5.
Η ομιλία για τον κοπροσκαθάρο
161.
Διέμενε στη Σαβάτθι... κ.λπ...
«Σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ...
για το επίτευγμα.
Όπως, μοναχοί, ένα σκαθάρι της κοπριάς που τρέφεται με κοπριά, γεμάτο κοπριά, γεμάτο με κοπριά.
Και μπροστά του υπάρχει ένας μεγάλος σωρός κοπριάς.
Αυτό θα περιφρονούσε ένα άλλο σκαθάρι της κοπριάς -
'Εγώ τρέφομαι με κοπριά, είμαι γεμάτο κοπριά, γεμάτο με κοπριά, και μπροστά μου υπάρχει αυτός ο μεγάλος σωρός κοπριάς'.
Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, μοναχοί, εδώ κάποιος μοναχός κυριευμένος από το υλικό κέρδος, την τιμή και τη φήμη, με κατακυριευμένη συνείδηση, αφού ντύθηκε το πρωί και πήρε το κύπελλο και τους χιτώνες του, εισέρχεται σε χωριό ή κωμόπολη για προσφερόμενη τροφή.
Αυτός εκεί τελειώνει να τρώει και έχει όσο χρειάζεται, και είναι προσκεκλημένος για αύριο, και η προσφερόμενη τροφή του είναι γεμάτη.
Αυτός, αφού πήγε στο μοναστήρι, καυχιέται στη μέση της ομάδας μοναχών -
'Τελείωσα να τρώω και είχα όσο χρειαζόμουν, είμαι προσκεκλημένος για αύριο, και η προσφερόμενη τροφή μου είναι γεμάτη, είμαι αποδέκτης των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς, αλλά αυτοί οι άλλοι μοναχοί έχουν λίγη αξία, είναι χωρίς επιρροή, δεν είναι αποδέκτες των αναγκαίων ειδών χιτώνων, προσφερόμενης τροφής, καταλύματος και φαρμάκων για ασθενείς'.
Αυτός, κυριευμένος από εκείνο το υλικό κέρδος, την τιμή και τη φήμη, με κατακυριευμένη συνείδηση, περιφρονεί άλλους ευπρεπείς μοναχούς.
Διότι αυτό, μοναχοί, είναι για εκείνον τον ανόητο άνθρωπο για πολύ καιρό προς βλάβη και οδύνη.
Τόσο σκληρό, μοναχοί, είναι το υλικό κέρδος, η τιμή και η φήμη... κ.λπ...
έτσι πρέπει να εξασκείστε, μοναχοί».
Πέμπτο.