιάς Βεσσαβάνα άκουσε τη λαϊκή ακόλουθο Νανταμάτα να απαγγέλλει το Παραγιάνα με τη φωνή της, και αφού άκουσε, στάθηκε περιμένοντας το τέλος της ομιλίας.
Τότε η λαϊκή ακόλουθος Νανταμάτα, αφού απήγγειλε το Παραγιάνα με τη φωνή της, έμεινε σιωπηλή. Τότε ο μεγάλος βασιλιάς Βεσσαβάνα, γνωρίζοντας το τέλος της ομιλίας της λαϊκής ακολούθου Νανταμάτα, έδωσε ευχαριστίες - «Καλώς, αδελφή, καλώς, αδελφή!» «Ποιος είναι αυτός, ευπρόσωπε;» «Εγώ είμαι, αδελφή, ο αδελφός σου Βεσσαβάνα, ο μεγάλος βασιλιάς». «Καλώς, ευπρόσωπε, τότε λοιπόν αυτή η επεξήγηση της Διδασκαλίας που απήγγειλα, ας είναι αυτό το δώρο φιλοξενίας για σένα». «Καλώς, αδελφή, ας είναι αυτό το δώρο φιλοξενίας για μένα. Αύριο η Κοινότητα μοναχών με επικεφαλής τον Σαριπούττα και τον Μογκαλλάνα, χωρίς να έχει φάει πρωινό, θα έρθει στη Βελουκαντακά, και αφού σερβίρεις φαγητό σε εκείνη την Κοινότητα μοναχών, ας αφιερώσεις την προσφορά σε μένα. Αυτό θα είναι το δώρο φιλοξενίας για μένα».
Τότε η λαϊκή ακόλουθος Νανταμάτα, αφού πέρασε εκείνη η νύχτα, έβαλε να ετοιμάσουν εξαίσια στερεά και μαλακή τροφή στη δική της κατοικία. Τότε η Κοινότητα μοναχών με επικεφαλής τον Σαριπούττα και τον Μογκαλλάνα, χωρίς να έχει φάει πρωινό, έφτασε στη Βελουκαντακά. Τότε η λαϊκή ακόλουθος Νανταμάτα απευθύνθηκε σε κάποιον άνθρωπο - «Έλα εσύ, άνθρωπε, πήγαινε στο μοναστήρι και ανακοίνωσε στην Κοινότητα μοναχών την κατάλληλη ώρα - 'Είναι η ώρα, σεβάσμιε κύριε, το γεύμα είναι έτοιμο στην κατοικία της κυρίας Νανταμάτα'». «Ναι, κυρία», απάντησε εκείνος ο άνθρωπος στη λαϊκή ακόλουθο Νανταμάτα και αφού πήγε στο μοναστήρι, ανακοίνωσε στην Κοινότητα μοναχών την κατάλληλη ώρα - «Είναι η ώρα, σεβάσμιε κύριε, το γεύμα είναι έτοιμο στην κατοικία της κυρίας Νανταμάτα». Τότε η Κοινότητα μοναχών με επικεφαλής τον Σαριπούττα και τον Μογκαλλάνα, αφού ντύθηκε την πρωινή περίοδο της ημέρας και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες, πήγε στην κατοικία της λαϊκής ακολούθου Νανταμάτα· αφού έφτασε, κάθισε στο προετοιμασμένο κάθισμα. Τότε η λαϊκή ακόλουθος Νανταμάτα ιδιοχείρως ικανοποίησε και περιποιήθηκε την Κοινότητα μοναχών με επικεφαλής τον Σαριπούττα και τον Μογκαλλάνα με εξαίσια στερεά και μαλακή τροφή.
