8.
Η ομιλία για τη Μαλλικά
119.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Εκείνη την περίοδο ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα είχε ανέβει στον επάνω όροφο του υπέροχου ανακτόρου μαζί με τη βασίλισσα Μάλλικα.
Τότε ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα είπε στη βασίλισσα Μάλλικα:
«Υπάρχει άραγε σε σένα, Μάλλικα, κάποιος άλλος πιο αγαπητός από τον εαυτό σου;»
«Δεν υπάρχει σε μένα, μεγάλε βασιλιά, κάποιος άλλος πιο αγαπητός από τον εαυτό μου.
Σε σένα όμως, μεγάλε βασιλιά, υπάρχει κάποιος άλλος πιο αγαπητός από τον εαυτό σου;»
«Και σε μένα, Μάλλικα, δεν υπάρχει κάποιος άλλος πιο αγαπητός από τον εαυτό μου».
Τότε ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα, αφού κατέβηκε από το ανάκτορο, πλησίασε τον Ευλογημένο· αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισε στο πλάι. Καθισμένος στο πλάι, ο βασιλιάς Πασενάντι της Κοσάλα είπε στον Ευλογημένο: «Εδώ εγώ, σεβάσμιε κύριε, αφού ανέβηκα στον επάνω όροφο του υπέροχου ανακτόρου μαζί με τη βασίλισσα Μάλλικα, είπα στη βασίλισσα Μάλλικα: 'Υπάρχει άραγε σε σένα, Μάλλικα, κάποιος άλλος πιο αγαπητός από τον εαυτό σου;' Όταν αυτό ειπώθηκε, σεβάσμιε κύριε, η βασίλισσα Μάλλικα μου είπε: 'Δεν υπάρχει σε μένα, μεγάλε βασιλιά, κάποιος άλλος πιο αγαπητός από τον εαυτό μου. Σε σένα όμως, μεγάλε βασιλιά, υπάρχει κάποιος άλλος πιο αγαπητός από τον εαυτό σου;' Όταν αυτό ειπώθηκε, σεβάσμιε κύριε, είπα στη βασίλισσα Μάλλικα: 'Και σε μένα, Μάλλικα, δεν υπάρχει κάποιος άλλος πιο αγαπητός από τον εαυτό μου'».
Τότε ο Ευλογημένος, κατανοώντας αυτό το νόημα, εκείνη τη στιγμή είπε αυτόν τον στίχο:
δεν βρήκε πουθενά κάποιον πιο αγαπητό από τον εαυτό·
έτσι ο εαυτός είναι αγαπητός σε πολλούς άλλους,
για αυτό ας μην βλάπτει τους άλλους αυτός που αγαπά τον εαυτό του».