7.
Η ομιλία για τη μέση
61.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Μπαρανασί, στο Ισιπατάνα, στο πάρκο των ελαφιών.
Εκείνη την περίοδο, πολλοί πρεσβύτεροι μοναχοί, μετά το γεύμα, έχοντας επιστρέψει από τη συλλογή τροφής, είχαν συγκεντρωθεί στην κυκλική αίθουσα συνάθροισης, και εγέρθηκε αυτή η συζήτηση μεταξύ τους -
«Αυτό ειπώθηκε, φίλοι, από τον Ευλογημένο στο Παραγιάνα, στην ερώτηση του Μεττέγια -
Αυτόν τον αποκαλώ μεγάλο άνθρωπο, αυτός εδώ έχει ξεπεράσει τη ράφτρα του θανάτου».
«Ποιο άραγε, φίλοι, είναι το ένα άκρο, ποιο είναι το δεύτερο άκρο, τι είναι η μέση, ποια είναι η ράφτρα;» Όταν αυτό ειπώθηκε, κάποιος μοναχός είπε στους πρεσβύτερους μοναχούς: «Η επαφή, φίλοι, είναι το ένα άκρο, η προέλευση της επαφής είναι το δεύτερο άκρο, η παύση της επαφής είναι η μέση, η επιθυμία είναι η ράφτρα· διότι η επιθυμία τα ράβει μαζί για την επαναγέννηση σε κάθε μία από αυτές τις υπάρξεις. Σε αυτό το βαθμό, φίλοι, ένας μοναχός γνωρίζει άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοεί πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό· γνωρίζοντας άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοώντας πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό, γίνεται αυτός που θέτει τέλος στον υπαρξιακό πόνο στην παρούσα ζωή».
Όταν αυτό ειπώθηκε, κάποιος μοναχός είπε στους πρεσβύτερους μοναχούς: «Το παρελθόν, φίλοι, είναι το ένα άκρο, το μέλλον είναι το δεύτερο άκρο, το παρόν είναι η μέση, η επιθυμία είναι η ράφτρα· διότι η επιθυμία τα ράβει μαζί για την επαναγέννηση σε κάθε μία από αυτές τις υπάρξεις. Σε αυτό το βαθμό, φίλοι, ένας μοναχός γνωρίζει άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοεί πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό· γνωρίζοντας άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοώντας πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό, γίνεται αυτός που θέτει τέλος στον υπαρξιακό πόνο στην παρούσα ζωή».
Όταν αυτό ειπώθηκε, κάποιος μοναχός είπε στους πρεσβύτερους μοναχούς: «Το ευχάριστο αίσθημα, φίλοι, είναι το ένα άκρο, το δυσάρεστο αίσθημα είναι το δεύτερο άκρο, το ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο αίσθημα είναι η μέση, η επιθυμία είναι η ράφτρα· διότι η επιθυμία τα ράβει μαζί για την επαναγέννηση σε κάθε μία από αυτές τις υπάρξεις. Σε αυτό το βαθμό, φίλοι, ένας μοναχός γνωρίζει άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοεί πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό· γνωρίζοντας άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοώντας πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό, γίνεται αυτός που θέτει τέλος στον υπαρξιακό πόνο στην παρούσα ζωή».
Όταν αυτό ειπώθηκε, κάποιος μοναχός είπε στους πρεσβύτερους μοναχούς: «Η νοητικότητα, φίλοι, είναι το ένα άκρο, η υλικότητα είναι το δεύτερο άκρο, η συνείδηση είναι η μέση, η επιθυμία είναι η ράφτρα· διότι η επιθυμία τα ράβει μαζί για την επαναγέννηση σε κάθε μία από αυτές τις υπάρξεις. Σε αυτό το βαθμό, φίλοι, ένας μοναχός γνωρίζει άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοεί πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό· γνωρίζοντας άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοώντας πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό, γίνεται αυτός που θέτει τέλος στον υπαρξιακό πόνο στην παρούσα ζωή».