Τότε η λαϊκή ακόλουθος Νανταμάτα, όταν ο σεβάσμιος Σαριπούττα τελείωσε να τρώει και είχε απομακρύνει το χέρι του από το κύπελλο, κάθισε στο πλάι. Στη λαϊκή ακόλουθο Νανταμάτα που καθόταν στο πλάι, ο σεβάσμιος Σαριπούττα είπε αυτό - «Ποιος όμως σου ανακοίνωσε, Νανταμάτα, την άφιξη της Κοινότητας μοναχών;»
«Εδώ εγώ, σεβάσμιε κύριε, κοντά στο χάραμα της αυγής σηκώθηκα και αφού απήγγειλα το Παραγιάνα με τη φωνή μου, έμεινα σιωπηλή. Τότε, σεβάσμιε κύριε, ο μεγάλος βασιλιάς Βεσσαβάνα, γνωρίζοντας το τέλος της ομιλίας μου, έδωσε ευχαριστίες - 'Καλώς, αδελφή, καλώς, αδελφή!' 'Ποιος είναι αυτός, ευπρόσωπε;' 'Εγώ είμαι, αδελφή, ο αδελφός σου Βεσσαβάνα, ο μεγάλος βασιλιάς'. 'Καλώς, ευπρόσωπε, τότε λοιπόν αυτή η επεξήγηση της Διδασκαλίας που απήγγειλα, ας είναι αυτό το δώρο φιλοξενίας για σένα'. 'Καλώς, αδελφή, ας είναι αυτό το δώρο φιλοξενίας για μένα. Αύριο η Κοινότητα μοναχών με επικεφαλής τον Σαριπούττα και τον Μογκαλλάνα, χωρίς να έχει φάει πρωινό, θα έρθει στη Βελουκαντακά, και αφού σερβίρεις φαγητό σε εκείνη την Κοινότητα μοναχών, ας αφιερώσεις την προσφορά σε μένα. Αυτό θα είναι το δώρο φιλοξενίας για μένα'. Αυτή η αξιέπαινη πράξη και το μεγαλείο της αξιέπαινης πράξης σε αυτή τη δωρεά, σεβάσμιε κύριε, ας είναι για την ευτυχία του μεγάλου βασιλιά Βεσσαβάνα».
«Θαυμαστό, μητέρα του Νάντα, εκπληκτικό, μητέρα του Νάντα! Πώς είναι δυνατόν να συνομιλείς πρόσωπο με πρόσωπο με τον μεγάλο βασιλιά Βεσσαβάνα, έναν τόσο ισχυρό, τόσο επιφανή νεαρό θεό».
«Αυτό δεν είναι, σεβάσμιε κύριε, το μόνο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο σε μένα. Υπάρχει σε μένα και άλλο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο. Εδώ, σεβάσμιε κύριε, είχα ένα μοναχοπαίδι ονόματι Νάντα, αγαπητό και λατρεμένο. Αυτόν οι βασιλιάδες για κάποιο παράπτωμα, αφού τον άρπαξαν με τη βία, του αφαίρεσαν τη ζωή. Όταν όμως εκείνο το παιδί συλλαμβανόταν ή συλλαμβανόταν, ή σκοτωνόταν ή σκοτωνόταν, ή είχε σκοτωθεί ή σκοτωνόταν, δεν γνωρίζω άμεσα καμία μεταβολή της συνείδησης». «Θαυμαστό, μητέρα του Νάντα, εκπληκτικό, μητέρα του Νάντα! Πώς είναι δυνατόν να εξαγνίζεις ακόμη και την κλίση του νου».
«Αυτό δεν είναι, σεβάσμιε κύριε, το μόνο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο σε μένα. Υπάρχει σε μένα και άλλο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο. Εδώ, σεβάσμιε κύριε, ο σύζυγός μου πέθανε και επαναγεννήθηκε σε κάποια σφαίρα δαιμόνων. Αυτός μου εμφανίστηκε με εκείνη ακριβώς την προηγούμενη ατομική ύπαρξη. Εγώ όμως, σεβάσμιε κύριε, δεν γνωρίζω άμεσα καμία μεταβολή της συνείδησης εξαιτίας αυτού». «Θαυμαστό, μητέρα του Νάντα, εκπληκτικό, μητέρα του Νάντα! Πώς είναι δυνατόν να εξαγνίζεις ακόμη και την κλίση του νου».
