5.
Η ομιλία στον Μανατθάντχα
201.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Εκείνη την περίοδο ένας βραχμάνος ονόματι Μανατθάντα διέμενε στη Σαβάτθι.
Αυτός δεν απέδιδε σεβασμό ούτε στη μητέρα, ούτε στον πατέρα, ούτε στον δάσκαλο, ούτε στον μεγαλύτερο αδελφό.
Εκείνη την περίοδο ο Ευλογημένος, περιτριγυρισμένος από μια μεγάλη ακολουθία, δίδασκε τη Διδασκαλία.
Τότε στον βραχμάνο Μανατθάντα ήρθε αυτή η σκέψη:
«Αυτός ο ασκητής Γκόταμα, περιτριγυρισμένος από μια μεγάλη ακολουθία, διδάσκει τη Διδασκαλία.
Γιατί να μην πάω εκεί όπου βρίσκεται ο ασκητής Γκόταμα;
Αν ο ασκητής Γκόταμα μου μιλήσει, κι εγώ θα του μιλήσω.
Αν ο ασκητής Γκόταμα δεν μου μιλήσει, ούτε εγώ θα του μιλήσω».
Τότε ο βραχμάνος Μανατθάντα πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, στάθηκε σιωπηλός στο πλάι.
Τότε ο Ευλογημένος δεν του μίλησε.
Τότε ο βραχμάνος Μανατθάντα -
«Αυτός ο ασκητής Γκόταμα δεν γνωρίζει τίποτα», ήθελε να γυρίσει πίσω από εκεί.
Τότε ο Ευλογημένος, αφού αντιλήφθηκε με τον νου του τον αναλογισμό του νου του βραχμάνου Μανατθάντα, απευθύνθηκε στον βραχμάνο Μανατθάντα με στίχο:
για όποιον σκοπό ήρθες, αυτόν ακριβώς ας καλλιεργήσεις».
Τότε ο βραχμάνος Μανατθάντα - «Ο ασκητής Γκόταμα γνωρίζει τον νου μου», εκεί ακριβώς έπεσε με το κεφάλι του στα πόδια του Ευλογημένου, φιλούσε τα πόδια του Ευλογημένου με το στόμα του, τα έτριβε με τα χέρια του και ανακοίνωνε το όνομά του: «Μανατθάντα είμαι εγώ, αγαπητέ Γκόταμα, Μανατθάντα είμαι εγώ, αγαπητέ Γκόταμα». Τότε εκείνη η συνέλευση γέμισε με έκπληξη: "Είναι καταπληκτικό, πράγματι, αγαπητέ, είναι εκπληκτικό, πράγματι, αγαπητέ! Αυτός ο βραχμάνος Μανατθάντα δεν αποδίδει σεβασμό ούτε στη μητέρα, ούτε στον πατέρα, ούτε στον δάσκαλο, ούτε στον μεγαλύτερο αδελφό· και όμως στον ασκητή Γκόταμα δείχνει τέτοια ύψιστη ευλάβεια». Τότε ο Ευλογημένος είπε στον βραχμάνο Μανατθάντα: «Αρκετά, βραχμάνε, σήκω, κάθισε στο δικό σου κάθισμα. Αφού ο νους σου έχει πίστη σε εμένα». Τότε ο βραχμάνος Μανατθάντα, αφού κάθισε στο δικό του κάθισμα, απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
Ποιοι θα έπρεπε να χαίρουν εκτίμησης, ποιοι θα έπρεπε να τιμώνται καλώς;»
στον δάσκαλο ως τέταρτο,
σε αυτούς δεν πρέπει να δείχνει κανείς αλαζονεία·
σε αυτούς να είναι ευσεβής,
αυτοί θα έπρεπε να χαίρουν εκτίμησης·
αυτοί θα έπρεπε να τιμώνται καλώς.
έχοντας καταβάλει την αλαζονεία, χωρίς σκληρότητα, ας προσκυνά αυτούς τους ανυπέρβλητους».
Όταν αυτό ειπώθηκε, ο βραχμάνος Μανατθάντα είπε στον Ευλογημένο: «Θαυμάσιο, αγαπητέ Γκόταμα... κ.λπ... Ας με θεωρεί ο αξιότιμος Γκόταμα λαϊκό ακόλουθο που έχει καταφύγει στο καταφύγιο εφ' όρου ζωής από σήμερα και στο εξής».