Όταν αυτό ειπώθηκε, κάποιος μοναχός είπε στους πρεσβύτερους μοναχούς: «Οι έξι εσωτερικές αισθητήριες βάσεις, φίλοι, είναι το ένα άκρο, οι έξι εξωτερικές αισθητήριες βάσεις είναι το δεύτερο άκρο, η συνείδηση είναι η μέση, η επιθυμία είναι η ράφτρα· διότι η επιθυμία τα ράβει μαζί για την επαναγέννηση σε κάθε μία από αυτές τις υπάρξεις. Σε αυτό το βαθμό, φίλοι, ένας μοναχός γνωρίζει άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοεί πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό· γνωρίζοντας άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοώντας πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό, γίνεται αυτός που θέτει τέλος στον υπαρξιακό πόνο στην παρούσα ζωή».
Όταν αυτό ειπώθηκε, κάποιος μοναχός είπε στους πρεσβύτερους μοναχούς: «Η ταυτότητα, φίλοι, είναι το ένα άκρο, η προέλευση της ταυτότητας είναι το δεύτερο άκρο, η παύση της ταυτότητας είναι η μέση, η επιθυμία είναι η ράφτρα· διότι η επιθυμία τα ράβει μαζί για την επαναγέννηση σε κάθε μία από αυτές τις υπάρξεις. Σε αυτό το βαθμό, φίλοι, ένας μοναχός γνωρίζει άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοεί πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό· γνωρίζοντας άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοώντας πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό, γίνεται αυτός που θέτει τέλος στον υπαρξιακό πόνο στην παρούσα ζωή».
Όταν αυτό ειπώθηκε, κάποιος μοναχός είπε στους πρεσβύτερους μοναχούς: «Απαντήθηκε πράγματι, φίλοι, από όλους εμάς σύμφωνα με τη δική μας οξυδέρκεια. Έλα, φίλε, ας πάμε εκεί όπου είναι ο Ευλογημένος· αφού πλησιάσουμε, θα αναφέρουμε αυτό το θέμα στον Ευλογημένο. Όπως μας απαντήσει ο Ευλογημένος, έτσι θα το θυμόμαστε». «Ναι, φίλε», απάντησαν οι πρεσβύτεροι μοναχοί σε εκείνον τον μοναχό. Τότε οι πρεσβύτεροι μοναχοί πήγαν εκεί όπου ήταν ο Ευλογημένος· αφού πλησίασαν, απέδωσαν σεβασμό στον Ευλογημένο και κάθισαν στο πλάι. Καθισμένοι στο πλάι, οι πρεσβύτεροι μοναχοί ανέφεραν στον Ευλογημένο όλη τη συνομιλία που είχαν όλοι μαζί. «Ποιανού άραγε, σεβάσμιε κύριε, είναι καλά ειπωμένο;» «Όλων σας, μοναχοί, είναι καλά ειπωμένο κατά μία έννοια, αλλά αυτό που είπα αναφερόμενος στο Παραγιάνα, στην ερώτηση του Μέττεγια -
αυτόν τον αποκαλώ μεγάλο άνθρωπο, αυτός εδώ έχει ξεπεράσει τη ράφτρα του θανάτου'.
Ακούστε το, προσέχετε καλά· θα μιλήσω». «Ναι, σεβάσμιε κύριε», απάντησαν οι πρεσβύτεροι μοναχοί στον Ευλογημένο. Ο Ευλογημένος είπε αυτό: «Η επαφή, μοναχοί, είναι το ένα άκρο, η προέλευση της επαφής είναι το δεύτερο άκρο, η παύση της επαφής είναι στη μέση, η επιθυμία είναι η ράφτρα· διότι η επιθυμία τα ράβει μαζί για την επαναγέννηση σε κάθε μία από αυτές τις υπάρξεις. Σε αυτό το βαθμό, μοναχοί, ένας μοναχός γνωρίζει άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοεί πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό· γνωρίζοντας άμεσα ό,τι πρέπει να γίνει άμεσα γνωστό, κατανοώντας πλήρως ό,τι πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό, γίνεται αυτός που θέτει τέλος στον υπαρξιακό πόνο στην παρούσα ζωή». Έβδομη.