«Αυτό δεν είναι, σεβάσμιε κύριε, το μόνο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο σε μένα. Υπάρχει σε μένα και άλλο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο. Από τότε, σεβάσμιε κύριε, που φέρθηκα ως νεαρή στον σύζυγό μου τον νεαρό, δεν γνωρίζω άμεσα ότι πρόδωσα τον σύζυγο ούτε με τη σκέψη, πόσο μάλλον με το σώμα!» «Θαυμαστό, μητέρα του Νάντα, εκπληκτικό, μητέρα του Νάντα! Πώς είναι δυνατόν να εξαγνίζεις ακόμη και την κλίση του νου».
«Αυτό δεν είναι, σεβάσμιε κύριε, το μόνο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο σε μένα. Υπάρχει σε μένα και άλλο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο. Από τότε, σεβάσμιε κύριε, που δηλώθηκα ως λαϊκή ακόλουθος, δεν γνωρίζω άμεσα ότι παραβίασα σκόπιμα κάποιον κανόνα εξάσκησης». «Θαυμαστό, μητέρα του Νάντα, εκπληκτικό, μητέρα του Νάντα!»
«Αυτό δεν είναι, σεβάσμιε κύριε, το μόνο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο σε μένα. Υπάρχει σε μένα και άλλο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο. Εδώ εγώ, σεβάσμιε κύριε, όποτε επιθυμώ, αποστασιοποιημένη από τις ηδονές, αποστασιοποιημένη από τις φαύλες νοητικές καταστάσεις, έχοντας επιτύχει την πρώτη διαλογιστική έκσταση, που συνοδεύεται από λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αποστασιοποίηση, διαμένω. Με τον κατευνασμό του λογισμού και του συλλογισμού, έχοντας επιτύχει τη δεύτερη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από εσωτερική ηρεμία και ενότητα του νου, χωρίς λογισμό και συλλογισμό, με αγαλλίαση και ευτυχία που γεννιούνται από την αποστασιοποίηση, διαμένω. Με την απαλλαγή από την αγαλλίαση, παραμένω με αταραξία, μνήμων και με πλήρη επίγνωση, και βιώνω σωματική ευτυχία, αυτό που οι ευγενείς περιγράφουν ως - 'αυτός που έχει αταραξία και μνήμη, που διαμένει στην ευτυχία', έχοντας επιτύχει την τρίτη διαλογιστική έκσταση, διαμένω. Με την εγκατάλειψη της ευχαρίστησης και με την εγκατάλειψη του πόνου, και με την προηγούμενη πάροδο της ευαρέσκειας και της δυσαρέσκειας, έχοντας επιτύχει την τέταρτη διαλογιστική έκσταση, που χαρακτηρίζεται από ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο και την εξάγνιση της μνήμης λόγω της αταραξίας, διαμένω». «Θαυμαστό, μητέρα του Νάντα, εκπληκτικό, μητέρα του Νάντα!»
«Αυτό δεν είναι, σεβάσμιε κύριε, το μόνο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο σε μένα. Υπάρχει σε μένα και άλλο θαυμαστό και εκπληκτικό φαινόμενο. Αυτοί οι πέντε κατώτεροι νοητικοί δεσμοί, σεβάσμιε κύριε, που έχουν διδαχθεί από τον Ευλογημένο, εγώ δεν θεωρώ κανέναν από αυτούς μη εγκαταλελειμμένο στον εαυτό μου». «Θαυμαστό, μητέρα του Νάντα, εκπληκτικό, μητέρα του Νάντα!»
Τότε ο σεβάσμιος Σαριπούττα, αφού δίδαξε, παρακίνησε, ενθάρρυνε και ευχαρίστησε τη Νανταμάτα, λαϊκή ακόλουθο, με μια ομιλία για το Ντάμμα, σηκώθηκε από τη θέση του και έφυγε. Δέκατη.